فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

ویدا جوان و ایلا تهرانی و قصه زندگی هنری‌ شان

زوج های زیادی در عرصه هنر بازیگری هستند كه هر یك از آنها به فراخور توانایی هایی كه دارند توانسته اند جایگاهی برای خودشان در جامعه هنری داشته باشند.

هموطن:زوج های زیادی در عرصه هنر بازیگری هستند كه هر یك از آنها به فراخور توانایی هایی كه دارند توانسته اند جایگاهی برای خودشان در جامعه هنری داشته باشند. در میان زوج های جوانی كه استعدادهایی به جز بازیگری دارند شاید نمونه ای مانند ویدا جوان و ایلا تهرانی نداشته باشیم.

زوج شاداب و هنرمندی كه حرف های فراوانی برای گفتن دارند و توانسته اند به خوبی در جایگاهی كه برایش زحمت كشیده اند بدرخشند.

بهانه گفت وگوی ما با این زوج پخش مجموعه «شمعدونی» بود اما وقتی روبه روی آنها قرار گرفتیم دیدیم می شود درباره مسائل بسیاری با آنها  به صحبت نشست. نكته قابل توجه در این زوج احترام خاص و شكل رابطه ای بود كه بین شان جاری بود.

حتی در بخشی از مصاحبه كه درباره جایگاه عذرخواهی در روابط خانوادگی صحبت می كردیم، ایلا تهرانی رو به همسرش گفت: «به خاطر امروز صبح معذرت می  خوام!» كه البته ما نفهمیدیم برای چه بود ولی شهامت عذرخواهی شان ستودنی بود. باقی حرف ها را از زبان خودشان بخوانید.

ویدا جوان و ایلا تهرانی و قصه زندگی هنری‌ شان

این روزها و شروع آرتیست بازی

ویدا: مشغول اضافه كردن به اطلاعات تئاتری ام هستم. این اواخر یك کارگاه آموزشی تئاتر داشتم. در واقع امسال می خواهم بیشتر انرژی ام را روی تئاتر و سینما بگذارم. دركل با تمرین، تحصیل و تلاش به سمت این هدف پیش می روم.

ایلا: طبق معمول هركاری كه بتوانم انجام می دهم. سال گذشته عمده فعالیتم در طراحی صحنه و لباس گذشت و امسال قصدم كارگردانی است. ضمن آنكه نگارش تئاتر هم در برنامه ام هست.

من و ویدا با برنامه جلو می رویم و برنامه امسال ما آرتیست بازی و كارهای هنری است. می خواهیم برگردیم به آن گذشته ای كه از دستش دادیم. خب به خاطر مسائل نامناسب اقتصادی درگیر كارهایی شدیم كه گاها دوست نداشتیم اما امسال قصد داریم كارهایی را انجام دهیم كه دوست داریم.

ویدا: می خواهیم دوباره پیه مشكلات مالی را به خودمان بمالیم و بیشتر به خواسته های خود و روح مان توجه  كنیم.

ایلا: آنچه ویدا در این سال ها انجام داده این بوده كه هوای اقتصادی خانواده را داشته تا من كارهای هنری تر انجام دهم. امسال می خواهیم به نوعی این برنامه را عوض کنیم؛ یعنی من با سعی و تلاش فضایی ایجاد كنم كه ویدا كارهای هنری بهتری انجام دهد.

عشق در صدای اول

ایلا: من به عشق در نگاه اول بیشتر از عشق در صدای اول اعتقاد دارم. من شیفته نگاه ویدا شدم. یک سال از ضبط صدای ویدا در استودیو می گذشت و من روی صدای او كار می كردم. نمی دانم شاید صدا هم تاثیر گذاشت؛ این را نمی توانم قطعی بگویم.

ویدا: من همیشه به كار دوبله علاقه داشتم. یكی از دوستانم كه این علاقه را می دانست و ایلا را می شناخت پیشنهاد داد به استودیوی او برویم. آنجا برای اولین بار با ایلا آشنا شدم؛ البته صبح همان روز ایلا در تلویزیون برنامه «صبح آمد» را داشت.

خیلی جالب بود عصر كه رفتیم استودیو او را آنجا دیدم و حتی گفتم كه شما همان آقایی نیستید كه صبح برنامه داشتید؟ ایلا هم طوری رفتار كرد كه خب، بله معلوم است كه شما باید بدانید.

ایلا: در آن دوره كه استودیوی صدا داشتم دوستان زیادی برای كار دوبله می آمدند و تست می دادند. اما چون من خودم بازیگری خوانده ام قبل از صدا، به حرکات آن صداپیشه توجه می كردم اما ویدا پشت میكروفن فقط یك صداپیشه نبود، بازیگر بود.

مطمئن هستم كه این تاثیر بیشتری داشت؛ هرچند پشت میكروفن با صدای خوبی مواجه شده بودم اما به نظرم ویدا بازیگری بود كه صدای خوبی داشت.

از طرفی آن زمان به خاطر شكستگی پایم 4 یا 5 سالی بود كه از بازیگری دور شده بودم. شاید خیلی چیزهایی را كه درون خودم از دست رفته بود درون ویدا می دیدم و درست از هفته دومی كه زندگی مان را آغاز كرده بودیم او را بیشتر یك بازیگر مستعد دیدم.

ویدا: راستش آن زمان به بازیگری علاقه نداشتم و در ضمن به شكل یك مقوله هنری به آن نگاه نمی كردم چون آشنایی خاصی با آن نداشتم. البته فیلم دوست داشتم و حتی بین فاصله دبیرستان تا دانشگاه نیز، تجربه تئاتر هم داشتم.

راستش من هم به همین شكل تفكر عوامانه كه درباره بازیگری وجود دارد به آن نگاه می كردم. اما وقتی با پیشنهاد ایلا دنبال این كار رفتم دیدم دنیای عجیب و بزرگی است.

آرتیست بودن برازنده اوست

ایلا:  خیلی چیزها در ویدا مستعد پرورش هست كه آن را همیشه گفته ام اما از آنجا كه معتقدم چون خودم آچار فرانسه سینما و تلویزیون شدم و نتوانستم روی یك مقوله متمركز شوم، برای همین فكر می كنم بیشترین چیزی كه باید به ویدا بگویم این است كه «تو بازیگری.»

ویدا یك طراح لباس و صحنه و البته یك نقاش فوق العاده است. اما اصراری نداشتم كه این را بگویم. چون معتقدم ویدا بازیگر خوبی است و باید همین مسیر را ادامه بدهد و البته در این رشته با سرعت بالا پیش رفته و موفق شده است.

به او همیشه گفته ام خیلی ها از جمله خودم سال هاست منتظر هستیم در سینما و تلویزیون به روی شان باز شود. به نظرم وقتی استعداد واقعی باشد، سرعت باز شدن این در زیاد است و در چهار پنج سال اخیر كه ویدا در بازیگری متمرکز است نشان داده بازیگر خوبی است.

به همین علت اگر مثلا روزی ببینم ویدا قایقران خوبی هم هست مطمئنا به او نمی گویم تو قایقرانی را هم ادامه بدهد؛ كما اینكه به تازگی فهمیده ام او راننده بسیار خوبی هم هست اما هر وقت كنارش می نشینم مدام غر می زنم كه فكر نكند راننده خوبی است و فقط روی بازیگری متمركز بماند.

ویدا: به نظرم یك هنرمند به خصوص بازیگر باید از هرچیزی سر رشته داشته باشد؛ كتاب بخواند، موسیقی را بفهمد، ریتم بداند و. . . بازیگر شاید لازم نباشد ورزشكار باشد اما چون یك هنرمند است باید هنر را خوب بشناسد.

ایلا به نظرم تفكر آرتیستیك دارد و واقعا اسم آرتیست برازنده اوست. خیلی خوشحالم كه هر كاری از دستش برمی آید و برایم هیجان انگیز است كه می بینم وقتی از اطرافیان یا دوستان هنری می خواهند، كاری انجام دهند از او مشاوره می گیرند. ایلا طراح، نقاش، بازیگر و. . . خوبی است.

با سواد است و فلسفه می داند؛ یعنی همه آن چیزهایی كه من دوست دارم در هنرمند باشد در او نیز هست اما چون علاقه خودش به بازیگری است دلم می خواهد واقعا در بازیگری باشد. دلم می خواهد دنبال عشق واقعی اش برود. این را همیشه گفته ام دوست دارم هركاری بكنم تا او هر كاری را كه دوست دارد دنبال كند.

رو شدن معدل كارنامه  ما

ویدا: برای من نظرهای ایلا در زندگی خیلی مهم است. یعنی هر كاری می كنم، قبلش به ایلا نگاه می كنم كه ببینم نگاه او چیست.

ولی ایلا آدمی است كه خیلی به من فضا و بها می دهد؛ مثلا وقتی در مورد چیدمان خانه صحبت می كند و من می گویم به نظر من این طور بشود بهتر است، می گوید باشد؛ هرطور كه تو دوست داشته باشی.

ایلا: گاهی هم به سلیقه ویدا می  چینیم و بعد در آخر می گوید آن طور كه تو گفته بودی بهتر بود. به نظر من همه چیز باید در شراكت باشد؛ یعنی همان ماجرای پنجاه پنجاهی كه گفتم. ممكن است جایی من ایده بدهم و برویم ببینیم درست نیست و برگردیم سر ایده ویدا؛ جایی هم عكس آن است.

كلا ماجرای زندگی من و ویدا مشورت است. حتی شده صبح زنگ بزنند برای انجام كاری، من همان موقع ویدا را بیدار می كنم تا از او مشورت بگیرم. با هم صحبت می كنیم و با حساب و كتاب هایی كه در موردشان انجام می دهیم، تصمیم می گیریم.

ویدا: هر ساعتی می تواند در خانه ما ساعت مشورت باشد.

ایلا: در این مشورت ها گاهی اگر بحثی هم پیش بیاید اشكالی ندارد چون مثبت است. ما باید با این چالش كه به وجود می آید، طوری رفتار كنیم كه به نتیجه برسیم چون نتیجه مهم تر از سلیقه و نگاه شخص است. نتیجه ای كه به نفع من، ویدا و زندگی مان باشد.

بگذارید چیزی برای تان بگویم. پدرم یك عمر در دوران مدرسه ام می گفت ایلا درست را بخوان؛ می گفتم دارم می خوانم. می گفت كارنامه ات می آید و می بینم.

بعد هم كارنامه می آمد و می دیدیم كه چگونه درس خوانده ام و معدل كارنامه گویای كار و تلاش من بود. این را یاد گرفته ام كه به هر حال روزی نتیجه می رسد و كارنامه كارمان را كه گرفتیم به ما می گوید كارهایی كه كرده ایم خوب بود یا اشتباه. نتیجه، همان معدل كارمان است.

من از طرف خودم می گویم اینكه از زندگی معنوی خودمان راضی هستم، به خاطر همین مشورت هایی است كه با هم داشته ایم. ما مشكل را می گذاریم و تا حلش نكنیم بلند نمی شویم.

عذرخواهی در كمال روراستی

ویدا: نمی خواهم طوری حرف بزنم كه فكر كنید چون ایلا اینجاست اینها را می گویم. همه آنهایی كه ما را می شناسند و با ما معاشرت دارند، می دانند فضای زندگی ما چگونه است. سعی من این بوده كه در تعریف همسر برای خودم از تعریف عامیانه جدا شوم.

بعضی ها فكر می كنند وقتی ازدواج می كنند، همسرشان جزو اموال شان است اما من معتقدم یك آدم به كنار من اضافه شده تا با هم راهی را برویم، به هم یاد بدهیم، از هم یاد بگیریم و رشد كنیم؛ تا جایی كه همه چیز خوب باشد.

اگر جایی دیدیم بد است دوباره عشق و آرامش را می آوریم و سعی می كنیم آن را درست كنیم. اما با همه اینها من گذشت را از ایلا یاد گرفته ام.

من نسبت به ایلا انتقادپذیری كمتری دارم. همیشه در گفتار من عباراتی چون «باشد ولی»، «اما آخه» و. . . وجود دارد. انگار همیشه جوری می خواهم توجیه كنم. اگر آن لحظه حتی چیزی را قبول نكنم اما بعدش درباره آن مساله فكر می كنم چون به ایلا ایمان دارم و می دانم چقدر صلاح مرا می خواهد.

اگر اشتباهی كرده باشم می آیم عذرخواهی می كنم و سعی می كنم آن را در خودم حل كنم؛ حتی اگر آن زمان خیلی گارد هم داشته باشم اما همان لحظه دارم فكر می كنم؛ فقط نمی خواهم به اصطلاح خودم را از تك و تا بیندازم.

به نظرم درهر حال ثبات شخصیت لازم است و نباید آدم خیلی هم انعطاف پذیر باشد. از خود ایلا یاد گرفته ام عذرخواهی آدم را كوچك نمی كند. ایلا همیشه انتقادپذیر و صبور است و گذشت زیادی دارد.

ویدا جوان و ایلا تهرانی و قصه زندگی هنری‌ شان

ایلا: اصلی كه باید اجرا شود این است كه هیچ چیز آنقدر مهم نیست. مگر قرار است من و ویدا چقدر سختی بكشیم كه حالا انتقادپذیر هم نباشیم، پوزش هم نخواهیم و. . . قدیمی ها می گفتند آدم به هر كس دروغ بگوید به خودش نمی تواند. من  بزرگ ترین دشمن جامعه بشری را دروغ می دانم.

از صبح كه بلند می شوم مدام در ذهنم است كه دروغ نگویم. وقتی تصمیم به صداقت می گیرید خودتان اولین كسی هستید كه نباید به او دروغ بگویید؛ بنابراین هنگام اشتباه كردن اگر قرار نیست دروغ بگوییم قطعا عذرخواهی می كنیم.

شمعدونی و نقدهای همسرانه

ویدا: آن زمان كه پروژه «پژمان» را بازی می كردم به من گفتند كه این نقش خیلی بهتر از آنی كه نوشته شده، اجرا شده و راضی بودند. دو سال پیش بود كه به من پیشنهاد این نقش در مجموعه «شمعدونی» داده شد.

من دوست نداشتم در كار كمدی باشم. اما وقتی چند قسمت فیلمنامه را خواندم خیلی خوشم آمد و خواستم باشم.

ایلا: از آنجاكه خواسته یا ناخواسته در این 25 سالی كه كار هنری می كنم آچار فرانسه كارها شده ام، باعث شده همه عوامل جلو و پشت دوربین را بهتر بشناسم؛ بنابراین وقتی یك اثر هنری را می بینم به چشم یك منتقد اثر هنری نگاه می كنم نه به چشم یك دوست، آشنا، فامیل و. . . كه می خواهد بی جهت بگوید آفرین كارت خوب است. اصلا الكی راجع به هنر حرف نمی زنم.

من آدم ركی هستم و چون دروغ نمی گویم الكی به كسی هم لبخند نمی زنم. به همین علت من ویدا را به عنوان همسر نمی بینم بلكه بازیگری به نام ویدا جوان است كه دارد تلاش می كند آن نقش را به بهترین شكل ایفا كند. آن خانم، بازیگری است كه باید نقدش كنم چون روی بازیگری حساسم اما این خانم كه اینجاست همسر من است.

موقعی این دو نفر به هم می چسبند كه من به ویدا می گویم احسنت خوب بودی، یا ویدا اینجا كمی زیاد بودی و. . . این را بدون تعارف و بی اغراق معتقدم که در چند سال اخیر بازیگر نوظهوری مانند ویدا نداشتیم.

ویدا: به نظرم هر هنرمندی آنچه می سازد و خلق می كند برایش مانند فرزند می شود؛ ما برای این كار خیلی زحمت كشیدیم.

كار سختی بود چون فیلمنامه گاهی در لحظه می آمد و ما از قبل و بعد آن سكانس ها خبر نداشتیم. گاهی به خاطر خستگی تنش هم ایجاد می شد؛ همان طور كه خیلی وقت ها هم به خاطر فضای كار خیلی خوش می گذشت.

این كار برای من خیلی خاطره دارد. من رویا میرعلمی را می بینم كه دوستم است یا آتنه فقیه نصیری كه خودش و كارش را دوست دارم. حسن معجونی را می بینم كه فكر می كنم واقعا دایی من است. همه و همه. می دانم چه تلاشی انجام شده و با چه سختی ای همه كار كردند.

هرچند ریتم كار كمی مرا اذیت می كرد ولی چیزهای خوبی دارد؛ از طرفی مانند كنایه هایی كه در داستان به كار رفته، مانند نشان دادن بچه بی ادب، تربیت اشتباه و. . . اینها را دوست دارم اما  ای كاش ریتم بهتری داشت.

شهرت، توانایی یا سوء استفاده

ایلا: شما می گویید یكی از انگشت های اتهام به سمت بازیگری این است كه از شهرت خود سوء استفاده می كنند و كارهای مختلف انجام می دهند. یعنی در عین اینكه بعضی مردم این شكل كارهای هنرمندان را سوءاستفاده از محبوبیت شان می دانند یكسری از هنرمندان هم بدون مطالعه و توانایی خاص از همین شهرت به همین شكل استفاده نامناسب می كنند. . . من برای پاسخ به این سوال برمی گردم سر حرف اولم كه مهم این است آدم ها دروغگو نباشند و به خودشان دروغ نگویند.

بله آدم ها و در كنارش هنرمندانی هستند كه سوءاستفاده را خوب بلدند. حتی كسانی هستند كه چیزی ندارند و ما فكر می كنیم چقدر هنرمند هستند اما وقتی به بطن آنها وارد می شویم، می بینیم فقط از شرایطش سوء استفاده كرده  است.

من عمدتا سعی می كنم این طور به ماجرا نگاه كنم كه جایگاه هیچ كس این گونه نیست؛ چون كسی دروغگو نیست. من آدم خوش بینی هستم اما آنچه می گویید راست است چون همه آدم ها می توانند سوءاستفاده چی باشند یا نباشند.

اگر من هنرمند هستم و می خواهم مثلا نمایشگاهی بگذارم نباید به این فكر كنم كه چرا می خواهم این كار را بكنم؟ آیا واقعا نقاش هستم یا می خواهم بابت آن به چیزی برسم. این به شخصیت و درون آدم ها برمی گردد.

ویدا: من معتقدم هركسی برای زندگی خود باید هر تلاشی كه می تواند انجام دهد. هركسی می تواند برود نمایشگاه نقاشی بزند. نقاشی داریم كه پشت ماشین منظره می كشد و نقاشی هم داریم كه اثر آن چنانی خلق می كند و تابلویش به موزه لور می رود.

هركسی به تبع آنچه كه هست مخاطبان خاص خودش را دارد. این مخاطبان هستند كه تعیین می كنند شما در چه درجه ای هستید. نمی شود گفت چون كسی فلان كار را انجام می دهد حق ندارد كار دیگری بكند.

ایلا: این را هم عرض كنم كه هنرمند اگر دیده نشود می میرد. هنرمند زمانی خودش را آرتیست می بیند كه دیده شود.

این بیماری هنرمند نیست بلكه خواسته درونی اوست؛ بنابراین هنرمندی كه در مسیری به جایی نمی رسد، می رود سمت راه دیگر بلکه به جایی كه می خواهد برسد و من این مساله را ایراد نمی بینم چون ممكن است مثلا شش سال دیگر از یك بازیگر مجسمه ساز خوبی دربیاید یا یك مجسمه ساز خوب بازیگری قابل شود. هنرمند همیشه هنرمند است اما اینكه كی، كجا و چگونه خودش را كشف كند، زمان می برد.

من با این ایده به كسی خرده نمی گیرم. بالاخره زمان همه چیز را رو می كند و كارنامه وی می آید. به نظرم بگذارید هنرمند كارش را بكند؛ هركاری كه می تواند. آنجایی اشتباه است كه پافشاری بی جهت داشته باشیم.

حمایت با 50 درصد ازخودگذشتگی

ویدا: ایلا من را در بازیگری بسیار حمایت می كند. وقتی سر كار هستم تمام تلاش خود را می كند که همه چیز فراهم باشد تا من تنش نداشته باشم و برای اینكه روی كارم تمرکز داشته باشم حس می كنم خیلی از اوقات یك جاهایی از خودگذشتگی می كند. كار بازیگری برای من بسیار استرس زاست و چون آدم حساسی هستم به سرعت می تواند برای من تنش ایجاد كند.

گاهی ممكن است بسیار بی حوصله و بداخلاق باشم اما ایلا واقعا تحمل می كند و من جاهایی احساس می كنم از آن پسر آرتیستی كه می شناختم، شخصی ساخته ام كه مجبور است كار كند و به خاطر من خیلی جاها از خود و خواسته هایش بزند.

ایلا: ما در هفتمین سال ازدواج مان هستیم. چیزی كه یاد گرفته ایم این است كه اصلا با هم تعارف نداشته باشیم. تلاش ما این است كه بیشتر از آنكه احساسات را به كار بگیریم از روبه رو شدن با واقعیات استقبال كنیم. به همین علت است كه برای هم بیشتر تلاش می كنیم. اعتقادی دارم كه آن را بارها به ویدا هم گفته ام.

به نظر من وقتی دو نفر در بهترین شرایط ازدواج می كنند، یعنی پول و عشق و. . . مهیاست، باز شما باید 50 درصد از وجود خود را وسط بگذارید. كما اینكه حالا در شرایط نامتعادل و نامتعارف آدم ها اصلا از خودشان مایه نمی گذارند. من و ویدا همیشه خواسته ایم آن 50 درصد لازم خودمان را بگذاریم. البته این یك دستورالعمل نیست بلكه خواسته ما دو نفر است. برای هم زمان گذاشتن اهمیت بسیاری دارد.

من، ویدا و زندگی؛ این مهم است. همیشه هم فكر كرده ایم با هم به چیزی برسیم و اگر كسی زودتر رسید آن یكی كنارش است. هیچ وقت با هم مسابقه نمی دهیم بلكه برای زندگی مان مسابقه می دهیم.

خط زدن واژه منحوس حسد

ویدا: در این سال ها كار هرگز عاملی نبوده كه ما را از هم دور كند. شاید مثلا به خاطر حضور در كاری مثل یك سریال تلویزیونی كه یك سال طول می كشد ارتباط مان در آن بازه زمانی كمتر شود اما این به معنای  ایجاد فاصله احساسی و عاطفی بین ما نیست؛ پس این شرایط را می پذیریم.

ایلا: من اصلا آدم حسودی نیستم؛ آن هم نسبت به كار همسرم. باعث افتخارم است كه ویدا در كارش موفق  شود. شاید این حرفی است كه یك پدر یا مادر به فرزندش بزند اما ما همه چیز را ختم كرده ایم به خودمان؛ پدر و مادر هم بودن، همسر هم بودن و دوست و رفیق هم بودن. حسادت زمانی ایجاد می شود كه رفاقتی وجود نداشته باشد؛ وگرنه این واژه منحوس حسد از زندگی خط می خورد.

ویدا: راستش من تمام زندگی ام را به كارهای هنری و ایلا بدهكارم. علاقه من به هنر از بچگی به شدت وجود داشت. خانواده من این فضا را ایجاد نكردند كه به هنر بپردازم اما همسرم این امكان را برایم فراهم كرد تا دنبال آن چیزی بروم كه هم به آن بسیار علاقه دارم و هم در آن مستعد هستم.

نمی گویم در هنر صاحب بینشی هستم اما هر آنچه دارم بابت هنر و ایلا تهرانی است. البته حمایت های خانواده همیشه جای خودش را دارد و من همیشه از مادرم ممنونم كه با وجود سختی ها شرایط زندگی را برای ما فراهم كرد اما معتقدم كمتر کسی پیدا می شود كه اجازه بدهد همسرش دنبال آرزوهای خود برود.

ویدا جوان و ایلا تهرانی و قصه زندگی هنری‌ شان

تجسس به جای تفكر

ویدا: مسائل شخصی دیگران برای من خیلی جذابیت ندارد و دوست ندارم بدانم؛ مثلا الان كی از كی طلاق گرفته، كی چند تا بچه داره یا فلانی چند سالش است. من آنچه كه به عنوان یك آدم و یك هنرمند می بینم برایم مهم است.

حتی با وجودی كه در این كار حدود یك سال به نوعی با هم زندگی كردیم اما از خیلی های شان خیلی چیزها نمی دانم؛ مثلا نمی دانم محمد نادری چند خواهر و برادر دارد یا فلان بازیگر چند بار ازدواج كرده است. فقط دوست دارم چیزهایی را بدانم كه برایم جذابیت دارند و قطعا مسائل شخصی دیگران برایم جذاب نیست.

فكر می كنم اگر لازم باشد كسی چیزی را كه دیگران باید در موردش بدانند، خودش بازگو می كند؛ پس احتیاجی به كنجكاوی من نیست. اگر كسی خواست در مورد چیزی با من صحبت كند و من گوش كنم این كار را می كنم.

اگر بخواهد فقط گوش بدهم گوش می كنم؛ اگر كمك بخواهد كاری كه بتوانم انجام می دهم و چیزی بیشتر از آن نیست. كما اینكه مثلا در «شمعدونی» همین مساله پیش آمده بود؛ در هرحال برای شخص من جذابیتی ندارد که بدانم فلانی چند سالش است، كجا زندگی می كند و. . .

ایلا: خب اینکه آدم ها به دلیل ناآگاهی یا عدم اعتماد به توانایی های  شخصی شان واقعیات خصوصی دیگران را برملا می كنند یا از آن به عنوان وسیله ای برای ارتقای كار خودشان استفاده می كنند می تواند ناشی از ناآگاهی آنها باشد یا عدم اعتماد به توانایی های شخصی شان. . .

ویدا: من از همكاران بیشتر توقع دارم چون در شرایط كاری مشابه هستیم. مثلا من به عنوان یك بازیگر می دانم چه چیزی را نباید از همكارانم بروز دهم یا اگر چیزی را تعریف می كنم از آن شخص نام نبرم.

اگر می خواهم خودم را بزرگ كنم از آپشن های شخصی ام استفاده كنم تا خود را توانا نشان بدهم؛ مثلا بیایم بگویم من و خانم فقیه نصیری كه از من بزرگ تر هستند ارتباط مادر و دختری خوبی برقرار كرده ایم؛ ضمن اینكه هركسی در هر جایگاهی كه هست دیده می شود و نیازی به تلاش های این چنینی نیست

. ثانیا خوب است كه آدم از آپشن ها و توانایی های خودش استفاده كند. مثلا همه می دانند خانم ها روی سن و سال خود حساس هستند. خود من اگر سن خانم همكاری را بدانم، جایی بازگو نمی كنم.

حتی مادرم هم می پرسند جواب نمی دهم. مهم این است هر بازیگری بتواند در هر سنی كه هست نقش سنین مختلف را بازی كند. اینكه حالا بیایند و سن مرا در بوق و كرنا كنند، یك شكلی از بی ادبی و نادانی است که البته این هم آموختنی نیست باید در خود شخص باشد.

ایلا: اینكه ما سن دیگران را به رغم خواسته آنها در رسانه عنوان كنیم كار قشنگی نیست.

ویدا: كسی نمی تواند منكر سن واقعی خود شود اما شاید من هدفی دارم و می خواهم كاری انجام بدهم كه گزینه سن در آن اثرگذار است. شاید من دوست نداشته باشم به من یادآوری شود به چه سنی رسیده ام و دلم بخواهد در مقطعی از زمان بمانم. این یك مساله كاملا شخصی است.

اخبار فرهنگی - برترینها

جدید ترین مطالب سایت