فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

چرا طلاهایمان را دور می‌ریزیم؟!

می گویند زباله «طلای کثیف» است. با این توصیف، ما هر شب کیسه کیسه «طلا» را با دست های خودمان داخل سطل زباله سر کوچه هایمان می ریزیم.

هموطن :البته بعضی ها هم آنقدر حوصله ندارند که کیسه طلای خود را تا سر کوچه ببرند و آن را توی سطل زباله بیندازند؛ بنابراین یک جای نزدیک تر را برای رهاشدن از دست طلاها انتخاب می کنند. اما اگر جزو این دسته هم نباشیم و هر شب مثل یک شهروند منظم سر ساعت 9 شب کیسه زباله را بسپاریم دست سطل، باز هم در حال هدر دادن منابع ملی هستیم؛ منابعی که اگر وارد چرخه بازیافت شوند نه تنها از آلودگی محیط زیست جلوگیری می کنند، بلکه بسیار پول ساز و ارزشمند هم هستند.

آمار متفاوتی از ورود زباله به چرخه بازیافت در سراسر جهان وجود دارد و برخی کشورها تا 95 درصدِ زباله ها را وارد چرخه بازیافت می کنند. این عدد در کشورهایی چون سوئد به دلیل وجود سامانه منظم جمع آوری زباله، فرهنگسازی مردمی و همچنین بهره گرفتن از تکنولوژی به روز، بوجود آمده  است.

چنین آماری از چرخه بازیافت زباله در کشور ما منتشر نمی شود و با توجه به شواهد، احتمالا این درصد خیلی هم زیاد نباشد؛ زیرا دسته بندی زباله در خانه ها اصولی انجام نمی شود. در سطل زباله های شهری هم تنها یک مخزن وجود دارد. اما طلای کثیف آنقدر سودآور و پولساز هست که هر روز شاهد دست هایی باشیم که بی‎‏دستکش و هیچ ابزاری، با هم، برای جستجوی سطل های زباله شهر رقابت می کنند تا شاید زباله در خور بازیافت بیشتری بیابند.

بازار زباله حسابی آشفته است؛ در این آشفته بازار، شهرداری به روز کردن سیستم جمع آوری زباله و گذاشتن دو سطل زباله مجزا برای زباله خشک و تر را پر هزینه و پر دردسر می داند و البته، مافیای زباله و وجود زباله جمع کن ها، هرگونه سیستمی را مختل می کند.

اما ناکارامد بودن چرخه جمع آوری زباله در کشور به این معنا نیست که هیچ کاری از دست ما بر نمی آید؛ ما با جداسازی زباله ها در خانه می توانیم برای این چرخه کمک بزرگی باشیم. زباله ها را ماشین های بزرگ شهرداری در تهران ساعت 9 شب به بعد از سراسر شهر جمع آوری می کنند و به مرکز دفن در کهریزک می برند. زباله ها آنجا تخلیه می‎شوند و روی نوار نقاله قرار می گیرند. اینجا تا حد زیادی زباله های تر و خشک از هم جدا می شود؛ یعنی به صورت دستی پلاستیک و شیشه و فلز از مواد خوراکی جدا می شوند. زباله تَر کمپوست می شود و انواع زباله خشک هم برای بازیافت، جدا شده و به پیمانکاران تحویل داده می شود.

بنابراین اگر ما در خانه زباله های تر و خشک را از هم جدا کنیم، کار جداسازی راحت تر انجام می شود. کمپوستی که تهیه می شود، خالص است و پلاستیک و شیشه به محیط زیست بر نمی گردد. از سوی دیگر از هدر رفتن منابع مالی بسیاری جلوگیری کرده ایم.

زباله تَر شامل چه چیزهایی است؟

زباله تر شامل هر چیزی است که فاسدشدنی است؛ پسماند غذا، تفاله چای، میوه فاسد، لاشه حیوان و هر چیز قابل تجزیه ای در این دسته قرار می گیرد. دستمال کاغذی هم می تواند در این دسته جای بگیرد. دستمال کاغذی اصولا جزو زباله های عفونی است، اما با توجه به سلولز و کربن آن برای کمپوست مفید است و کمپوست به عنوان کود برای درختان و کشاورزی استفاده می شود.

زباله خشک شامل چه چیزهایی است؟

فلز (فلز پسماند بسیار با ارزشی است و قوطی کنسرو، لوله و پیچ و مهره ظروف فلزی دور ریختنی در این دسته قرار می گیرد)، چوب و منسوجات پارچه ای، شیشه و پلاستیک. نان خشک هم می تواند در این دسته قرار بگیرد. البته نان خشک جزو کمپوست است اما با توجه به نگاهی که ما به نان داریم و آن را «برکت» می دانیم، می توانیم نان خشک را از زباله تَر جدا کنیم تا به عنوان خوراک دام مورد استفاده قرار بگیرد. اما این در صورتی است که نان سالم باشد و کپک و قارچ نداشته باشد وگرنه همراه با زباله تَر برای تولید کمپوست استفاده می شود. در کشورهای دیگر زباله خشک طیف وسیعی دارد و جداسازی ها دقیق تر انجام می شود اما در کشور ما همین اندازه جداسازی هم با توجه به تکنولوژی موجود، بسیار کمک کننده است.

درباره اشیائی همچون باتری، لامپ فلورسنت و زباله های بیمارستانی و عفونی هم باید بیشتر مواظب باشیم و آنها را در کیسه جداگانه ای قرار دهیم چون این ها در دسته زباله های خطرناک قرار می گیرند.

دکتر «سالی صالحی»، کارشناس آلودگی محیط زیست و کارمند بخش معاونت اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران است که بر روی چرخه بازیافت زباله کار می کند. او درباره اهمیت جداسازی زباله در خانه ها می گوید: بطری های آب معدنی و نوشابه، نایلون و کاغذ و مقوا همه می توانند فراورده های باارزشی را به دست دهند. اما وقتی با زباله های تر قاطی می شوند، دیگر قابل جستجو و شستشو نیستند، چون هزینه ای که باید صرف آن ها شود، به صرفه نیست؛ اما اگر مردم در خانه سطلی جدا را به زباله خشک تحویل دهند، به بازیافت زباله کمک بزرگی کرده اند.

او همچنین خاطرنشان می کند: البته در قدم بعدی مردم می توانند زباله خود را به مراکز بازیافت در تره بار و میادین میوه و مراکز فرهنگی چون خانه های سلامت تحویل بدهند و در قبال آن مبلغی را دریافت کنند. اگرچه شاید این مبلغ ناچیز باشد اما کمک بزرگی به محیط زیست می شود و همچنین زباله بازیافتی مستقیم به مراکز بازیافت می رود و این چرخه کوتاه تر می شود؛ همچنین دیگر شاهد دیدن کسانی نیستیم که از داخل سطل ها دنبال زباله خشک هستند.

صالحی درباره شیوه دستی و سنتی جمع آوری زباله خشک از سطل های زباله هم می گوید که متأسفانه کسانی که زباله های خشک را از سطل ها برمی دارند و عموماً مهاجران افغان هم هستند، بهداشت را رعایت نمی کنند و خطرات زیادی را متوجه خودشان می کنند که این ناراحت کننده است. البته در این شرایط همین کار آن ها کمک بزرگی است و بخش بزرگی از زباله ها از سوی آن ها تفکیک می شود.

گرچه شاید بتوان با ساماندهی این افراد و در اختیارگذاشتن برخی ملزومات، هم به سلامتی آنها کمک کرد و هم با هزینه کمتر کار جداسازی ولو غیرحرفه ای زباله ها را انجام داد؛ اما اینها پیشنهادها و آرزوهای ماست؛ بنابراین حالا که شرایط ایده آل نیست، ما در خانه دستگاه تولید کمپوست نداریم، تقریباً همه چیز را هم در ظرف های پلاستیکی می خریم، در فروشگاه ها هر چیز کوچکی در یک کیسه نایلونی جدا گذاشته می شود و امکان پس دادن شیشه های نوشیدنی نظیر نوشابه و دوغ را هم نداریم و از طرف دیگر شهرداری هم قصد انجام اقدامی انقلابی برای تغییر اوضاع را ندارد، بهتر است خودمان وارد عمل شویم. دو سطل زباله جداگانه در خانه قرار بدهیم و زباله های تر و خشک را جدا کنیم و سر ساعت 9 شب در کیسه های جداگانه داخل سطل زباله سر کوچه بگذاریم تا محیط زیست پاک تری داشته باشیم و کمی به حفظ منابع ملی کشورمان کمک کرده باشیم.

جدید ترین مطالب سایت