فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

کدام مسئول از این رزمنده خجالت می‌کشد؟ + عکس

آدرس داده اند آخر بازار جمشیدآباد، یک دستشویی عمومی. آتش از آسمان مرداد آبادان می بارد، بازار جمشیدآباد را در هوای داغی که براق شده و تو چشم می زند می رویم بالا،می آییم پایین. دنبال مردی که عضو مسجد قدس (صدر) آبادان بود. زمان حصر آبادان رزمنده بومی بود، برادرش علیرضا در همان روزها در مقاومت آبادان شهید شد و خودش حالا نگهبان یک سرویس بهداشتی در ته بازار یک محله حاشیه شهر است.

به گزارش ایسنا، خط کمرنگی روی دیوار چرک مرده نوشته است:سرویس بهداشتی‎. بوی کلافه کننده ای از توالت های بی در و پیکر می زند بیرون. جلوتر در کوچه ای که به سمت بازار می پیچد آلونکی حلبی دیوار به دیوار دستشویی انگار دارد جلوی چشمت زیر آفتاب ذوب می شود. در پلیتی آلونک بسته است.با تق کوچکی، در باز می شود؛ پیرمرد جواب سلام می دهد و می پرسد: «باهام چکار دارید عامو؟»

کدام مسئول از این رزمنده خجالت می‌کشد؟ + عکس

اسمش علی پیروزمند است؛ یک گاری دارد با چند سیلندر گاز که می گوید از مردم قرض گرفته و با پر کردن گازپیک نیکی، روزانه یکی دو هزار تومانی دستش را بگیرد یا نگیرد. کنار دستشویی عمومی بازار روزگار می گذراند و همین ها.

راضی نمی شود؛می گوید: «می ترسم بیایند و از همین جا هم بیرونم کنند و توالت شوری را هم از من بگیرند. قبلا خیلی اذیتم کردند.» با وساطت همسایه اش که مکانیکی سر خیابان است،بالاخره رضایت می دهد.بهش می گویند:«با اینها حرف بزن، از خودمانند، بچه های جهادند.» با نشان جهاددانشگاهی بالای برگه ماموریت خبرگزاری نرم می شود، می گوید: « توی جنگ مو هم تو جهاد کار می کردُم.» جهاد سازندگی را می گوید.

کدام مسئول از این رزمنده خجالت می‌کشد؟ + عکس

به همه بی اعتماد است، تا نیمه کوچه می رود و برمی گردد و باز می گوید: « نه صبر کنید به حاجی هم اطلاع بدهم نگوید بهم نگفتی.» می رود و با حاجی برمی گردد که عطار بازار جمشیدآباد و بازنشسته سپاه است.حاجی که لرزان و به سختی به عصای پیری تکیه داده هم می گوید: «باهاشان حرف بزن، چه اشکالی دارد.» بعد آرام و درگوشی می گوید: «خواستیم بگذاریمش خادم مسجدی جایی شود، ولی موفق نشدیم. فقر بهش فشار می آورد.»

پیروزمند می رود دست می کشد سمت دستشویی ها می گوید:«از مسئولان کی حاضر می شود این وضعیت را تحمل کند؟ مردم می آیند رد می شوند دو تا حرف هم به من می زنند ولی مجبورم این جا بمانم، وقتی این آلونک نبود، توی همین توالت می خوابیدم. الان توی کوچه روی زمین نماز می خوانم، کی اهمیت می دهد؟»

شکایتی ندارد که زنش طلاق گرفته و رفته، می گوید که بالاخره او هم آبرو داشت و با فقر چه جور سر می کرد؟

کدام مسئول از این رزمنده خجالت می‌کشد؟ + عکس

غصه می خورد که دو نوه دو ساله دارد و حتی نمی داند اسمشان چیست. می گوید: «دخترهای دوقلویم روز 22 بهمن سال 62 به دنیا آمدند. نمی خواهم اسباب سرافکندگی دخترهایم جلوی شوهرهایشان باشم.»

راه می دهد و در آلونک حلبی را تا آخر باز می کند، خرت و پرت سال ها از سقف و در و دیوار پلیتی آویزان است. جا به جا رد پای موش ها دیده می شود و بوی نا و گرما و دستشویی کناری نفس را بند می آورد.

دستگاه پخش کوچکی روشن است و بازیگران سریال یوسف پیامبر با گریم ها و لباس های مجلل بازی می کنند،تصویرهای رنگی و باشکوه سریال وصله جوری برای سر و وضع آن گوشه چرک مرده و به هم ریخته نیستند. با شوخی آبادانی می گوید:«یخچال هم دارم،تازه از سوئد برام آوردنش!» یخچال عهد عتیق به زور نفس می کشد و بیشتر کمد اوراقی است که پشت در آهنی به زور چپانده شده است.

کدام مسئول از این رزمنده خجالت می‌کشد؟ + عکس

سر ظهر است؛ لابه لای صحبت ها، کسبه بازار می آیند با نگاهی زیر چشمی رد می شوند و می روند دستشویی، آدم معذب می شود ولی عامو عادت دارد. جا و مکان و نانش را از سرایداری همین دستشویی دارد.

از اول جنگ تعریف می کند که در مسجد فعالیت می کردند و آرام آرام صداهایی از عراق آمد و بعد خبرشان کردند که خبرهایی دارد می شود. آبادان محاصره شد و بچه های مسجد قدس در شهر ماندند و جنگیدند.

می گوید:«من در جهاد کار کرده ام،از سال 61 تا 63 هم در صدا و سیمای آبادان کار می کردم، رئیس آن موقع مرا بیرون کرد چون دزد نبودم. خدا برایش خوش نخواهد. خیاط هم هستم، مردانه دوز زنانه دوز کتک دوز. ولی از بیماری دیگر نمی توانم کار کنم.» با پز هم می گوید: «40 سال سیگار می کشیدم، یک روز گذاشتم کنار و از آن روز تا الان چهار سال است که دیگر سیگار نمی کشم.»

شاکی است که به خانواده شهدای آبادان سال های 60 زمین شهری دادند و چون او پول نداشت که زمین را بسازد، آن را از خانواده اش پس گرفتند و گفتند چرا پی نزدید و او هر چه گفت پول ندارم بسازمش،فایده ای نداشت و همان زمین صدقه سر برادر شهیدش هم از دست او و خانواده اش رفت.

کدام مسئول از این رزمنده خجالت می‌کشد؟ + عکس

می گوید: «نمی دانم در تهران و اصفهان و شیراز و مشهد هم خانواده های شهدا را می گذارند سرایدار دستشویی عمومی بشوند؟» و آخر سر می گوید: « فقط می خواهم به مردم بگویم اگر همه چیزشان را از دست دادند، ایمانشان را از دست ندهند.»

 

جدید ترین مطالب سایت