فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

کلید زندگی پر با‌رتر: سخت نگیرید!

تقریبا اکثر زن هایی که من می شناسم به دلیل ترس ها و استرس های غیرمنطقی خود در شرایط روحی نامساعدی زندگی می کنند.

هموطن: تقریبا اکثر زن هایی که من می شناسم به دلیل ترس ها و استرس های غیرمنطقی خود در شرایط روحی نامساعدی زندگی می کنند.

به عنوان مثال، دخترخاله من سارا در حال تحصیل در رشته روابط بین الملل است و در عین حال گاهی هم در موسسه خیریه ای که در زمینه ساخت زمین بازی برای مدارس دولتی کم بضاعت است، فعالیت دارد.

کیت خانه دار است و دو کودک جذاب و دوست داشتنی  دارد که با بزرگ کردن آنها مشغول است، اما گاهی هم در تالیف کتاب آشپزی دستی دارد. دونا هم تهیه کننده ای موفق در زمینه فیلم های خوب و آموزنده هالیوود است؛ استیسی مدیر یک بانک در لندن و پالی فقط به پخت کلوچه های خانگی و خوشمز ه  سرگرم است.

با وجود تمام این موفقیت ها، در چهره هر کدام ازاین زنان باهوش و خلاق باید حس رضایت را دید. اما به جای حس رضایت، شک و تردید دائمی بخشی از وجودشان شده، و حتی همیشه نگرانند که مبادا در زندگی شکست بخورند.

سارا از اینکه به جای سفر به دور دنیا خود را درگیر مدرک دانشگاهی کرده، احساس ناراحتی می کند. کیت غصه مدرک دانشگاهی که سال ها پیش گرفته را می خورد و تصور می کند که با بزرگ کردن بچه، فقط وقتش را تلف می کند.

دنا نگران است که مبادا با کار کردن زیاد روابط زناشویی اش به مخاطره بیافتد. خودخوری استیسی از بابت سیستم سرمایه داری است که به نابودی خلاقیت او خواهد انجامید. پالی فکر می کند که پختن کلوچه های خانگی، به اندازه کافی درآمدزا نخواهد بود. به علاوه همه آنها نگران اضافه وزن خود هستند.

مشاهده این پیش داوری های بی پایان واقعا برای من عذاب آور است. اما مشکل اینجاست که من خودم هم این طور بودم. با اینکه پنج کتاب نوشتم، دائم نگران بودم که مبادا کتاب هایم موضوعات مناسبی نداشته باشند یا تمام زندگی خود را وقف نوشتن کرده ام تا جایی که دیگر جنبه های وجودم را نادیده گرفته ام. (به عنوان مثال اضافه وزنم را نادیده گرفتم.)

در زیر به مواردی که باید بدانیم اشاره می کنم: آیا ممکن است در زندگی اینقدر سخت نگیریم؟

به نظر شما در حالی که وارد دهه جدیدی از زندگی می شویم، آیا این امکان وجود دارد که دست از این انتظارات و افکار عجیب و بی اساس برداریم؟ ما می خواهیم دوستی فداکار، مادری دلسوز و کارمندی وظیفه شناس و همسری وفادار باشیم، انسانی فوق العاده که خود را وقف کارهای عام المنفعه و خیریه می کند و خودمان به پرورش سبزیجات و میوه بپردازیم و در عین حال که مدیریت یک شرکت برعهده ماست، روی سرمان بایستیم و با پاها گیتار بزنیم؟

هنگامی که به زندگی خود و زنان اطراف خودم با این همه فرصت و استعداد های درخشان نگاه می کنم، گاهی تصور می کنم که ما موش هایی هستیم که در مسیر پرپیچ و خم بسیار بزرگی در حال آزمایش هستیم، به سرعت و با صرف انرژی زیاد به این طرف و آن طرف می دویم و تلاش می کنیم که مسیر درست را بیابیم.

اما شاید یک دلیل تاریخی قانع کننده برای تمام این سردرگمی ها و آشفتگی های بی پایان وجود داشته باشد. قرن هاست آموزشی ندیده ایم و هیچ الگویی از یک زن مستقل نداریم که از او تقلید کنیم (تا این اواخر هیچ زنی با خصوصیات ما وجود نداشت)، پس نقشه راه را به دست ما نداده اند.

در نتیجه، کورکورانه در مسیر جدید و پرپیچ وخم بی انتهای مسابقه رها شده ایم و سراشیبی های خطرناکی در مسیرمان وجود دارد. دچار اشتباه می شویم. به سرعت پیش می رویم، تنها به امید اینکه تصادفا مسیر برایمان باز شود، اما تنها چیزی که انتظار ما را می کشد بن بست است و مجبوریم بازگشته و از ابتدای راه آغاز کنیم.

اهرم های مرموز را به امید پاداش فشار می دهیم، اما عاقبت هیچ! فقط دکمه عذاب بود! اوضاع نگران کننده تر می شود هنگامی که دائما اوضاع خودمان را با پیشرفت هایی که دیگران به دست می آورند مقایسه می کنیم، که عادتی است صد در صد محکوم به شکست!

خواهرم، کاترین اخیرا گفتگویی که با یکی از همسایگان نازنینش داشت را برایم نقل کرد: وی در حالی که کاترین را که بعدازظهر خود را به جمع آوری اعانه برای کمک به کودکان بی خانمان اختصاص داده بود، مشاهده کرد، به او نزدیک شده و با ناراحتی به کاترین گفته: "تو مادر خیلی بهتری نسبت به من هستی." به این دلیل که خواهر من و دوستانش به یکدیگر قول داده اند که نباید در این کار شکست بخورند و رهایش کنند.

نه، جدا- لطفا. دست از تلاش برندارید!

اینکه خیلی از زنان با استعدادهای شگرف مجبورند تا ساعت ۳ صبح مشغول کار باشند و فرصت تحصیل در رشته های هنری یا یادگیری زبان فرانسه و یا حتی انجام کارهای خیریه را از خود دریغ می کنند، واقعا برایم اندوه آور است.

نگرانی من از این است که، اگر برای اینکه کامل باشیم دست به هر کاری بزنیم، در نهایت زندگی ما سرشار از استرس و دلهره و شبیه به زندگی گربه هایی که روی شیروانی رستوران های چینی زندگی می کنند، برای همیشه بی خانمان و در جستجوی تکه ای غذا برای بقا، در حالی که از استرس زیاد همیشه بیدار بوده و حتی موهای خود را می کشند، خواهد بود.

پس بیایید از این اوضاع خلاص شویم؟

مسلما همه ما در دهه های پیش رو باید انتظار اتفاقات ناامید کننده را داشته باشیم. اما مهم نیست، به مسیر خود ادامه بدهید و اجازه دهید که هر اتفاقی که باید، رخ دهد. اجازه بدهید دیگران مادر بهتری باشند، حتی اگر شده فقط یک بار.

اجازه دهید دیگران به مدرسه هنرهای زیبا بروند. اجازه دهید دیگران ازدواج موفقی داشته باشند، حتی اگرشما در کمال بی خردی مردی که شایسته شما نیست را انتخاب کرده  باشید. زمانی که در این حال و هوا هستید، شغلی نامناسب را انتخاب کنید. به شهری بد نقل مکان کنید.

در مقابل رئیس خود عصبانی شوید. حالا کاملا برای ماراتون زندگی خود آماده اید، درست فردای روزی که رژیم خود را شروع کردید، یک تکه خیلی بزرگ کیک را سریعا بخورید. در واقع همه چیز را نابود کنید و دوباره با روحیه ای شاد به پاخیزید و همه چیز را از نو بسازید.

این همان کاری است که همه ما زنان باید یاد بگیریم و انجام دهیم، حالا نقشه آماده شده. فقط با امتحان کردن راه های اشتباه است که در کمال تعجب راه نجات را می یابید و در کمال شگفتی درهای دنیای جدیدی که ابدا انتظارش را ندارید به روی شما باز می شوند. فقط کافیست در آن قدم بزنید. نسل آینده سپاسگزار شما خواهد بود. 

به من اعتماد کنید. زیرا شما راه را برای آنها روشن کردید، زیرا شما شجاعانه راه های پر پیچ و خم اشتباه زیادی را امتحان کردید تا به موفقیت دست یافتید.

حتی اگر با وجود تلاش بسیار، عذاب کشیدید اما به نتیجه دلخواه خود نرسیدید به خاطر همه زنان، از تلاش دست برندارید.برای زندگی خود برنامه ریزی کنید.

 نویسنده: الیزابت گیلبرت، نویسنده کتاب Eat, Pray, Love

منبع: آی بانو

جدید ترین مطالب سایت