فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

برخی کنسرت‌ها قربانی شایعه‌ها می‌شوند

یک آهنگساز درباره ی سوبسیدهایی که کشورهای اروپایی برای برگزاری کنسرت در نظر می گیرند، سخن گفت و شفاف سازی دلایل لغو کنسرت ها را مطالبه کرد.

هموطن :کیاوش صاحب نسق - آهنگساز و استاد دانشگاه تهران-  گفت: لغو کنسرت در اروپا هم می تواند اتفاق بیفتد، مشروط بر اینکه مشکلی برای سالن اجرا از قبیل مشکلات فنی یا حوادث غیرمترقبه پیش آید، یا مثلا گروهی از موزیسین ها بخواهند با اتوبوس از شهری به شهر دیگری آیند و مشکلی برایشان پیش بیاید.

او ادامه داد: خیلی وقت ها هم خود گروه تصمیم می گیرد با در نظر گرفتن شرایط کیفی، یک کنسرت را لغو کند اما به هیچ وجه ارگان یا تصمیم گیرنده ای وجود ندارد که بخواهد کنسرت لغو کند. البته پلیس معمولا به عنوان تامین کننده ی امنیت در سالن های اجرا حضور پیدا می کند تا تردد و ترافیک را کنترل کند.

وی افزود: البته طبیعی است که آن کشورها هم سازوکارهایی به طور جداگانه در هر استان و کشوری تعریف کرده اند که باید تامین کننده نیازهای مالی و بهبود شرایط هنری باشند. یکی از وظایف آنها این است که شرایط برگزاری فعالیت های فرهنگی هنری را راحت تر کنند تا تغذیه فرهنگی به راحتی در اختیار مخاطب قرار بگیرد.

صاحب نسق با بیان اینکه کنسرت در اروپا با کمترین پیچیدگی برگزار می شود،  اظهار کرد: یک استانداری یا شهرداری در اروپا تمام تلاشش این است که فعالیت های هنری با بهترین وجه انجام شود. حتی شهرداری ها در وب سایت خود اعلام می کنند که یک کنسرت قرار است برگزار شود. در واقع وقتی قرار است ما در خارج از کشور کنسرتی داشته باشیم، به این فکر نمی کنیم که اجرا چگونه به روی صحنه رود بلکه فقط به اجرایی با کیفیت و برگزاری آن بهترین نحوه فکر می کنیم.

او اظهار کرد: در اروپا سوبسیدهایی نیز برای برگزاری کنسرت درنظر گرفته شده است که پول نوازنده، دستمزد آهنگساز و ... را فراهم می کند. در واقع هنرمندان اجازه دارند، تقاضای بودجه سالانه کنند. این در حالی است که اگر ما بخواهیم در تالار رودکی کنسرتی داشته باشیم، باید فقط نزدیک به سه میلیون تومان اجاره بها پرداخت کنیم و هیچ سوبسیدی هم برای هنرمند در نظر گرفته نمی شود.

این هنرمند معتقد است: یکی از مسائل مهمی که در راستای لغو کنسرت در ایران وجود دارد، آن هم لغوهایی که وزارت ارشاد خیلی هم در آنها دخیل نیست، شایعات و حواشی یک کنسرت هستند که باعث می شود یک مقام امنیتی یا حراستی نسبت به آن کنسرت و لغو آن واکنش نشان دهد. از طرفی درباره ی لغو این کنسرت ها اخبار شفافی به مخاطب ارائه نمی شود. شاید اگر مسئولانی که لغو کنسرت را دستور می دهند، دلیلش را به طور واضح رسانه ای کنند، ما هنرمندان متوجه شویم که همیشه حق با ما نیست و شاید آنها هم حق دارند. اما در ایران معمولا مراعات می شود و صحبت ها مستقیم مطرح نمی شوند. برای همین خیلی وقت ها ما نمی فهمیم حق با چه کسی است.

این استاد دانشگاه در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه چرا هنرمندان همیشه در برابر لغو کنسرت ها منفعل عمل می کنند، گفت: می خواهم از شما بپرسم که تریبون یک موزیسین کجاست؟ خانه موسیقی یا وزارت ارشاد؟ آیا ارگانی صنفی وجود دارد که من دردم را فریاد بزنم؟ به نظر من چنین صنفی وجود خارجی ندارد. اساسنامه و پایه ی این صنف اصلا به درستی ریخته نشده است.

صاحب نسق همچنین گفت: موزیسین در قبال رفتارهایی که با او می شود، یا سرش را پایین می اندازد و سکوت می کند یا به طور کلی از جریان موسیقی رد می شود. هنرمندان موسیقی به تریبون نیاز دارند. خیلی از این هنرمندان در مقام بالاتر و به عنوان مدیران موسیقی منصوب می شوند اما آیا آنها واقعا امین و دلسوز موسیقی هستند؟

وی افزود: خیلی از لطمه ها از سوی همین آدم ها به موسیقی زده می شود. بسیاری از موزیسین ها کاری بیشتر از پشت یک میز نشستن و چای خوردن بلد نیستند و نه تنها پس از قبول چنین سمت هایی دیگر تولید موسیقی ندارند، بلکه درک درستی هم از معضلات موسیقی نخواهند داشت؛ زیرا مجبورند تابع مسائلی باشند که به آنها تحمیل می شود.

جدید ترین مطالب سایت