فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

یک کیسه کمتر،‌ برای یک زمین تمیزتر

مادربزرگ های ما این طور که ما خرید می کنیم،  خرید نمی کردند. حتی پدر و مادرهای ما هم تا سال ها این طور که ما خرید می کنیم خرید نمی کردند.

هموطن :لابد به یاد می آورید، زنبیل  های قرمز پلاستیکی،  سفره و دستمال برای پیچیدن نان در صف نانوایی و حتی زنبیل هایی که از پاکت های آبمیوه درست شده بودند. میوه فروشی ها هم پاکت های کاغذی داشتند که میوه را در آن به دست مردم بدهند.

کیسه ها گاه به اشتباه، غذای حیوانات می شوند و آن را از بین می برند

از آن روزها گذشته است؛ حالا می گویند هر شهروند تهرانی بطور متوسط در هر روز سه کیسه پلاستیکی را به زباله تبدیل می کند؛ یعنی در هر ماه  90 کیسه و هر سال 1095 کیسه پلاستیکی توسط تک تک ما به زباله تبدیل می شود. هر کدام از این کیسه های پلاستیکی به زمانی حدود 300 سال نیاز دارند تا در طبیعت تجزیه شوند؛ هر چند که به احتمال زیاد قبل از این که واقعا تجزیه شوند،  تعداد زیادی از حیواناتی که بخشی از کیسه را با پس مانده غذا می خوردند،  به کشتن می دهند،  باعث آلودگی آب ها می شوند و اگر بسوزند،  هوا را آلوده می کنند.

همه این ها به این دلیل است که «زنبیل به دست گرفتن از مُد افتاده است»،  «کسی حوصله ندارد قبل از بیرون رفتن برای خرید،  دستمال پارچه ای برای نان بردارد»،  «کیسه را درست کرده اند که مردم از آن استفاده کنند دیگر». چندتای دیگر از این استدلال ها می توانید به این فهرست اضافه کنید؟

همین آمارِ «هر شهروند سه کیسه پلاستیکی در روز» نشان می دهد که برای بیشتر ما مهم نیست بطری های نوشیدنی و جعبه دستمال کاغذی خریداری شده از بقالی را درون دو تا پاکت جدا بگذاریم و سیب زمینی و پیاز را در دو پاکت جدا.

کیسه های پلاستیکی به این راحتی ها جذب طبیعت نمی شوند

حالا یک نفر هم ممکن است پیدا شود و بگوید «اشکالی ندارد؛ این کیسه ها در خانه مصرف می شوند،  به جایش کیسه زباله نمی خریم». این هم برای خودش نظری است. بالاخره هر چیزی که در خانه باشد به کاری می آید؛  اما پای این استدلال آن جا می لنگد که بدانیم کیسه های زباله را از پلاستیک مستعمل می سازند که نوعی چرخه بازیافت است، ولی کیسه های پلاستیکی فروشگاه ها اغلب از پلاستیک نو ساخته می شوند،  در نتیجه مقاوتشان هم بیشتر است، زمان بیشتری برای تجزیه نیاز دارند و قیمتشان هم عملاً گران تر است؛ حتی اگر بقالی سر کوچه،  پول کیسه را جداگانه با شما حساب نکرده باشد.

در بیشتر کشورهای دنیا استفاده از کیسه های پلاستیکی مالیات های سنگین دارد یا کیسه ها را به مردم می فروشند تا مردم برای پرداخت پول کمتر هم که شده،  مصرف کیسه های پلاستیکی را کم کنند. پارلمان اروپا با هدف کاهش تعداد کیسه های مصرف شده به 40 عدد برای هر فرد،  در یک سال،  تلاشی برای بالا بردن هزینه استفاده از کیسه های پلاستیکی را شروع کرده است.

این روزها نگرانی برای محیط زیست رو به گسترش است. از آنجاکه هیچ زمین دیگری برای زندگی کشف نشده،  چاره ای به غیر از حفظ همین زمین نداریم و از آنجا که ایران هنوز با سوئیس فاصله دارد و سیستم بازیافت زباله در کشور هنوز آن طور که باید و شاید رونق ندارد،  فقط یک چاره باقی می ماند و آن، احتیاط در تولید زباله است.

کیسه های پارچه ای بخشی از راه حل کم کردن

از آلودگی محیط زیست هستند

کیسه های پارچه ای که این روزها برای برخی مُد شده و روی آن ها نوشته ها و طراحی های زیبایی دارد،  می توانند سبدهای خریدی باشند که می شود آن ها را تا کرد و توی کیف و خودروی خود گذاشت و خریدهای کوچک را داخل آن قرار داد تا کمی از حجم زباله ای که در روز تولید می کنیم کم شود.

21 تیر در تقویم روز ملی «بدون کیسه پلاستیکی» است. حداقل می شود به خودمان یادآوری کنیم که «گرفتن کیسه برای خریدهایمان، حق ماست؛ با گذشتن از این حق می توانیم به حق حیات بچه هایمان روی زمین احترام بگذاریم.»

جدید ترین مطالب سایت