فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

چرا هاشمی برای ریاست خبرگان نامزد شد؟

صادق زیباکلام با اشاره به انتخاب نشدن آیت الله هاشمی رفسنجانی برای ریاست مجلس خبرگان، معتقد است: اعلام نامزدی آیت الله هاشمی برای ریاست مجلس خبرگان دقیقاً با الگوی 30 ساله رفتار سیاسی ایشان مطابقت دارد و با علم به اینکه می دانستند موضع گیری و جهت گیری بسیاری از اعضای خبرگان چگونه است، بواسطه «احساس خطر»ی که داشتند وارد رقابت شدند.

روزنامه شرق: صادق زیباکلام با اشاره به انتخاب نشدن آیت الله هاشمی رفسنجانی برای ریاست مجلس خبرگان، معتقد است: اعلام نامزدی آیت الله هاشمی برای ریاست مجلس خبرگان دقیقاً با الگوی 30 ساله رفتار سیاسی ایشان مطابقت دارد و با علم به اینکه می دانستند موضع گیری و جهت گیری بسیاری از اعضای خبرگان چگونه است، بواسطه «احساس خطر»ی که داشتند وارد رقابت شدند.

رسانه های اصولگرا به همراه بسیاری از چهره ها و شخصیت های وابسته به این طیف، بیش از آنکه از پیروزی شان در انتخاب هیأت  رئیسه خبرگان که دیروز اتفاق افتاد خوشحال شده باشند، از آنچه شکست آقای هاشمی  رفسنجانی لقب داده اند، به وجد آمده اند.

به نظر آنان، سنگینی ابعاد این شکست برای ایشان به مراتب گسترده تر از ماجرای انتخابات مجلس ششم در سال 78 و ریاست جمهوری نهم در سال 84 بود. آنان عامل شکست را در خطای محاسباتی ایشان می دانند. از دید آنها آقای هاشمی به همراه مشاوران و نزدیکان، اطمینان داشتند که اگر ایشان وارد عرصه شوند یقیناً پیروز خواهند شد. فقط در این میان، مسأله شرکت آیت الله هاشمی  شاهرودی مطرح بود که آن هم در دقیقه 90 و با کنار  رفتن ایشان، حل شد.

اما آیا به راستی تحلیل و برداشت اصولگرایان از انتخاب ریاست خبرگان درست است؟ آیا آقای رئیس مجمع  تشخیص  مصلحت با اطمینان از اینکه به آسانی خواهد توانست رقیب اصولگرا را شکست بدهد وارد انتخابات شد؟ آیا اگر ایشان حدس می زدند نتیجه آنگونه می شود، در انتخابات ریاست خبرگان نامزد می شدند؟ پاسخ اصولگرایان همانطور که گفتیم به تمامی این پرسش ها مثبت است. به نظر آنان، آقای هاشمی به پیروزی یقین داشتند و اصلاً حدس نمی زدند نتیجه آنگونه شود وگرنه اساساً کاندیدا نمی شدند. اما یک روایت دیگر هم وجود دارد. تصویر 36 ساله ای که ما از ایشان پس از انقلاب داریم، در مجموع تصویر یک شخصیت میانه رو معتدل است.

ممکن است امواج پرشتاب سال های نخست انقلاب، ایشان را هم مانند بسیاری دیگر با خود برای مدتی حمل کرده باشد اما واقعیت آن است که هر چقدر از آن سال های پر تب و تاب نخست انقلاب فاصله می گیریم، هاشمی  رفسنجانی به اعتدال و میانه روی نزدیک  و نزدیک تر  می شود. این روند به ویژه بعد از دهه 60 و آغاز نخستین دوره ریاست جمهوری، به طور منظم پررنگ تر می شود، تاجایی که از اواسط دهه 80 و به ویژه از 22 خرداد 88 به این سو می توان گفت ایشان دچار یک دگردیسی کامل می شوند. ایشان خواهان احترام کشورها یا فرهنگ و تمدن ها بود و به طور متناوب او را در جهت ترویج اعتدال، میانه روی، پرهیز از خشونت، افراطی گری و از سوی دیگر، وفاق و همدلی ملی می بینیم. در عین حال و با وجود این تحول، ایشان همچنان سفت و سخت و قرص و محکم به انقلاب و نظام پایبند مانده اند.

 رد خشونت و افراطی گری از یک سو و دغدغه نظام و آینده را داشتن از سوی دیگر، سبب می شود آقای هاشمی  رفسنجانی به تدریج به این نقطه برسند که بزرگ ترین خطری که نظام را در بلند مدت تهدید می کند، نه دشمنان خارجی که اتفاقاً تندروی داخلی است، بنابراین ایشان فقط به نفی این مسأله به عنوان یک باور سیاسی و دینی نمی پردازد، بلکه به واسطه خطری که معتقد است از جانب این آسیب ها متوجه کشور می شود، در مرتبه بعدی به مبارزه با این پدیده ها روی می آورد. موضع گیری های ایشان در پنج  سال اخیر را فقط می توان در قالب این اعتقاد که وظیفه دارند با تندروی مقابله کنند تبیین کرد.

اعتقاد به رویارویی با تندروی فقط محدود به سخنرانی و مصاحبه نمی شود. اصلی ترین دلیل ایشان برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری 92، دقیقاً به واسطه تهدیدی بود که احساس می کردند از ناحیه سیاست های دولت وقت متوجه آینده نظام شده است. سن ایشان در یک سو و شرایط سیاسی دشوار کشور در سوی دیگر، تصمیم به شرکت در انتخابات 92 را برای آقای هاشمی فوق العاده دشوار کرده بود، اما به واسطه آنچه به آن اشاره شد، با وجود اکراه و سختی ای که این تصمیم داشت، نهایتاً به وزارت کشور رفته و ثبت نام کردند.

زمانی هم که اطلاع داده شد شاید پای رد صلاحیت وسط بیاید، حاضر نشدند از نامزدی انصراف دهند. حکایت اعلام نامزدی آیت الله هاشمی برای ریاست مجلس خبرگان هم دقیقاً با این الگوی 30 ساله از رفتار سیاسی ایشان مطابقت پیدا می کند. ایشان با علم به اینکه می دانستند موضع گیری و جهت گیری بسیاری از اعضای خبرگان چگونه است، مع ذلک به واسطه احساس خطری که داشتند وارد رقابت شدند. از ماه ها قبل هم ایشان رسماً اعلام کرده بودند اگر ببینند افرادی قصد نامزدی دارند، ساکت نخواهند نشست و این دقیقاً کاری بود که انجام دادند. 

ایشان به هیچ روی نگفته بودند این ورود به صحنه موفقیت آمیز خواهد بود و یقیناً پیروز خواهند شد. اینها همه از ساخته ها و القائات اصولگرایان است. به بیان ساده تر نامزدی ایشان از باب وظیفه ای بود که در قبال ابرهای سیاسی که به گفته ایشان برخی تندروی ها در آسمان کشور ظاهر کرده، احساس می کردند. ایشان بعد از اعلام نتایج انتخابات دیروز فقط یک جمله گفتند «نمی توانستم و نتوانستم ساکت بنشینم. با پاگذاشتن بر 80 سال آبرو و حیثیت سیاسی ام، به آخرین وظیفه و تکلیفم برای انقلاب و نظام عمل کردم».

چرا هاشمی برای ریاست خبرگان نامزد شد؟

جدید ترین مطالب سایت