فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

فروش زوری برخی کالاها به سوپرمارکت‌ها!

در شرایطی که قانون، کارخانه های تولید کننده را به جمع آوری کالاهای منقضی از سوپرمارکت ها موظف کرده است، باز هم انبوهی از کالاهای تاریخ مصرف گذشته در قفسه سوپرمارکت ها به چشم می خورد. این اجناس، پشت پرده ای شنیدنی دارند.

هموطن :حالا سوپرمارکت داران از تخلفی پرده برداری می کنند که راز کالاهای تاریخ مصرف گذشته فروشی را فاش می کند. آنها به «شهروند» می گویند که کارخانه های تولیدکننده، فروشندگان خُرد را مجبور به خرید اجباری کالاهای کم طرفدارشان می کنند.

علاوه بر این، آنها از جمع آوری اجناس مرجوعی یا همان کالاهای تاریخ مصرف گذشته طفره می روند و برای این کار بهانه های مختلفی می آورند. همین موضوع موجب شده است که برخی مغازه ها و توزیع کنندگان خرد برای جلوگیری از ضرر و زیان ناچار شوند ریسک شکایت و برخورد قانونی را به جان بخرند و در لابه لای اجناسی که عرضه می کنند، کالاهای تاریخ مصرف گذشته را نیز به فروش برسانند.

حالا حقوق مصرف کننده آن قدر مهجور مانده است که خیلی از سوپرمارکت داران نمی دانند فروش اجباری کالا جرم است یا برای آن قانونی تعریف شده است که قابلیت پیگیری دارد. به همین خاطر است که «علی فاضلی» رئیس اتاق اصناف کشور به «شهروند» می گوید: موضوع فروش اجباری کالا به سوپرمارکت داران تا به حال گزارش نشده است تا با کارخانه خاطی برخورد کنیم.

مالک یک سوپرمارکت در منطقه سهروردی درباره زورفروشی یا همان فروش اجباری کالاهای بنجل و کم طرفدار کارخانه ها، به «شهروند» توضیح می دهد: برخی کارخانه ها، سوپرمارکت ها را مجبور می کنند تا در ازای خرید یک نوع کالای خاص، محصول دیگری از آن کارخانه را خریداری کنند. به عنوان مثال «...» به همراه فروش نوشابه، توزیع کنندگان را مجبور به خرید آب گازدار می کند یا برند «...» آنها را مجبور می کند در ازای خرید دوغ، دلستر تولید این کارخانه را نیز خریداری کنند.

وی ادامه می دهد: موضوع فروش اجباری کالا در مورد برخی برندهای دیگر نیز صدق می کند. به عنوان مثال برند «...» سوپرمارکت داران را ملزم می کند تا در ازای هر پنج جعبه آبمیوه بزرگ یک جعبه آبمیوه کوچک نیز خریداری کنند و در غیر این صورت از تحویل بار به آنها خودداری می کند.

این فروشنده همچنین تأکید می کند: کارخانه ها معمولا اجناس بی کیفیت تر و کم طرفدارتر خود را با این تمهید به سوپرمارکت ها می فروشند و از آن طرف مشتری نیز این اجناس تحمیلی را از سوپرمارکت ها نمی خرد و به این ترتیب کارخانه ها موجب ضرر و زیان توزیع کنندگان می شوند.

این فروشنده بیان می کند: اگر کارخانه ای می بیند تولید یک نوع محصول خاص برایش توجیه اقتصادی کافی ندارد چرا باید آن محصول را تولید کند و با روش فروش اجباری موجب ضرر و زیان فروشگاه ها شود؟

کارخانه های لبنی در صدر تخلف فروش اجباری

صاحب یک سوپرمارکت دیگر در منطقه صادقیه با تأیید ادعای همکار خود به «شهروند» می گوید: این رفتار یعنی فروش اجباری از برندهای دیگری مانند «...» و «...» نیز سر می زند و آنها فروشندگان را مجبور می کنند در ازای خرید دوغ، شیر استریل شده نیز خریداری کنند. بیشتر این تخلف ها از سوی شرکت های لبنی است و شاید بتوان گفت برند «...» بیشتر از سایر کارخانه های لبنی فروش اجباری را به مشتریان خود تحمیل می کند.

سوپرمارکت دیگری در خیابان آزادی نیز به «شهروند» می گوید: بیشترین تجربه فروش اجباری مربوط به برند «...» است. یکی دو بار موضوع را به بازرس تعزیرات گزارش داده ام اما تصور نمی کنم به این مسأله رسیدگی شده باشد زیرا پاک همچنان محصولات خود را به اجبار می فروشد و ناچار شده ام دیگر از این کارخانه خرید نکنم.

برای پس گرفتن کالای منقضی شده بهانه می آورند

مالک یک سوپرمارکت بزرگ در میدان قدس نیز به «شهروند» می گوید: فروش اجباری کالا به سوپرمارکت ها گاهی به شکل دیگری رخ می دهد. به این صورت که کارخانه تولیدکننده متعهد می شود در صورت فروش نرفتن کالا و گذشتن تاریخ انقضا، جنس را به عنوان کالای مرجوعی پس بگیرد اما برخی کارخانه ها از پس گرفتن کالای فاسد خودداری می کنند.

او که خود را اصغری معرفی می کند، ادامه می دهد: آنها برای پس نگرفتن کالا ترفندهای مختلفی دارند به عنوان مثال برای فروشنده مهلت تعیین می کنند و می گویند شما ظرف دو روز فرصت داشتید کالای فاسد را پس بدهید. این در حالی است که مثلا در آن دو روز تعطیلی رسمی بوده و فروشنده به واحد اداری کارخانه دسترسی نداشته است.

وی توضیح می دهد: یا آن که هنگام فروش کالای اجباری به مغازه دار می گویند در صورت فروش نرفتن، جنس را پس می گیریم اما موقع پس گرفتن بهانه گیری می کنند و از قوانینی حرف می زنند که تا قبل از آن فروشنده را در جریان نگذاشته اند. مثلا برای کالای مرجوعی سقف خاصی مشخص می کنند و می گویند به ازای هر باکس حداکثر سه عدد را پس می گیریم.

فروش کالای فاسد به مشتری، تبعات تحمیل کالا به مغازه دار

این فروشنده تأکید می کند: همین موضوع موجب می شود که برخی از عوامل توزیع خرد مانند سوپرمارکت داران، برای جلوگیری از ضرر و زیان خود گاهی کالاهای تاریخ مصرف گذشته را به مشتریان بفروشند. این ریسک شکایت و درگیری را برای مغازه داران بالا می برد و از طرفی اگر نخواهند کالای فاسد را بفروشند ناچارند روزانه حجمی از اجناس خریداری شده و در نتیجه سرمایه خود را دور بریزند.

یک مغازه دار دیگر در منطقه تهرانپارس به «شهروند» توضیح می دهد: این تخلف بیشتر از سوی تولیدکنندگانی انجام می شود که کالاهایی با سرعت فساد بیشتر، تولید می کنند. گویا آنها برای جلوگیری از زیان خود ناچار شده اند به روش های متخلفانه ای مانند فروش اجباری روی آورند اما در مقابل برندهایی نیز هستند که بسیار حرفه ای عمل می کنند و در ازای فروش بیشتر محصولات خود به توزیع کنندگان پاداش می دهند.

سوپرمارکت داران تخلف را به اتاق اصناف گزارش دهند

مطابق تبصره یک ماده 3 قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان که در آبان  سال 88 به تصویب شورای نگهبان رسیده است هرگونه فروش اجباری کالا و خدمات ممنوع است و جرم تلقی می شود.

علی فاضلی رئیس اتاق اصناف کشور دراین باره به «شهروند» توضیح می دهد: عرضه کالا به توزیع کنندگان خرد معمولا با دو روش عرضه امانی یا فروش قطعی انجام می شود. در عرضه امانی سوپرمارکت دار طی قراردادی میزان مشخصی از کالا را نزد خود به امانت می گیرد و در صورت فروش سود معینی برای او در نظر گرفته می شود. اما در فروش قطعی توزیع کننده جنس را می خرد و با حاشیه سود معینی می فروشد. به نظر می رسد این تخلف بیشتر درباره فروش قطعی رخ می دهد.

او همچنین تأکید می کند: البته اتاق اصناف تاکنون گزارشی مبنی بر انجام این تخلف دریافت نکرده ولی فروش اجباری که تبعات آن توزیع کالای فاسد در جامعه است، هیچ گونه توجیهی ندارد و از نظر قانون جرم تلقی می شود، بنابراین سوپرمارکت داران در صورت داشتن چنین تجربه هایی می توانند موضوع را ابتدا به اتحادیه خود گزارش دهند. این گزارش ها از طریق اتحادیه به اتاق اصناف منتقل می شود و با کارخانه های متخلف برخورد می شود.

فقط کالاهای فاسدنشدنی عرضه امانی می شود

البته اصغری مالک سوپرمارکت در میدان قدس به «شهروند» می گوید: عرضه امانی درحال حاضر بسیار به ندرت اتفاق می افتد و بیشتر برای مغازه دارانی کاربرد دارد که نقدینگی لازم برای خرید کالا ندارند اما صرف نظر از این مسأله تولیدکننده های محصولات فاسد شدنی حاضر به عرضه امانی نیستند و عرضه امانی بیشتر در مورد کالاهایی مانند دستمال کاغذی، فیلم های شبکه نمایش خانگی و ... اتفاق می افتد.

او همچنین تأکید می کند: به جز این حاشیه سود عرضه امانی معمولا بسیار پایین تر از فروش قطعی است بنابراین این نوع فروش برای مغازه داران توجیه اقتصادی کافی ندارد.

جدید ترین مطالب سایت