فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

لایحه‌ای برای مقابله با خشونت علیه زنان

برخی از زنان با ازدواج روی دیگر خشونت را تجربه می کنند. اعمال نابرابری ها بر زنان و سلب اختیار از آنان در برخی از امور اجتماعی و خانوادگی این گروه از جامعه را با واقعیت تلخ خشونت بار دیگر رو به رو می کند.

خشونت در جوامع بشری امری دیرینه و نهادینه شده است. شاید امروزه کمتر کشوری را بتوان یافت که تاریخچه ای مالامال از خشونت نداشته و شهروندانش به طور مستقیم یا غیرمستقیم خشونت را لمس نکرده باشند.

خشونت در دنیای امروز همچون گذشته امری جدایی ناپذیر از زندگی روزمره است و هر یک از شهروندان با نسبت های مختلف در معرض خشونت قرار دارند. در بسیاری از کشورهای در حال توسعه موضوع خشونت علاوه بر اینکه شامل تمامی شهروندان می شود در برخی از اقشار اجتماعی رنگ و بوی جدی تری به خود می گیرد.

زنان از جمله گروه هایی هستند که در برخی از کشورها قربانیان اصلی خشونت به شمار می روند و بار اجتماعی و روانی این موضوع را به دوش می کشند. اعمال خشونت علیه دختران در زمان کودکی و نوجوانی، دقیقاً زمانی که در کنار خانواده زندگی می کنند و انتظار می رود تا در کمال آرامش دوران کودکی و نوجوانی را پشت سر بگذارند اغلب به شکل رفتارهای نابرابر والدین نسبت به کودک دختر و پسر دیده می شود.

ارج گذاشتن به اولاد پسر و استفاده از تمهیدات ویژه برای آموزش و تربیت او نوعی خشونت را علیه دختران روا می دارد. دخترانی که همچون پسرها حق زیستن دارند نه بر مبنایی قانونی که تنها از دید برخی از روابط خانوادگی رانده می شوند تا پسرها اجازه دیده شدن بیابند. خشونت علیه زنان تنها به این مرحله ختم نمی شود.

زمانی که یک دختر تلاش می کند تا با وجود تمام محدودیت ها جای پای خود را در دانشگاه مستحکم کند با شکل دیگری از خشونت که خود را در قالب سهمیه بندی جنسیتی نشان می دهد رو به رو می شود؛ سهمیه بندی ای که حق او را در خواندن برخی از رشته ها و حضور در برخی از دانشگاه ها نادیده می گیرد.

پس از پشت سر گذاشتن دو مرحله از خشونت،  برخی از زنان با ازدواج روی دیگر خشونت را تجربه می کنند. اعمال نابرابری ها بر زنان و سلب اختیار از آنان در برخی از امور اجتماعی و خانوادگی این گروه از جامعه را با واقعیت تلخ خشونت بار دیگر رو به رو می کند. نابرابری های شغلی، عدم دسترسی به جایگاه شغلی و تبعیض علیه زنان در کسب سمت ها و دیده شدن در محیط کاری به همراه ممنوعیت حضور زنان در برخی از مشاغل شکل دیگر خشونتی است که نسبت به  زنان روا می شود.

به این موارد باید نگاه نامناسب جامعه به زن و جایگاه آنان و تعریف زن در قبال کلیشه های رایج را که کمترین قرابتی با زنان ندارد اضافه کنیم. تمامی این موارد که در قالب خشونت نمادین قرار می گیرند گاه آن قدر رنگ و بوی ملموس به خود می گیرند که به شکل خشونت مادی خود را به زنان تحمیل می کنند و راه حضور اجتماعی آنان را مسدود می سازند.

بر همین اساس، معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری طی یک سال اخیر با تمرکز بر موضوع تدوین لایحه تامین امنیت زنان سعی بر این داشته تا با حمایت قانونی از زنان تا آنجا که امکان دارد مسیر اعمال خشونت به ویژه خشونت های مادی و ملموس علیه زنان را ناهموار سازد. به باور من، تدوین لوایح و تصویب قوانین از این دست اگر از ضمانت اجرایی لازم برخوردار باشد و به شکلی جامع تمامی خشونت ها به ویژه خشونت های روانی و غیر قابل مشاهده را پوشش دهد می تواند در بلندمدت شرایط اجتماعی برای حضور زنان در جامعه را فراهم کند.

این مهم جز با همکاری تمامی نهادهای مسئول و آگاهی دادن به زنان به عنوان جامعه هدف ممکن نیست. در واقع، نخستین گام برای درمان درد موجود، آشنا کردن زنان با ابعاد خشونت و اشکال آن است. پس از آگاه سازی و آشنایی زنان با واقعیت است که می توان امید تغییر شرایط را داشت. 

منبع خبر: فریده غیرت،آرمان

جدید ترین مطالب سایت