فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

«سراب‌»هایی که ملی شدند

دو سراب تاریخی «فش» و «دهلر» در فهرست میراث طبیعیِ ملّی ثبت شدند، ثبتی که اگر سرمایه گذاران چشم طمع خود را کور کنند،  شاید بتواند منجی این دو سراب تاریخی باشد.

 پس از بی توجهی هایی که در طول سال های گذشته نسبت به این نوع اثر میراث طبیعی در کشور شده بود، برای نخستین بار دو سراب تاریخی «فش» و «دهلر» (ماران) در شهرستان کنگاور کرمانشاه در فهرست میراث طبیعی به ثبت رسیدند.

البته تبدیل میراث طبیعی به عنوان مناطق نمونه  گردشگری و پس از آن از حالت بکر درآوردن این نوع از میراث طبیعی،  نه تنها به مرور باعث تخریب محوطه ی طبیعی می شود، بلکه به مرور خشک شدن سراب و نابودی آن محوطه را نیز به دنبال دارد، آن هم در شرایط کنونی و با توجه به کم آبی ها در ایران.

فرهاد نظری، مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی در این زمینه به خبرنگار ایسنا اظهار کرد: منابع آبیِ سرزمین ایران در معرض خطر جدّی قرار دارد. استفاده بی رویه نسل امروز از منابع آبی، عدم استفاده و مدیریت صحیح، کشاورزی نادرست و البته خشکسالی باعث شده تا منابع آب با خطر نابودی مواجه باشند.

او این موارد را معلول دو مورد دانست و توضیح داد:  نداشتن شناخت درست از خصلت های سرزمین ایران و نبود تعهد نسبت به آیندگان این تخریب ها را بیشتر می کند.

وی گفت:  مردمان این سرزمین در گذشته رابطه ی خود و محیط زیست را به گونه ای تنظیم می کردند که نه تنها خود بتوانند به قدر معقول از مواهب این سرزمین بهره برداری کنند، بلکه به حفظ حقوق و سهم آیندگان از منابع زیستی نیز توجه داشته و آن را محفوظ و محترم می شمردند، در واقع ایرانیان در گذشته با طبیعت رفتاری پرستارانه داشتند.

او حفر قنات و تقدیس چشمه ها و مراقبت از درختان کهنسال (که اغلب غیرمثمر بودند) را نمونه ی شاخصی از چنین دیدگاهی مهربانانه ای دانست و ادامه داد: در این شرایط حفظ منابع آبی از قبیل سراب ها و چشمه ها بسیار مغتنم بوده و یکی از وظایف مهم سازمان میراث فرهنگی و گردشگری شناسایی، ثبت، و حفاظت از این مواریث ارزشمند طبیعی است.

نظری با تاکید بر ثبت طبیعی شدن دو سراب از شهرستان کنگاور که روزگاری دیار آبها و چشمه های خروشان بود افزود: وجود چشمه ها و سراب های فراوان در کنگاور از گذشته های دور توجه سیاحان و مورخان را به خود جلب کرده است. «ایزیدور خاراکسی»، جغرافی نویس یونانی در سال 37 میلادی از کنگاور عبور کرده و به چشمه ها و منابع آب این منطقه اشاره کرده است. وی گفته است؛ «کنگاور، مکان آرتمیس است. آرتمیس در اساطیر یونان ایزدبانویشکار، حیات وحش، بکارت، ماه و حاصلخیزی است.»

او ادامه داد: به همین دلیل مستشرقان متأخر آرتمیس را همان آناهیتا پنداشته و بنای باستانی کنگور را «معبد آناهیتا» خوانده اند. آناهیتا در فرهنگ ایران پیش از اسلام الهه ی آب و باروری است. وجود این سراب ها و چشمه ها در ایجاد بنای باستانی کنگاور نقش داشته و شاید به همین دلیل این بنا را «معبد آناهیتا» نامیده اند.

وی اضافه کرد: به هر حال سراب ها و چشمه های کنگاور با تاریخ و اساطیر و فرهنگ این منطقه ی کهن درآمیخته است. این سراب ها در مشروب ساختن اراضی زراعیِ کنگاور نقش به سزائی دارند. متأسفانه بسیاری از چشمه ها خشکیده اند اما تعدادی از سراب های جوشان به حیات خود ادامه می دهند. حفظ این منابع آبی برای نسل آینده از وظایف مهّم سازمان میراث فرهنگی و گردشگری است.

مدیر اداره کل دفتر ثبت آثار تاریخی با توضیح این نکته که سراب «فش» در شمال شهر کنگاور و در روستای تاریخی «فش» و سراب «دهلر» در جنوب غربی کنگاور قرار دارد، افزود: در محوطه ی سراب دهلر، تعدادی سنگ های تراش خورده شبیه به سنگ های حجاری شده ی بنای باستانی کنگاور پراکنده است.

نظری تاکید کرد: ثبت این آثار در فهرست میراث طبیعی ملّی، متضمن حفاظت از آْنها برای امروز و آینده است و هرگونه اقدامی که باعث آسیب رساندن به این آثار ملّیِ طبیعی شود جرم محسوب می شود.

هموطن

جدید ترین مطالب سایت