فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

هزینه سفر اخیر احمدی نژاد به ترکیه،ساختمان دانشگاه شخصی و ساختمان ولنجک را چه کسی می دهد؟

ایام عید امسال سفری به استانبول داشتم؛ تور یک روزه ای را انتخاب کردیم که شهر را به مسافران نشان می داد و شهر را دور زدیم. در بسیاری از شهرها، تور شهرگردی دایر کرده اند و مسافران از ملیت های مختلف سوار اتوبوس شهری عمدتا دوطبقه می شوند و از طریق هدفون یا گوشی هایی که در بدو سوارشدن در اختیار توریست ها قرار می گیرد به زبان های مختلف مناطق دیدنی را به آنها معرفی می کنند.

هزینه سفر اخیر احمدی نژاد به ترکیه،ساختمان دانشگاه شخصی و ساختمان ولنجک را چه کسی می دهد؟

نعمت احمدی،وکیل دادگستری در یادداشتی در روزنامه شرق نوشت:

 ایام عید امسال سفری به استانبول داشتم؛ تور یک روزه ای را انتخاب کردیم که شهر را به مسافران نشان می داد و شهر را دور زدیم. در بسیاری از شهرها، تور شهرگردی دایر کرده اند و مسافران از ملیت های مختلف سوار اتوبوس شهری عمدتا دوطبقه می شوند و از طریق هدفون یا گوشی هایی که در بدو سوارشدن در اختیار توریست ها قرار می گیرد به زبان های مختلف مناطق دیدنی را به آنها معرفی می کنند.

تنها استانبول است که معرفی نامه زبان فارسی دارد. اتفاقا راهنمای اصلی اتوبوسی که ما سوار شدیم علاوه بر گوشی گویا، یک جوان دانشجوی ایرانی بود که سال ها بود در استانبول زندگی می کرد و در ایام تعطیلات ایرانی مثل نوروز یا فصل تابستان، راهنمایی مسافران ایرانی را برعهده می گرفت. جلوی یکی از هتل های  گران قیمت استانبول رسیدیم و راهنمای فارسی زبان گفت این گران ترین هتل استانبول است. مدتی قبل آقای احمدی نژاد به همراه هیأتی پرتعداد چند وقتی در این هتل اقامت داشت... باید یادآوری کنم که در اسفندماه سال ٩٣ احمدی نژاد به دعوت فاتح اربکان، فرزند ارشد نجم الدین اربکان، سیاست مدار اسلام گرای ترکیه دهه ٩٠ میلادی که مدتی نخست وزیر ترکیه بود و چهار سال قبل درگذشت، به ترکیه رفت.

وی درست همانند ایام ریاست جمهوری خود در رأس هیأتی وارد ترکیه شد: مسئولین سابق دولت، الهام، محمدرضا میرتاج الدینی، جواد شمقدری، مرتضی تمدن، استاندار سابق  تهران و عده ای دیگر همراه رئیس دولت سابق بودند. در این سفر، این هیأت از شهر بوردا و منزلی که حضرت امام در ١١ ماه تبعید در ترکیه در آن بودند هم بازدید کرد. تا اینجای قضیه، موضوع مهمی نیست، دیگر رؤسای جمهور هم بعد از پایان دوره ریاست جمهوری خود به سفرهایی ازاین دست چه داخل کشور و چه خارج می روند، رئیس جمهور دوران اصلاحات هم سفرهای خارجی و بعضا داخلی داشته است، اما با همراهان اندکی که قابل ذکر نیستند. آنچه باعث نوشتن این یادداشت شد، تأمین هزینه سفرهای احمدی نژاد است. وی که مدعی بود پاک دست ترین دولت همه تاریخ ایران را برقرار کرده با پرونده های اختلاس و حیف ومیل بیت المال که سر درازی دارد و ظاهرا پایانی ندارد، مواجه شد. 

سفر رؤسای دولت ها تابع قواعد و مقرراتی است، هرچند محمود احمدی نژاد در به  همراه بردن افراد مختلف در سفرها خصوصا سفرهای خارجی که به سفرهای خانوادگی بیشتر شبیه بود، رکورد بی سابقه ای از خود باقی گذاشت که در این مجال پرداختن به آن لازم نیست. او پس از ریاست جمهوری سرانجام به ساختمانی در منطقه ولنجک کوچید، ساختمانی که ظاهرا یکی از نهادهای عمومی در اختیار رئیس جمهور سابق قرارداده است. هرچند ساختمان جنت آباد هم که به محل دانشگاه ایرانیان اختصاص یافته است، هزینه بر است و معلوم نیست همه این هزینه ها از چه منبعی خرج می شود. در جواب به این پرسش بود که میرتاج الدینی، معاون پارلمانی محمود احمدی نژاد و از یاران همیشه همراه ایشان، پاسخ دادند: «ساختمان ولنجک دفتر رئیس جمهور سابق است و آقای احمدی نژاد هم رئیس جمهور سابق هستند، مسئولان سیاسی وقتی دوره خدمتشان تمام شد، چه بکنند؟ باید بروند خانه نشین بشوند و هیچ کاری نکنند؟... ساختمان ولنجک هم دفتر رئیس جمهور سابق است و برخی دیدارهای سیاسی با اعضای کابینه و برخی دیدارها با افرادی که علاقه مند هستند انجام می شود». آقای میرتاج الدینی در همین اظهارنظر به مسئله تازه ای پرداخت: «از نظر ساختاری دفتر رئیس جمهور سابق ردیف مشخص در بودجه نهاد ریاست جمهوری دارد». با اندک جست وجویی در لایحه بودجه سنواتی، ردیف اعتباری با عنوان هزینه دفتر رئیس جمهور سابق نداریم.

اگرچنین ردیف اعتباری وجود داشت، هم اکنون حداقل دو رئیس جمهور سابق غیر از احمدی نژاد، باید از چنین ردیف بودجه ای برخوردار می شدند. نمایندگان مجلس هم به نبود چنین ردیف بودجه ای اذعان دارند و نهاد ریاست جمهوری هم از چنین ردیف بودجه ای برای دفاتر رؤسای جمهور سابق اظهار بی اطلاعی می کند. فعالیت انتخابات پیش روی مجلس و مجلس خبرگان از هم اکنون کلید خورده است. در کشورهایی که احزاب با فعالیت حزبی به معرفی کاندیداها می پردازند، به سادگی می توان ضمن بررسی دفاتر و حساب های احزاب، منشأ پول هایی را که در بستر انتخابات هزینه می شوند رصد کرد، اما در کشوری مانند ایران که فعالیت حزبی قابل توجهی نداریم، تنها راه حل کنترل هزینه افراد و گروه ها این است که این افراد و گروه ها شماره حساب شناخته شده ای را که به سادگی توسط مقامات مسئول نظارت پذیر باشد، افتتاح کنند و دوستان و هواداران، کمک های خود را به این حساب واریز کنند و استفاده کننده از حساب هم مشخص و معلوم باشد تا این پرسش مطرح نشود که هزینه دفتر رئیس جمهور سابق، سفرها و نشست های انتخاباتی با استانداران و فرمانداران دولت متبوعش از کجا تأمین می شود.

 اخبار  سیاسی  -  شرق 

جدید ترین مطالب سایت