فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

بهانه‌هایی خنده‌دار برای تخریب میراث باستانی

هیچ فکر می کردید آدم هایی باشند که به بهانه استخراج از معدن تیشه برداردند و به جان دیوار چین بیفتند؟ یا این که مالک جدید خانه شکسپیر چون حوصله بازدید گاه وبی گاه مردم را نداشته، ساختمان را کوبیده و منزل جدیدی برای خودش بنا کرده؟ این ها تنها نمونه هایی از بهانه های خنده دار برای از بین بردن میراثی تکرارناشدنی است که اکنون از آن ها تنها دردی بر دل به جای مانده...

هموطن: چه به بهانه پیشرفت و چه به هزار دلیل احمقانه ، این ها نمونه هایی از قربانیان فرآیند تخریب میراث فرهنگی جهان هستند:

موزه ای که در کار تخریب است!

همه فکر می کنند اگر قرار باشد تخریبی فرهنگی تاریخی رخ دهد،  اولین مخالف آن موزه ها هستند. این فرضیه درست است تا جایی که به اقدامات موزه هنرهای مدرن نیویورک برمی خوریم. طی سال های اخیر این نهاد ، چندین مکان مهم تاریخی را به بهانه توسعه فضای موزه تصرف و تخریب کرده است. یکی از آخرین نمونه های این رویکرد ، خرید موزه «هنر فولک آمریکا» و تصمیم به تخریب آن است. یکی دیگر از این نمونه ها، از بین بردن خانه قدیمی از نسل ساختمان هایی بود که با سنگ های ماسه ای قهوه ای فام ساخته شده بود. این بنا زمانی متعلق به «جان دی. راکفلر» تاجر و خیر معروف بود و همسر او آن را به موزه اهدا کرده بود. اما بودند بناهایی که وقف این نهاد نشده بودند و همین بلا سرشان آمد. از آن جمله می توان به هتل «دورنست» و باشگاه «سیتی آتلانتیک» اشاره کرد.

دفاع از حق رای برابر برای سیاه پوستان

یادگاری مدافع حقوق بشر

«جورج المور» مغازه کوچکی در کارولینای جنوبی داشت و به همراه همسر و فرزندانش زندگی معمولی را می گذراند تا این که درگیر امور سیاسی شد و برای دفاع از حق سیاه پوستان که نمی توانستند در انتخابات  شرکت کنند، دادخواستی را روانه دادگاه کرد. او که یکی از بنیان گذاران این امر بود،  تقریبا تمام دارایی از جمله مغازه اش را در این اداره از دست داد و سرانجام در سال 1947 برنده میدان شد. سال 2012 بود که مقامات سیاسی شهر از جمله سردمداران کلیسایی که در همسایگی این مغازه وجود دارد ، مراسمی رسمی را به یاد المور برگزار کردند و تابلویی را به رسم یادبود و به پاس اقدام شجاعانه او بر در این مغازه تاریخی نصب کردند.

جالب است بدانید درست یک هفته پس از نصب این تابلو، این مغازه با بولدوزر ویران شد و تلی از خاک از آن بر جای ماند. جالب تر این که مسئولین همان کلیسای همسایه مسبب این جریان بودند. این کلیسا اولین کلیسای تعمیدی در این منطقه به حساب می آمد و سردمداران آن، همان هایی بودند که المور با هزینه تمام زندگی اش توانست حق رای مساوی با سفیدپوستان را 65 سال پیش به دست آورد. این کلیسا صاحب مغازه المور شده بود و به خود حق داد آن را با خاک یکسان کند.

خانه بزرگترین نمایشنامه نویس جهان

خانه شکسپیر

بیایید ماشین زمان را به کار بیاندازیم و برگردیم به قرن هجدهم ، به زمانی که خانه «ویلیام شکسپیر» هنوز در استراتفورد سرپا بود. این بنا تنها خانه این شاعر و نمایشنامه نویس برجسته انگلیسی محسوب می شد که شاهکارهایی چون «طوفان» در آن به نگارش درآمده بودند. در همین خانه بود که شکسپیر در سال 1616 با زندگی برای همیشه خداحافظی کرد. خانه شکسپیر در سال 1753 به دست فردی به نام «فرانسیس گسترل» افتاد و شش سال بعد با خاک یکسان شد.

اما آنچه به خشم دوست داران ادبیات اضافه می کند، دلیل تخریب این بنای ارزشمند است. طبیعی است که مردم برای دیدن خانه محل سکونت چهره شاخصی چون شکسپیر کنجکاو باشند، اما این رفت وآمدها زیاد به مذاق مالک آن خوش نیامد و آقای گسترل به یک باره تصمیم گرفت کل ساختمان را پایین بیاورد. البته این اقدامی نبود که بی پاسخ گذاشته شود و خشم مردم آن قدر بالا گرفت که او مجبور شد آن شهر را ترک کند.

قبردزدی در چین

یکی از معضلاتی که در حوزه میراث فرهنگی کشور چین وجود دارد، سرقت از قبرهای تاریخی است. دزدها به طمع منفعت مالی به گورها دستبرد می زنند و مسلما آسیب زدن به این یادگاری های کهن هیچ اهمیتی برایشان ندارد. سارقین حتی با دینامیت یا بولدوزر راه خود را باز می کنند تا بتوانند راحت تر به اشیا قدیمی و باستانی خفته در زیر خاک دست پیدا کنند. آن ها سپس این اشیا را در بازار سیاه به قیمتی گزاف می فروشند.

متاسفانه به همین دلیل است که جای خالی هایی در دوره های مختلف تاریخ کشور چین همچنان هرگز پر نمی شوند. باعث تاسف است که گزارش شده باستان شناسان 900 قبر را برای کسب اطلاعات درباره تمدن چین بررسی کردند و همه آن ها قبلا مورد سرقت دزدان آثار تاریخی قرار گرفته بودند. البته تنها قبردزدها نیستند که در چین به بناهای تاریخی آسیب می زنند؛ در بخش های بعدی این گزارش انواع دیگری از این اقدامات را می بینید.

تخریب به بهانه مسابقات المپیک

معبد 680 ساله چینی

وقتی کشوری میزبان مسابقات بزرگی همچون المپیک می شود، طرح های زیادی همچون ساخت استادیوم ، مراکز خرید ، مراکز همایش ، هتل های جدید و... برای آماده کردن شرایط مطرح می شود. برای شهری با سازه های عظیمی مثل پکن این تصمیم گیری خیلی دشوار می شود. اما دولت چین برای تخریب معبد 680 ساله تائویست ها که یکی از مهم ترین جاذبه های فرهنگی کل کشور به حساب می آمد، هیچ شکی به خود راه نداد. مقامات پکن به خاطر آماده شدن برای میزبانی رقابت های المپیک 2008 خانه ها و مکان های تاریخی بسیاری را طعمه بولدوزرهایشان کردند و به جای آن ها آسمان خراش  و مراکز خرید بزرگ ساختند.

به غیر از هزینه معنوی که دیگر قابل برگشت نبود، دولت چین 22 میلیارد دلار خرج این ساخت وسازها کرد. با وجود این که میزبانی مسابقات المپیک نوعی سرمایه گذاری به حساب می آید و خود موجب اشتغال زایی و کسب منافع مالی می شود، این رقم هنگفت واقعا غیرقابل هضم است.

تخریب دیوار چین!

به نظر می رسد چینی ها اصلا سابقه خوبی در حفاظت از آثار باستانی شان ندارند. آمارها نشان می دهد به برکت پیشرفت برنامه های توسعه شهری حدودا 31 هزار بنای تاریخی در این کشور به طور کامل تخریب یا بخشی از آن ها از بین رفته است. متاسفانه در میان این بناهای ارزشمند، بخش هایی از دیوار بزرگ چین هم به چشم می خورد. استخراج غیراصولی معادن باعث شده قسمت هایی از این بنای مشهور جهان از بین برود.

تخریب مجسمه بودا در افغانستان

یکی دیگر از این نمونه ها، تخریب خانه «آی.ام.پی» معمار بزرگ چینی است که به خاطر توسعه بافت جدید شهری از بین رفت. به نظر می رسد تخریب خانه «یو مینگ پی» که نام مستعار «آی.ام.پی» را بر خود گذاشته بود، به بهانه احداث یکی از شعبه های «مک دونالد» یا چیزی شبیه آن صورت گرفته که این قضیه را دردناک تر می کند.

مجسمه بودا و طالبان

زمانی در کوه های هندوکش افغانستان مجسمه های 1700 ساله بودا وجود داشت اما از آن جا که این تروریست های دگم با وجود نشانه های هر دینی به جز آن آنچه خود از اسلام استنباط کرده اند مخالفند ، این آثار باستانی را وحشیانه با خاک یکسان کردند. سال 2001 بود که طالبان تصمیم گرفت مجسمه های بامیان را از بین ببرد. سازمان ملل تلاش کرد آن ها را سالم از افغانستان خارج کند اما نتوانست از سد کوردلی این افراط گرایان بگذرد. بنابراین نیروهای طالبان با دریل به جان این آثار هنری و تاریخی افتادند و با دینامیت پرشان کردند، تا جایی که سرانجام اثری از آن ها برجای نماند.

جاده سازی با سنگ های هرم مایایی

تصور کنید کارگران راه سازی در حال خرد کردن سنگی بزرگ برای فراهم آوردن شن و سنگ ریزه هستند که در میانه کار متوجه می شوند دارند هرم 2300 ساله مایایی را نابود می کنند. متاسفانه این دقیقا اتفاقی بود که در بلیز رخ داد و یک کمپانی راه سازی هرمی متعلق به مکانی آیینی در تمدن مایا را تخریب کرد .به گفته برخی از کارشناسان، این کمپانی به خوبی می دانسته دارد یک اثر باستانی را از بین می برد و بهانه عدم اطلاع از این جریان، واقعا خنده دار است.

نکته جالب تر این که حداکثر جریمه برای چنین ضربه ای به بدنه باستانی تاریخ یک تمدن باستانی، 100 هزار دلار است که این قیمت در برابر ارزش آثار به جای مانده از این تمدن دیرین و پر رمز و راز تقریبا هیچ است.

دیوار برلین

قبل از هر قضاوتی باید بگوییم: بله! می دانیم بخشی از دیوار برلین به نشانه پایان جنگ سرد پایین آمد و پایان بخش دوره ای تلخ از تاریخ اروپا شد. اما آنچه ما درباره اش صحبت می کنیم اهمیت فرهنگی این دیوار است که باقی مانده آن به بهانه ساخت آپارتمان های مجلل از بین رفت. دیوار برلین به خاطر فراموش کردن روزهای سخت برداشته شد، اما هرچه باشد به عنوان نمادی فرهنگی شناخته می شد و تخریب قسمت های باقی مانده آن موجب اعتراض هزاران برلینی شد.

تخریب دیوار برلین

مسجدالحرام و ساخت وساز سعودی ها

مکه مقدس ترین مکان در دین اسلام و مسجدالحرام جایی است که پیامبر اکرم (دورود خدا بر او و خاندان پاکش) فرموده در آن تمام مسلمانان با هم برابرند. اما این روزها ساخت وسازهای عجیب و غریب دولت عربستان سعودی تا جایی پیش رفته که شهر مکه قربانی ساخت وسازهای شهری شده و فضای اطراف مسجدالحرام پر شده از هتل های اشرافی ، آسمان خراش ها و مراکز خرید. می توان گفت مکه دیگر شبیه شهری مذهبی نیست و بیشتر می شود آن را «دوبی دوم» خطاب کرد.

پروژه توسعه مسجدالحرام آسیب های بسیاری را به میراث مذهبی و تاریخی این شهر وارد کرده است.  خانه خدیجه ام المومنین همسر پیامبر شاید بارزترین تخریب در جریان این ساخت وسازها بوده؛ این خانه به طور کامل از بین رفته است. این منطقه پس از مذاکرات بسیار به مدت کوتاهی مورد حفاری باستان شناسی قرار گرفت و اشیائی که قدمتشان به دوران حیات حضرت محمد (ص) برمی گشت، در این مکان پیدا شدند. یکی دیگر از این نمونه ها تخریب خانه ای است که زمانی مکان زندگی حضرت محمد (ص) بوده. این بنا که تنها چند متر با مسجدالحرام فاصله دارد، اکنون نقش کتابخانه را ایفا می کند! همچنین مقامات سعودی اذعان دارند برای ساخت برج بزرگ ساعت و آسمان خراش های اطراف آن که اکثرا هتل های مجلل هستند، یک کوه کامل و قلعه قرن هجدهمی «اجیاد» که به عثمانی ها تعلق داشت، تخریب شد.

 

جدید ترین مطالب سایت