فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

برخورد پلیس امریکا با خبرنگاران، وقتی شاهدی درکار نیست

اگر عکاس یا خبرنگاری در امریکا از خصوصی ترین بخش های زندگی افراد مشهور عکس تهیه و منتشر کند، بر اساس قوانین حامی آزادی تبادل اطلاعات، هیچکس حق برخورد با او را ندارد و اتفاقا این موضوع، در نگاه اغلب مردم، نماد آزادی بیان در امریکا محسوب می شود.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، باوجود تلاش مقامات امریکایی برای جلوگیری از انتشار وسیع خبرهای مربوط به حوادث میسوری و موفقیت موقتی آنها در یک هفته گذشته، موج انتشار اخبار و تصاویر اعتراض های مردمی و برخورد خشونت بار پلیس، شدت یافته و تصاویر دو روز اخیر، به رسانه های سراسر جهان راه یافته است.

برخورد پلیس امریکا با خبرنگاران، وقتی شاهدی درکار نیست

رسانه های عمده و جریان ساز امریکایی، در شرایطی کوشیدند با پرداختن به حوادث عراق و اوکراین، توجه مردم را از ناآرامی های داخلی منحرف کنند که هیچ کشوری در پایبندی به آزادی بیان و تاکید بر تبادل آزاد اطلاعات، به پرادعایی امریکا نیست و شیفتگانش نیز، این ادعا را باور دارند و اغلب، فعالیت پاپاراتسی ها را گواه صحت این امر می دانند.

عکاسان آزادی که به پاپاراتسی مشهور شده اند، همان کسانی هستند که با سماجت، پررویی، پنهان کاری، کمین و حتی تعقیب و گریز، از مسائل خصوصی افراد مشهور عکس می گیرند و به نشریات زرد می فروشند و تا زمانی که تهدید جانی برای سوژه خود نباشند، کسی حق جلوگیری از فعالیت آنها را ندارد.

این گونه اخبار و تصاویر، حتی اگر با مقداری شعار انتقادی از حکومت نیز همراه باشند، مجوز انتشار دارند. چراکه نه تنها هیچ ضرر و زیانی برای حاکمان ندارند، بلکه مفید هم هستند. بنابراین مادامی که یک خبر یا تصویر، لطمه جدی به اصول و اعتبار حکومتگران وارد نکند، انتشار آن آزاد است، حتی اگر شخص رئیس جمهور نیز در آن مسخره شود.

اما اگر یک فعالیت رسانه ای، به هر دلیل، تهدیدی برای بقا یا اعتبار حاکمان باشد، همانند بیست خبرنگار و وبلاگ نویسی که از زمان جنبش 99 درصدی به جرم معرفی نکردن منابع خبری خود، زندانی شده اند، به سرعت و با جدیت سرکوب می شوند.

برخورد پلیس امریکا با خبرنگاران، وقتی شاهدی درکار نیست

برخورد پلیس امریکا با خبرنگاران، وقتی شاهدی درکار نیست

برخورد پلیس امریکا با خبرنگاران، وقتی شاهدی درکار نیست

و یا اگر فعالیت رسانه ای آنها، پوچی شعارها و ادعاهای حاکمان را نشان دهد  یا واقعیتی روشنگرانه را بیان کند، مثل دو خبرنگاری که از شش روز پیش هنگام تهیه خبر از ناآرامی های فرگوسن، بازداشت و زندانی شده اند، با آنها برخورد خواهد شد، اما اگر همانند آن دو خبرنگار، وابسته به رسانه های صاحب نفوذ نباشند و کسی آنها را نشناسد و شاهدی نیز در میان نباشد، درهمان نقطه ای که ایستاده اند، بازداشت، محاکمه و درجا مجازات می شوند.

در جریان آرامی های دیشب میسوری، یکی از اهالی میسوری،  شاهد حمله دسته ای از تفنگداران به خبرنگاری بود که از پرتاب گلوله های اشک آور و ضد و خورد پلیس با معترضان تصویر می گرفت.

نیروهای امنیتی فدرال که گمان می کردند کسی شاهد رفتار آنها نیست، ضمن برخورد بسیار خشن و اهانت آمیز با این خبرنگار که توضیح می داد مستندساز است، تمام تصاویر ضبط شده او را از بین بردند و دوربین و تجهیزاتش را نیز، شکستند.

اعتراض ها و ناآرامی هایی که اکنون نیمی از امریکا را فراگرفته، در روزهای نخستین، به علت قتل یک نوجوان سیاه پوست در شهر فرگوسن آغاز شد، اما سماجت پلیس در معرفی نکردن مامور متخلف و در ادامه، برخورد خشن پلیس با معترضان، خود تبدیل به انگیزه و علت بعدی اعتراض ها شده و تلاش مقامات برای تظاهر به همراهی با معترضان به نژادپرستی و القا این امر که  ناآرامی ها محدود به شهر کوچک فرگوسن است، سود چندانی نداشته است.

جدید ترین مطالب سایت