فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

واکنش فوق العاده احساسی پیمان معادی!

پیمان معادی متنی احساسی در توصیف نمایش «همه چیز می گذرد اما تو نمی گذری» منتشر کرده است که در ادامه می خوانید.

 

واکنش فوق العاده احساسی پیمان معادی!

پیمان معادی متنی احساسی در توصیف نمایش «همه چیز می گذرد اما تو نمی گذری» منتشر کرده است که در ادامه می خوانید.

پیمان معادی در مورد مونولگ «همه چیز می گذرد اما تو نمی گذری» رضا بهبودی، متنی را منتشر کرد.

این کارگردان و بازیگر در یادداشتی ،آورده است:

«.1 نور را می گیرند. نور ما را؛ نور تماشاچی ها را. توقع دارم کم کم نور صحنه بیاید. اما نمی آید. ظلمات است. لحظاتی در تاریکی مطلق می گذرد. همه سر و صداها که خوب می خوابد - حتی صدای نفس کشیدن ها - صدایی به گوش می رسد: «سوار یه اسبم. پشت و رو». و این، شروع عجیب متن/اجرایی است که از همان اول، خلع سلاحت می کند. دو راه بیشتر نداری: یا اینکه مقاومت کنی - البته بیهوده - و نپذیری این جهان شگفتی را که بازیگر/ راوی برای تو شکل می دهد یا همراه با او دو ترکه سوار اسبش شوی و این جهان وارونه را تا تهش بروی.

۲. و نور می آید. آرام و موضعی. فقط یک گوشه از این جهان ظلمانی روشن می شود. آنچه دیده می شود اندک است - مردی یله داده بر صندلی راحتی - ولی آنچه شنیده می شود بسیار. زمین و زمان را به هم می بافد و از دل این ظلمات جهانی رنگارنگ پدید می آید که حیرت می کنی. و تو می خندی و کشف می کنی. کشف می کنی و لذت می بری. می خندی و به فکر فرو می روی. و به یکباره، مو بر تنت سیخ می شود وقتی که می فهمی آنچه می بینی و می شنوی روایت یک نابیناست: «با خود گفتم بگذار همه جهان با چشم های خود بنگرند و من یکی در خاموشی چشم های خود باقی بمانم. مگر آنها با چشم های خود چه می بینند؟!».

۳. نور می آید. نور تو؛ نور تماشاچی. و تو به قلم چرمشیر فکر می کنی؛ به کار و بازی رضا بهبودی؛ به شگفت انگیزی تئاتر که چه به سادگی می تواند جهان هایی غریب خلق کند. و از خود می پرسی: « ما - مای مخاطب، مایی که چشم داریم - حقیقتا چه می بینیم؟ تا اکنون چه دیده ایم؟ بعد از این، بعد از همین اجرا، واقعا چه خواهیم دید؟ موقتا سوال ها را می گذاری کنار. باید بلند شوی و دست بزنی. در کوچه، گیج به دنبال ماشینت می گردی. صدای آرام شیهه اسبی به گوشت می خورد. بر می گردی. می بینی اش که حاضر یراق ایستاده است. به آرامی پا بر زمین می کوبد. به طرفش می روی. دستی به یالش می کشی. و سوارش می شوی. پشت و رو!»

مونولوگ «همه چیز می گذرد، تو نمی گذری» در سالن موج نو این روزها به صحنه رفته است.

گردآوری : گروه فرهنگ و هنر سیمرغ

 

جدید ترین مطالب سایت