فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

شیک پوشی شگفت انگیز با نازل‌ترین قیمت!

روزنامه اعتماد در گزارشی نوشت: دختر جوان مي گويد: «نه، گرونه» و كيف را پرتاب مي كند ميان كوهي از كيف هاي زنانه تلنبار شده در گوشه مغازه. تل كيف ها را گشته بود تا كيفي زيبا و تقريباً نو پيدا كرده بود. نمونه اش را كمتر مي توان در بازارهاي ديگر و حتي پاساژهاي لوكس زاهدان پيدا كرد.

روزنامه اعتماد در گزارشی نوشت: دختر جوان مي گويد: «نه، گرونه» و كيف را پرتاب مي كند ميان كوهي از كيف هاي زنانه تلنبار شده در گوشه مغازه. تل كيف ها را گشته بود تا كيفي زيبا و تقريباً نو پيدا كرده بود. نمونه اش را كمتر مي توان در بازارهاي ديگر و حتي پاساژهاي لوكس زاهدان پيدا كرد. اما انگار ١٥ هزار تومن ارزش داشتنش را ندارد. گشتن در ميان اجناس دست دوم مهارت، شناخت و البته وقت و حوصله مي خواهد.

دختر از مغازه بيرون مي آيد و فروشنده به دنبالش كيف را برمي دارد و در كيسه نايلوني مي گذارد و مي گويد: «باشه ١٠ تومن. خيلي برات ارزون حساب كردم. مشتري از تهران مي آد همين كيف رو چهل پنجاه تومن رو هوا مي بره.»

دختر كيف را برمي دارد و حالا هر دو راضي هستند.

دختران جوان مشتريان پر و پا قرص اينجا هستند. فصل دانشگاه شمارشان بيشتر هم مي شود؛ دانشجوياني كه يكي از تفريحات شان در زاهدان گشت و گذار در بازار لباس هاي دست دوم است. لباس هاي دست دوم بخش بزرگي از بازار هزار رنگ رسولي زاهدان را تشكيل مي دهد.

مردم زاهدان به بازار رسولي، چهارراه مي گويند؛ چهارراهي كه ده ها راه دارد به كوچه هايي كه پر از مغازه هاي كوچك و بزرگ مملو از پوشاك دست دوم است. رنگ و لعاب مغازه هاي اين كوچه هاي باريك و خاكي همين لباس هاي رنگي است كه صف به صف از در و ديوار آويزان شده اند.

 از كفش و كيف و تي شرت تا پالتو  و باراني و كلاه، لوازم كوهنوردي، كراوات و پاپيون و حتي لباس زير و مايو. خيلي ها نيز خانه هاي قديمي خود در اين كوچه ها را به سوداي تاناكورا تبديل به مغازه كوچكي كرده اند و اين گونه است كه بازار تاناكورا سال به سال بزرگ تر و معروف تر مي شود.

 اين كوچه ها هيچ شباهتي با پاساژهاي لوكس زاهدان ندارند، اما متاع شان در بازار ديگري پيدا نمي شود. اگر هم هست با اين قيمت نيست.

اجناس دست دوم در زاهدان به «لته» شهرت دارند و زماني كه از اينجا راهي شهرهايي مثل تهران و مشهد مي شود «تاناكورا» نام مي گيرند. «تاناكورا» نامي است كه بيش از ٢٠ سال است در استان هاي غربي ايران روي پوشاك دست دوم نهاده شده است و وجه تسميه آن سريال محبوب دهه ٦٠ يعني اوشين است. گرداننده محبوب فروشگاه هاي لباس تاناكورا در اين سريال نامش را به اين بازار پرطرفدار داده است.

 اما در زاهدان اين واژه شهرت چنداني ندارد و مردم به گفتن نام «لته» عادت كرده اند؛ نامي كه براي خريداران و استفاده كنندگان پرشمار اين لباس ها بار منفي ندارد. البته برخي فروشنده هاي قديمي لباس هاي دست دوم معتقدند اولين كسي كه لباس هاي دست دوم را از پاكستان به زاهدان آورد نام تاناكورا را براي خود انتخاب كرده بود. مهم نيست تاناكورا چيست يا كيست. اما اين سال ها بازار لباس هاي دست دوم كه بيشتر در دو گوشه شمال غربي و جنوب شرقي ايران برپا بود، به استان هاي مركزي و به خصوص پايتخت نيز نفوذ كرده است.

تاناكوراپوشان كيستند؟

زنان جوان و شيك پوش در گوشه اي از مغازه اي قديمي در حال وارسي گوني هاي پر از پيراهن و تي شرت هستند. فروشنده جوان مي گويد تازه «عدل» را باز كرده ام. «عدل» يعني بسته هاي بزرگ لباسي كه در پاكستان توسط اين مغازه داران جداشده و قاچاقي براي فروش به زاهدان مي آيند. زنان عاشق عدل هايي هستند كه تازه باز مي شود، چرا كه اين شانس را دارند تا پيش از نمايش عمومي لباس ها بهترين هايش را انتخاب كنند. مغازه داران معمولا روز باز شدن عدل ها به مشتريان ثابت شان زنگ مي زنند تا بهترين ها نصيب خريداران هميشگي شود.

محسن چند سال است كه شغلش خريد و فروش اجناس دست دوم است. ليسانس حقوق دارد و در جست وجوي كار سر از اين بازار درآورده. مي گويد: «تقريبا تمام لباس هاي دست دوم چهارراه قاچاق هستند و سود حاصل از آنها ارزش پرداخت هزينه گمرك را ندارد. مرز كه باز بود قيمت ها بسيار پايين تر بود و حالا كه مرز بسته شده و كمتر مي توانيم براي خريد به پاكستان برويم نرخ هم بالا رفته است.» در اين سال ها افزايش قيمت ارز هم يكي از دلايل رشد ناگهاني قيمت پوشاك دست دوم بود.

يكي از مشتريان جوان فروشگاه هم اين را تاييد مي كند. مي گويد: «چند سال پيش من اين تي شرت ها را دونه اي ٥٠٠ تا هزار تومن مي خريدم. اما الان با كلي چونه زدن چهار پنج هزار تومن مي برم.» عينك دودي اش را از روي پيشاني برمي دارد و روسري اش را مرتب مي كند و نفسي مي كشد. در عرض نيم ساعت دو «عدل» بزرگ را گشته است و نتيجه جست وجويش سه پيراهن زنانه، يك تاپ و دو شلوارك است. مي گويد: «من به اين بازار اعتياد دارم.

 خيلي هاي ديگر هم مثل من هستند. اجناس بازار كيفيت و تنوع ندارند. اما اينجا اگر بلد باشي و مارك ها را بشناسي بهترين و شيك ترين اجناس را با قيمت بسيار كم خريداري مي كني. از كفش و كيف تا لباس مجلسي. در شهرهاي ديگر به ندرت كسي متوجه مي شود اين لباس ها دست دوم است يا چه هزينه اي برايش پرداخت شده است. در زاهدان هم بايد كارشناس لته باشند تا پس از

شست و شو و اتو بفهمند لباس از كجا آمده.»

اما در زاهدان براي خيلي ها از هر طبقه اي، مهم نيست كه ديگران بدانند لباسي كه خريداري كرده اند از كجاست. پوشيدن لباس دست دوم در فرهنگ شهري زاهدان نه نشانه فقر است نه ناآگاهي. فرانك مي گويد: «خواهرم ساكن انگلستان است، در هر بار سفرش به ايران به اينجا سر مي زند و براي كم شدن هزينه هايش از اينجا خريد مي كند. هميشه هم شيك و به اصطلاح با كلاس لباس مي پوشد.»

دختر دانشجويي كه در حال بازديد از مغازه است، مي گويد: « به جاي اينكه ٤٠٠ هزار تومان براي خريد يك چكمه نو پول بدهم اينجا با قيمت بين ١٠ تا ٣٠ هزار تومان چندين جفت چكمه مارك دار مي خرم.»

بسياري از مشتريان جذب تك بودن مدل ها و رنگ هاي پوشاك اينجا مي شوند و مي گويند در هر بازاري كه باشد حتي به قيمت هاي بالاتر حاضرند برايش پول پرداخت كنند.

چهارراه رسولي دو فصل بسيار داغ دارد؛ يكي در سرماي زمستان كه مشتريان متنوع از شهرهاي مختلف ايران براي خريد چكمه و پالتو و لباس زمستاني راهي زاهدان مي شوند و ديگري بهار و در روزهاي عيد كه مسافران نوروزي چابهار در راه، سري هم به اين بازار مي زنند.

 به گفته يكي از مغازه داران خريداران لباس هاي دسته دوم آدم هاي متفاوتي هستند. از افرادي با وضعيت مالي صفر تا صد خريدار داريم. اما دانشجويان مشتري هاي اصلي هستند.

در يكي از كفش فروشي ها مرد ميانسالي در ميان انبوهي كفش نشسته و در حال جدا كردن باكيفيت هاست. فروشنده مي گويد مشتري ثابت است و جنس ها را مي شناسد. كارخانه داري است كه سالي يك بار از اصفهان به اينجا سفر مي كند و گاهي تا رقم هاي ميليوني كفش و كاپشن و پالتو مي خرد. براي چه مي خواهد، فروشنده هم نمي داند.

شهرهاي ديگر استان سيستان و بلوچستان هم بازارهاي تاناكورا دارند، اما اقبال هيچ كدام به چهارراه رسولي نمي رسد. سوداي لباس هاي دست دوم اينجا بيشتر است و البته قيمت ها گران تر.

ورزشكاران مشتري هاي هميشگي

شايد كفش پرطرفدارترين پوشاك دست دوم چهارراه رسولي باشد و در بيشتر موارد گران ترين. چكمه هاي زمستاني، كفش هاي كوهنوردي، سنگ نوردي، تركينگ و... اكثرا مارك دار و البته ارزان قيمت پاي بسياري از ورزشكاران به خصوص كوهنوردان را از سراسر ايران به اينجا باز كرده است. قيمت كفش هاي چهارراه بسته به اينكه كاركرده باشند، استوك يا سمپل تغيير مي كند. 

كفش هاي دست دوم قيمتي پايين تر دارند اما استوك يعني كفش هايي كه فصل فروش شان تمام شده يا در انبارهاي كشورهاي اروپايي مانده اند گاهي به بالاي ٤٠٠ تا ٥٠٠ هزار تومان هم مي رسد. سمپل ها هم قيمت بالايي دارند. سمپل ها اجناسي هستند كه متعلق به ويترين مغازه ها هستند و پس از پايان فصل فروش بلااستفاده اند. لباس ها هم استوك و سمپل دارند اما قيمت هاي شان به پاي كفش نمي رسد.

 آرمين سال هاست وسايل كوهنوردي از كوله پشتي و كيسه خواب تا كفش و شلوار و كاپشن را از اين جا خريداري مي كند. مي گويد: «سال هاي قبل چهارراه رسولي براي شهرهاي ديگر ناشناخته بود و فروشندگان هم با مارك ها و جنس ها آشنايي نداشتند. اما كم كم شناخت پيدا كردند و حالا نمي تواني هر جنس مرغوبي را با هر قيمتي از آنها خريداري كني. به خصوص اينكه مشتريان شهرهاي ديگر پول بيشتري پرداخت مي كنند و ورود آنها باعث شده قيمت ها بالا برود.»

تاناكورا

بخش بزرگي از لباس هاي تاناكورا حاصل خيرخواهي يا مد دوستي اروپايياني است كه لباس هاي دست دوم يا استوك را براي مردم فقير كشورهاي آفريقايي كنار مي گذارند. اين لباس ها براي توزيع به پاكستان يا دوبي ارسال مي شوند و تاجران ايراني لباس دست دوم آنها را براي فروش به ايران منتقل مي كنند. ورود لباس ها به ايران غيرقانوني است و عمدتا به صورت قاچاق. اما در عمل كسي براي اين كسب وكار مشكلي ايجاد نمي كند. سال هاست خانواده هاي بسياري از اين كار كسب درآمد مي كنند. براي خيلي ها شغل آبا و اجدادي است و اگر نباشد نان شب هم نيست. عبدالرحمن مي گويد از كودكي لابه لاي همين لباس ها بزرگ شده و كار ديگري به جز اين بلد نيست. 

مي گويد: «خيلي از كساني كه در بوتيك لته كار مي كنند تحصيلكرده اند. حتي ليسانس و فوق ليسانس.» از درآمدش مي پرسم. مي گويد: « اين كار شبيه قمار است. بگير و نگير دارد. بايد تا كراچي بروي و لباس ها را جدا كني، منتظر باشي تا مشتري پسند كند.

 اينجا سايزبندي و رنگ بندي نيست و معلوم نيست هر عدل چقدر فروش داشته باشد. گاهي ممكن است بهترين لباس به چشم مشتري ها نيايد و فروش نرود. در انتهاي فصل هم مجبوري چوب حراج بزني به لباس ها. اما از درآمد راضي هستم. اگر ارز پايين بيايد بهتر هم مي شود.»

احمد كه مغازه كفاشي كفش هاي استوك و سمپل دارد تمام خريدش را از دوبي انجام مي دهد. اجناسي كه از دوبي راهي آفريقا مي شوند كارنكرده هستند يا به عبارتي در انبار مانده. كفش هاي مغازه احمد قيمت هاي بالايي دارند. از ٢٠٠ هزار تومان تا ٦٠٠ هزار تومان. مي گويد: «ما با بسياري از فروشگاه هاي ورزشي در تهران كار مي كنيم. از ميان اجناسي كه از پاكستان مي آوريم بهترين هايش را جدا مي كنيم و براي آنها مي فرستيم. اما براي مشتريان خريد از اينجا سود بيشتري دارد چرا كه تهراني ها قيمت را خيلي بالا مي برند.»

بخشي از درآمد سوداگران تاناكورا هم حاصل عمده فروشي به فروشگاه هاي تهران و برخي شهرهاي بزرگ است.

بهداشت تاناكورا در حاشيه

اولين شرط گشت و گذار در تاناكورا اين است كه توان تحمل بوي لباس ها را داشته باشي. بويي كه براي بعضي ها چنان نامطبوع است كه هرگز گذرشان به اين كوچه ها نمي افتد، اما براي خريداران بي اهميت است. بايد بارها و بارها لباس را شست و در آفتاب قرار داد تا اين بو از بين برود. اين بو، بوي يك ضدعفوني كننده قوي است كه قبل از ورود لباس ها از اروپا و امريكا به شركت هاي توزيع در خاورميانه، توسط سازمان بهداشت جهاني به لباس ها زده مي شود. به گفته فروشندگان با وجود اين ماده ضدعفوني كننده امكان انتقال بيماري وجود ندارد و تاكنون مشتري ها هم به خاطر بيماري شكايتي نداشته اند. فروشنده اي مي گويد: «تا چند سال قبل وزارت بهداشت براي گرفتن نمونه از لباس ها به مغازه ها مي آمد و برخي لباس ها به خصوص مايو ها و لباس هاي زير را براي آزمايش مي برد. اما هيچ آلودگي اي پيدا نكردند.» يكي از فروشندگان با خنده مي گويد: «ما مشتري پزشك هم داريم.»

چند سالي است كه ديگر خبري از بازرسي هاي بهداشتي دانشگاه علوم پزشكي نيست و تابلوهايي هم كه در محل اين بازار درباره عوارض پوشيدن لباس دست دوم هشدار مي داد برداشته  شده اند.

اما پزشكان نظر ديگري دارند. يك متخصص بيماري هاي عفوني عقيده دارد: «انواع بيماري هاي انگلي، قارچ و بيماري هاي پوستي مي تواند از اين لباس ها منتقل شود.»

مي گويد: «نمي دانم دختران جوان چطور از مايو ها و لباس هاي زير دست دومي كه معلوم نيست حاوي چه باكتري هايي است استفاده مي كنند. زيبايي اين لباس ها ارزش بيماري هاي ناشي از آنها را ندارد. اين كار ريسك بزرگي براي سلامتي است. خيلي از بيماري هاي عفوني و ويروسي در طولاني مدت خود را نشان مي دهند. ما مراجعاني داشته ايم كه بر اثر پوشيدن اين لباس ها دچار بيماري هاي پوستي مانند اگزما شده اند.» او توصيه مي كند در صورت اصرار به استفاده از اين لباس ها حتما جوشانده شوند.

اما ظاهرا مشتريان چهارراه رسولي توجهي به اين پيام هاي بهداشتي نمي كنند و همچنان پوشيدن لباس هاي متنوع و شيك پوشي با نازل ترين قيمت، برايشان ارزش عوارض احتمالي لباس ها را دارد.

زن ميانسالي دو كيسه نايلوني بزرگش را برايم باز مي كند و چند تا از پيراهن ها و شلوارهاي دخترانه را نشانم مي دهد. مي گويد: «دخترم دانشجوي تهران است و هميشه برايش از اينجا خريد مي كنم. وقتي لباس را به اتوشويي بدهي ديگر مشكل بهداشتي ندارد. تا حالا هم مشكلي برايش ايجاد نشده. هميشه در خوابگاه شيك و متفاوت و مارك دار لباس مي پوشد و هيچ كس نمي فهمد لباس هايي كه به تن دارد از كجاست و به چه قيمتي خريده است.»

اجناس دست دوم در زاهدان به «لته» شهرت دارند و زماني كه از اينجا راهي شهرهايي مثل تهران و مشهد مي شود «تاناكورا» نام مي گيرند. «تاناكورا» نامي است كه بيش از ٢٠ سال است در استان هاي غربي ايران روي پوشاك دست دوم نهاده شده است و وجه تسميه آن سريال محبوب دهه ٦٠ يعني اوشين است. گرداننده محبوب فروشگاه هاي لباس تاناكورا در اين سريال نامش را به اين بازار پرطرفدار داده است. اما در زاهدان اين واژه شهرت چنداني ندارد و مردم به گفتن نام «لته» عادت كرده اند؛ نامي كه براي خريداران و استفاده كنندگان پرشمار اين لباس ها بار منفي ندارد.

شیک پوشی شگفت انگیز با نازل‌ترین قیمت!

جدید ترین مطالب سایت