فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

تهران دیگر جا ندارد

پایتخت، کلانشهر، تجمع امکانات، ساخت وساز بی رویه و...  همه این کلمات کنار هم قرار گرفتند و دست به دست هم دادند تا تهران پرجمعیت شود؛ پرجمعیت ترین شهر کشور.

هموطن: شهری که با وجود پایتخت بودن با مشکلات بی شماری دست به گریبان است و جمعیتی که گفته می شود تا آخر  سال ۹۰ به حدود ۸ میلیون نفر رسیده بود، به این مشکلات بیش از پیش دامن می زند و گره کور ترافیک، آلودگی هوا، کمبود امکانات حمل ونقل عمومی، سرانه فضای سبز و...  را کور تر می کند.  شاید افق همین مشکلات بود که باعث شد جمعیت تهران در سال ۱۴۰۴، برای ۱۰ میلیون نفر پیش بینی شده و توجه ها به کنترل جمعیت تهران معطوف شود. 

فروش تراکم و افزایش جمعیت

براساس آمار سازمان ثبت احوال، جمعیت استان تهران تا پایان شهریور ۹۰ حدود ۱۲ میلیون و ۲۲۳ هزار و ۵۹۸ نفر بوده که از این تعداد حدود ۸ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر تنها در شهر تهران زندگی می کنند. اما آمارهای غیررسمی از حضور ۱۲ تا ۱۳ میلیون نفر در تهران خبر می دهند که هر روز صبح از شهرهای اطراف تهران راهی پایتخت می شوند، برای کار و تحصیل و شب باز می گردند. 

شبکه معابر و وسایل حمل ونقل عمومی بیش از همه بار این جمعیت متغیر را به دوش می کشند و درنهایت آلودگی هوایی که ایجاد شده به گلو و ریه مردم تهران وارد می شود.  به همین دلیل و با بررسی شرایط و مشکلات تهران، مقرر شد سقف جمعیت پذیری شهر تهران در مرز ۱۰ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر باقی بماند تا جمعیت تهران در سال ۱۴۰۴ از   همان سقفی که در طرح جامع آمده تجاوز نکند. 

محمد سالاری، رئیس کمیسیون شهرسازی شورای شهر تهران می گوید: «به موجب طرح جامع که  سال ۸۶ ابلاغ شده، سقف جمعیت ۱۰ و نیم میلیون نفر پیش بینی شده است. اما کمیته فنی دبیرخانه شورایعالی شهرسازی و معماری در جلساتی که با حضور ما تشکیل می شد، گزارشی از مغایرت های طرح تفضیلی ملاک عمل با راهبرهای طرح جامع ارایه داد. گزارش مبنی بر این بود که اگر طرح تفضیلی اجرا شود، جمعیت از مرز پیش بینی شده رد شده و به حدود ۱۳ میلیون نفر می رسد.  این ۱۳ میلیون نفر ناشی از جمعیت واحدهای مسکونی بوده و وقتی واحدهای مسکونی بارگذاری شوند، جمعیت تهران به این عدد خواهد رسید.

  با توافقی که بین شورای شهر، شهرداری تهران و شورایعالی شهرسازی انجام شد، تصمیم گرفتیم مکانیزمی اتخاذ کنیم که جمعیت تهران از طرح جامع فرا تر نرود و بیشتر از ۱۰ و نیم میلیون نفر نشود.»  بحث کمبود سرانه های استاندارد هفت گانه یعنی سرانه های مسکونی، آموزشی، تجارتی، فرهنگی- مذهبی، بهداشتی- درمانی و اداری، یکی از مهم ترین مباحثی است که در کنار جمعیت مطرح می شود.

سالاری با تأیید کمبود سرانه های استاندارد در تهران می گوید:  «الان و در شرایط فعلی هم ما سرانه های لازم را نداریم. نگرانی دیگر ما این است که در این برنامه ها جمعیت محدوده شهر تهران مدنظر قرار می گیرد در صورتی که ما باید جمعیت مجموعه تهران را مورد توجه قرار بدهیم.  جمعیتی که از شهرهای اقماری تهران و ساخته شده در حریم پایتخت به شهر تهران می آیند.  شاهد اتفاقات ناگواری درخصوص جمعیت پذیری هستیم و وقتی این جمعیت به شهر تهران می آید برای آنها و تأمین سرانه هایشان هم باید پیش بینی کنیم. شبکه معابر و سیستم حمل ونقل عمومی ما باید پاسخگوی آنها هم باشد.»

هر سال ۷۰۰ هزار نفر به تهران می آیند

به نظر می رسد شهر تهران و شهرسازی آن مطابق جمعیتی نیست که در شهر ساکن شده اند و قرار است اضافه شوند.  سوالی مطرح است مبنی بر این که آیا سیاست های شهرسازی تهران متناسب با این جمعیت بوده است؟

سالاری در پاسخ به این سوال می گوید: «متاسفانه در فرآیند تدوین طرح تفضیلی، بررسی های کار شناسی انجام نشده است و برخی مفاد آن طرح باعث شده جمعیت قابل توجهی به شهر اضافه شود.  مثل ۱۴ هزار هکتار بافت ناپایدار که در این طرح در نظر گرفته شده. شاهد بودیم که در یک خیابان ۴ یا ۵ بافت تعیین شده در صورتی که چرایی بافت بودن این بخش ها مشخص نیست، اما مجوز صدور یک طبقه تشویقی برای آنها درنظر گرفته شده که ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار نفر به جمعیت اضافه کرده است.»

او بر لزوم تغییر سیاست های شهرسازی و صدور مجوز و فروش تراکم تأکید می کند و معتقد است که بسته های تشویقی در بافت های فرسوده نباید به شکل صدور مجوز یک طبقه تشویقی باشد و می توان تخفیف در عوارض را جایگزین آن کرد تا این تسهیلات مردم را به نوسازی بافت فرسوده تشویق کند. 

حمل و نقل، عمران و محیط زیست ناتوان تهران

جمعیت تهران بیش از پیش به مشکلات آن افزوده است. احمد مسجدجامعی، رئیس شورای شهر تهران، دراین باره می گوید:  «تعهدات جمعیتی یکی از مهم ترین مشکلات تهران است که سبب شده مشکلات دیگر نیز از دل آن بیرون بیاید.  در طرح جامع پیش بینی شده بود که تهران حدود ۸ میلیون در خود جای دهد و این در شرایطی است که جمعیت تهران از رشد ۵ میلیونی برخوردار بوده و در چنین وضعیتی باید گفت تهران ۱۳ میلیون نفر را در خود جای داده است. در چنین وضعیتی مشکلاتی نظیر آلودگی هوا، آلودگی های زیست محیطی و نگاه کالایی به انسان، مسکن و زمین پیش می آید. امروز تهران تبدیل به شهری شده است که کسی حاضر به ترک آن نیست و حتی افرادی هم که ادعای انتقال پایتخت را دارند حاضر به ترک تهران نیستند پس باید در گام نخست تعهدات جمعیتی و نوع اسکان در تهران را مشخص کرد.»

ناتوانی شبکه معابر تهران و حمل ونقل عمومی، یکی از مشکلات افزایش جمعیت پایتخت بوده است. احمد دنیامالی رئیس کمیسیون عمران و حمل ونقل شورای شهر تهران می گوید:  «آنچه در واقعیت می بینیم این است که وضع حمل ونقل عمومی با آنچه باید باشد فاصله دارد. در دو بعد هم دچار مشکل هستیم.  از طرفی با کارهای عقب مانده از قدیم روبه رو هستیم و با این که اقدامات قابل قبولی انجام شده اما همچنان مشکلاتی داریم و از سویی با انباشتگی مواجهیم. نرخ رشد جمعیت تهران الزاما تابع نرخ رشد جمعیت شهر تهران نیست. ما بحث مهاجرت را هم داریم و به واسطه وجود مراکز اقتصادی، فرهنگی، دانشگاهی و بهداشتی افراد زیادی از شهرهای دیگر به تهران می آیند و باید برای آنها نیز امکان تردد و وسایل آن را فراهم کنیم.»

البته به گفته احمد دنیامالی، توسعه حمل ونقل عمومی درحال حاضر به خوبی در تهران انجام می شود.  در یک سالی که از آغاز برنامه ۵ساله دوم شهر تهران گذشته است، در توسعه مترو و اتوبوسرانی به شرایط ایده آل نزدیک تر شده ایم.  رئیس کمیسیون عمران و حمل ونقل شورای چهارم می گوید:  «باید ۱۳۰ کیلومتر خط مترو ساخته شود که با احتساب ۱۵۰ کیلومتر خط مترو که درحال حاضر در شهر تهران داریم، این خطوط به حدود ۳۰۰ کیلومتر می رسد که عدد خوبی است. شبکه اتوبوسرانی هم درحال توسعه است و کمک دولت در این زمینه هم بسیار تاثیرگذار می تواند باشد.»

آلودگی هوا هم یکی دیگر از مشکلاتی است که با افزایش جمعیت تهران روز به روز بیشتر شده و حالا حتی طبق آمار سالانه باعث مرگ سه هزار نفر از شهروندان تهرانی می شود. 

محمد حقانی رئیس کمیته محیط زیست شورای اسلامی شهر تهران با تأکید بر این که ظرفیت پایتخت چند سال پیش تکمیل شده و این کلانشهر بیش از این تحمل بارگذاری های جدید را ندارد، می گوید: «منابع طبیعی تهران محدود است و دیگر ظرفیت این میزان ساخت وساز و تمرکز جمعیت را ندارد.  محدودیت منابع موجب شده تا امروز بسیاری از شهروندان تهرانی با مشکلاتی همچون ترافیک و آلودگی هوا دست و پنجه نرم کنند و پیروی از قانون بر مبنای استانداردهای موجود و مبتنی بر طرح جامع و طرح تفصیلی، می تواند بسیاری از مسائل و مشکلات فعلی شهر تهران را حل وفصل کند.  تشدید ساخت وساز درنهایت به افزایش جمعیت منجر شده و باعث محدودیت در خدمات رسانی به شهروندان می شود.»

کاهش جمعیت با نگاهی همه جانبه

کنترل جمعیت تهران و کاهش آن مساله ای است که باید از نگاه جمعیت شناسان هم بررسی شود. کار شناسان شهری با وجود مشکلاتی که گریبان تهران را گرفته است، رأی به کاهش جمعیت شهر می دهند اما راضیه وطن پرست کار شناسی ارشد جمعیت شناسی معتقد است که اگر می خواهیم برنامه جمعیتی برای تهران تعریف کنیم، باید متناسب با مناطق مختلف تهران و متفاوت از هم باشد. 

وطن پرست درباره رشد جمعیت تهران می گوید:  «رشد جمعیت در تهران ۲/۱ تا ۴/۱ است که رشد بالایی محسوب نمی شود.  به خصوص با توجه به این که تهران جمعیت جوانی دارد و می تواند رشد جمعیت و فرزندآوری بیشتر داشته باشد اما تهران تراز مهاجرتی بالایی دارد و درواقع بزرگ ترین تراز مهاجرتی در کشور متعلق به تهران است.

البته مهاجرت به خودی خود نامطلوب نیست و درواقع پتانسیل رشد محسوب می شود اما جریان های مهاجرتی به تهران طبیعی نیست. جریان مهاجرتی وقتی مطلوب و طبیعی است که گردش نخبگان اتفاق بیفتد اما درحال حاضر معمولا مهاجرانی به تهران وارد می شوند که مهارت های متوسطی دارند و چون در شهر مبدأ کاری پیدا نمی کنند به تهران مهاجرت می کنند. درواقع هم مشکلات تهران را چندبرابر می کنند و هم برای شهر مبدأ به دلیل کاهش نیروی کار، مشکل ایجاد می کنند.»

 این کار شناس جمعیت شناسی معتقد است که باید جریان های مهاجرتی مدیریت شوند تا این مشکلات به حداقل برسند. او می گوید: «در ۴۰ تا ۵۰ سال آینده توان اکولوژیکی تهران پاسخگوی این جمعیت نیست و قادر نخواهد بود این جمعیت را جذب کند به همین دلیل باید جریان های مهاجرتی مدیریت شوند. باید نگاه عمیق تری درباره جمعیت تهران داشت چون مشکل جمعیت تهران مشکل تمام ایران است. اما باید در نظر داشت که داشتن یک سیاست واحد برای تهران کارساز  نیست.

منبع خبر: روزنامه شهروند

جدید ترین مطالب سایت