فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

سخنرانی علیه دولت و رئیس‌جمهور در ۲۲بهمن

مسئولان مربوطه باید به حضور این افراد و ادعاهایی که مطرح می کنند نگاه جدی تری داشته باشد. در این مرحله از نهادهای موثر نظارتی این انتظار وجود دارد که جلوی این رفتارها را بگیرند. این تندروها امید دارند که با رادیکال کردن فضا، عرصه را برای حضور اصلاح طلبان تنگ کنند و در نبود اصلاح طلبان در مجلس حاضر شوند

 

سخنرانی علیه دولت و رئیس‌جمهور در ۲۲بهمن

مسئولان مربوطه باید به حضور این افراد و ادعاهایی که مطرح می کنند نگاه جدی تری داشته باشد. در این مرحله از نهادهای موثر نظارتی این انتظار وجود دارد که جلوی این رفتارها را بگیرند. این تندروها امید دارند که با رادیکال کردن فضا، عرصه را برای حضور اصلاح طلبان تنگ کنند و در نبود اصلاح طلبان در مجلس حاضر شوند

آرمان در گفت وگو با حسین مرعشی از فعالان سیاسی شناخته شده اصلاح طلببه مسائل روز و هجمه های این روزها به دولت روحانی پرداخت.

 چه تفاوت هایی میان مخالفان امروز دولت تدبیر و امید و مخالفان دولت اصلاحات وجود دارد؟

واقعیت این است که امروز تندروهای مخالف دولت بسیار تند تر از مخالفان دولت اصلاحات در دهه 70 هستند. گاهی رفتارهایی از سوی این افراد صورت می گیرد که با هیچ منطقی قابل توجیه نیست.

 منظورتان این است که امروز بی احترامی ها اوج گرفته؟

بله! تندروها پس از سال 76 به مدت چند سال مراعات رئیس جمهور وقت را کردند اما آنها امروز مراعات آقای روحانی را نمی کنند. من نمی دانم باید با چه زبانی با اینها حرف زد. اینکه برخی در گیت های ورودی به استادیوم سخنرانی رئیس جمهور، عکس های ایشان را پایین بکشند یا در مراسم 22بهمن در اکثر شهرها عکس آقای روحانی را خراب کنند واقعا به چه معناست؟ در بسیاری از شهرستان ها، افراد شناخته شده ای که مخالفت آنها با دولت عیان است، برای سخنرانی 22 بهمن رفتند و علیه دولت سخنرانی کردند. من واقعا نمی دانم انگیزه این کار چه بود؟ وقتی اکثریت مردم یک دولت را انتخاب می کنند چرا فردی را برای سخنرانی به آن شهر می برید که علیه آن اکثریت سخن بگوید؟ 

 به نظر خودتان، سکوت شما می تواند پاسخ خوبی به آنها باشد؟

پاسخ ما به تندروها مثل رفتار آنها نخواهد بود. ما تندروها را به یک رقابت منصفانه در انتخابات دعوت می کنیم. آنها بیایند و در انتخابات کاندیدا معرفی کنند و حرفشان را بزنند تا پس از آن، مردم بین ما و آنها قضاوت کنند. 

 فکر می کنید آنها حاضر به قرارگرفتن در معرض قضاوت مردم هستند؟

اصل ماجرا این است که باید میدان و عرصه را بر تندروهای هر دو جبهه اصولگرایی و اصلاح طلبان تنگ کرد و خردورزان این دو جبهه اجازه جولان دادن های پوچ و بی معنای سیاسی را از این گونه نگاه های افراطی بگیرند تا مردم را بیش از این تحت فشار قرار ندهند.

 فکر نمی کنید لازم باشد سدی در برابر این دست رفتارهای نیروهای تندرو ایجاد شود؟ 

به نظر من مسئولان مربوطه باید به حضور این افراد و ادعاهایی که مطرح می کنند نگاه جدی تری داشته باشد. در این مرحله از نهادهای موثر نظارتی این انتظار وجود دارد که جلوی این رفتارها را بگیرند. این تندروها امید دارند که با رادیکال کردن فضا، عرصه را برای حضور اصلاح طلبان تنگ کنند و در نبود اصلاح طلبان در مجلس حاضر شوند که این موضوع برای فضای سیاسی خوب نیست. یادمان نرود که تندروها فقط به آقای روحانی و نیروهای اصلاح طلب هجمه نمی برند بلکه اگر به اینها بها داده شود به هیچ کس رحم نخواهند کرد. این تجربه بارها اتفاق افتاده است و در عرصه های سیاسی مختلف آزمایش شده که وقتی به یک تندرو یا یک گروه از تندروها بهای زیادی داده شود، اینها به کسی رحم نمی کنند. یک مثال ساده بزنم. در مشهد سوار یک تاکسی شدم که نوای توهین آمیزی از ضبط او شنیده می شد. از راننده جوان پرسیدم که چرا وقتی هیچ کدام از مراجع تقلید ما توهین را مجاز نمی دانند، این کار را می کنید؟ جوان شروع کرد به فحاشی! من مشاهده کردم که این فرد به همه توهین می کند و اصلا برایش مهم نیست که موضوع چه باشد. تندروها حد نمی شناسند. اینطور نیست که فقط مثلا آقای هاشمی سیبل آنها باشد.  

 اشاره کردید باید تندروهای هر دو جناح را کنترل کرد. مگر اصلاح طلبان هم تندرو دارند؟

نیروهای افراطی در هر جناحی هستند. افراطیونی در جریان اصلاحات هستند که حتی به رئیس جمهور دوره اصلاحات نیز حمله می کنند که چرا در انتخابات رای داده یا چرا موضع ملایم گرفته است!؟ 

 کارگزاران امسال قدرت زیادی پیدا کرد و به نظر می رسد این قدرت ناشی از خلأ احزاب دیگر اصلاح طلب است که کارگزاران از آن بهره برد. قبول دارید کارگزاران در زمانی که هوا آفتابی و هیچ مشکلی نیست ظاهر می شود و در شرایطی که نیاز به همراهی در شرایط سخت است کمتر می توان نشانی از آن جست. دلیلش چیست؟

این نظر شماست.

 نظر تنها شخص من نیست و زیاد شنیده می شود. با این اوصاف به سوال من به عنوان یک دارنده این تصور پاسخ می دهید.

شما نمی توانید به عنوان یک محقق فرهیخته، نظرات خود را به جای تاریخ بگذارید. کارگزاران وقتی وارد عرصه شد که چپ از عرصه سیاسی ایران خداحافظی کرده بود. در انتخابات مجلس پنجم از آقایانی خواهش کردیم که وارد عرصه شوند اما وارد نشدند. کارگزاران در آن مقطع وارد شد و در شاخص های سیاسی کشور تاثیرگذار بود. شما تاثیر کارگزاران را در انتخابات مجلس پنجم می بینید!

 اینکه شاخص معتبری نیست چون آن مقطع، تولد حزب کارگزاران بود و غیر از تاثیرگذاری انتظاری از این حزب نمی رفت؟

توجه کنید! بعد از مجلس پنجم هم کارگزاران در عرصه سیاسی کشور حضور داشت. چنانچه در انتخابات دوم خرداد 76 خیلی جدی وارد عرصه انتخابات شد و در انتخابات مجلس ششم نیز حضور جدی داشت. در سال 84 نیز وارد عرصه شد و حتی در سال 88 هم حضور داشت. اگر در مقطعی هم کارگزاران در انتخابات غایب بوده، ناشی از شرایط سیاسی کشور بوده که در آن مقطع اصلاح طلبان همه غایب بوده اند.

 اما نبود حزب کارگزاران از 88 تا 92 محسوس بود.

چه کسی در آن مقطع حضور داشت که کارگزاران نبود؟ آقای هاشمی در صحنه نبود؟

 شما که زندان بودید البته. من حزب را می گویم!

خب چرا من زندان بودم؟ در مقطعی که هیچ کس حرف نمی زد من به عنوان سخنگوی حزب کارگزاران حرف می زدم. یکی باید حرف می زد و من مرتب موضع گیری می کردم. پس کجا نبودیم؟

  کمرنگ بودید؟

پررنگی و کمرنگی فعالیت سیاسی بستگی به شرایط سیاسی روز دارد. 

 بگذریم، اکنون کارگزاران چه وضعیتی دارد؟

کارگزاران در یک سال گذشته فعالیت خود را وارد فاز جدیدی کرده است. اساسا کارگزاران در یک دوره، بیشتر شبیه یک نهضت عمل کرد تا یک حزب سازمان یافته. بیشتر به یک نیروی فکری پیش برنده به کشور فکر می کردیم که بر شاخص های کشور اثر بگذارد و راه هایی را برای پیشرفت کشور پیشنهاد بدهد. بیشتر یک حزب تکنوکرات بود تا یک حزب اجتماعی و سیاسی. الان شرایط برای تبدیل  شدن کارگزاران به یک حزب تمام  عیار فراهم است. در واقع بعد از انتخابات سال92 و پیروزی اصلاح طلبان شرایطی فراهم شد تا اصلاح طلبان مجددا فعالیت خود را از سر بگیرند و به این ترتیب دوره جدیدی از فعالیت های احزاب مختلف در سراسر کشور شکل گرفت که در همین راستا، حزب کارگزاران نیز متاثر از این فضای جدید اقدام به بازسازی تشکیلاتی خود کرد. درحال حاضر حرکت قدرتمند و خوبی در کارگزاران شروع شده و در 25 استان کشور، شوراهای استانی کارگزاران تشکیل شده است و برای برگزاری یک اجتماع بزرگ در بهار سال 94 آماده می شویم. امروز نزدیک به 600 - 700نفر به عنوان اعضای اصلی کارگزاران در شاخه های اصلی استانی و ملی آن فعالیت می کنند و نشست بزرگ بهار مقدمه ای برای کنگره بزرگ کارگزاران در شهریور 94 خواهد بود.

اخبار سیاسی - آرمان

 

جدید ترین مطالب سایت