فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

انتقاد از برخی حواشی پشت صحنه سینما

یک تهیه کننده سینما از بی انضباطی، خواب آلودگی، بازیگوشی و استفاده از مواد مخدر برخی سینمایی ها در پشت صحنه فیلم ها انتقاد کرد.

امیر سمواتی در نوشتاری با عنوان «اخلاق ، اندیشه  و سینما» آورده است:« مدت ها بود از بی اخلاقی های سینما در رنج بودم و این رنج را در چهره بسیاری از هنرمندان شایسته نیز می دیدم. از بی انضباطی که سرلوحه ساختار تولید در سینما شده است ، بی وقت آمدن ، جدی نبودن ، بازیگوشی ، خواب آلودگی ، دروغ  و تفکرات محفلی که بیشتر بخشی از پشت صحنه های فیلم ها را به یک بزم تبدیل می کند تا یک هنر ، صنعت و مهم تر از همه استفاده از مواد مخدر که برای بعضی مایه فخر هم شده است.»

تهیه کننده فیلم «ساکن طبقه وسط» ادامه داده است:« اگر سرلوحه یک سینماگر تعهد و بازسازی و اصلاح اجتماعی باشد این زمینه های آلوده، شخصیت های انسانی ما را به کجا می برد؟ مگر می توان سینماگر بود و نسبت های ریاضی را درک نکرد؟ مگر می توان سینماگر بود و اندیشه های متعالی را جست وجو نکرد ؟ مگر می توان به انسان و کرامت او فکر نکرد؟

روی سخنم با مدیران عزیز معاونت سینمایی ، صدا و سیما، خانه سینما، خانه موسیقی و ... است. مگر می شود بنیاد تفکراتی نوین را در جهان پایه ریزی کرد و به انضباط پایبند نبود ، اصناف سینمایی آنقدر به دنبال بیمه،حق بیکاری و اولویت کاری هستند فراموش کردند که می بایست تعهدات دوطرفه باشد و عدم رعایت موازین شرع و چارچوب های سازمانی گاهی از میزان دستمزد و بیمه آن ها ارزشمند است، اما واقعا کجایند این مدیران محترم که بازیگر یا فیلمبردار یا هر تخصص شغلی مهم را به دلیل دیرآمدن، خواب آلود بودن یا ... جریمه یا از کاری منع یا اخراج کنند.

در تمامی سندیکاهای غرب و تمامی آژانس ها با کوچکترین گزارش از طرف کارفرما (تهیه کننده)، صنف یا سندیکا شخص خاطی جریمه و از کارهای جدید باز می دارد. زمانی در وزارت ارشاد اگر گزارش یا رنج نامه ای از طرف کسی می رفت محلی از اعراب بود، اما امروزه تسامح با هنرمندان به یک غلط مصطلح اجتماعی درآمده تا جایی که پلشتی و بی نظمی و ژولیدگی و ژست های من درآوردی به شاخصه های هنرمند بودن تبدیل شده است.

و بدتر آنکه گاه مجریان رسانه ملی و وزارت ارشاد از این آدم های سراسر آلودگی مفتخرند. آیا نسل جدید این مفاخر از درون خالی را به عنوان بت های کاذب نخواهد پذیرفت؟ آیا این اشاعه فساد و تبلیغ علیه انسان و اندیشه نیست؟!

به نظر می رسد جای یک قانون کارت زرد و قرمز در سینمای ایران و در حوزه مدیریت فرهنگی جامعه برای همه ما خالی است.»

هموطن

جدید ترین مطالب سایت