فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

دو مقصد احتمالی بورس تهران

بررسی نسبت ارزش بازار به ارزش بازار اسمی که رابطه نزدیکی با نسبت قیمت به درآمد (P/E) متوسط بازار دارد، نشان می دهد در حال حاضر، این نسبت در کمترین مقدار 5 سال گذشته خود قرار گرفته است و انتظار تغییر مسیر وجود دارد؛ بنابراین در  2 سناریو فرض شده است نسبت مزبور از 3/1 مرتبه به 2 و 6/1 مرتبه می رسد. بر اساس سناریوهای مزبور، رشد متوسط قیمت ها تا پایان سال به 64 و 31 درصد و همچنین نسبت P/E مورد انتظار 8 و 4/6 مرتبه خواهد بود. 

دو مقصد احتمالی رشد قیمتی در بورس تهران

در پایان هفته گذشته، شاخص کل بورس تهران توانست برای چهارمین هفته متوالی مثبت شود و بازدهی 5/3 درصدی را در 4 هفته اخیر به ثبت برساند و بخشی از زیان خود را در سال 93 جبران کند. کارشناسان دلایل این روند را امیدواری به مذاکرات هسته ای، اصلاح مناسب قیمت سهام و چشم انداز مثبت به وضعیت اقتصادی در دولت جدید عنوان می کنند. گرچه هر سه مورد از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند، اما سطوح فعلی قیمت سهام، تنها عاملی است که اثرپذیری کمتری نسبت به سیاست گذاری ها دارد و می توان آن را به صورت تاریخی بررسی کرد. بر این اساس، «دنیای اقتصاد» یکی از نسبت های مهم بورس، یعنی نسبت ارزش بازار به ارزش بازار اسمی را از سال 88 تا کنون بررسی کرده است.

نتایج این بررسی نشان می دهد هر زمان، نسبت مزبور از مقدار متوسط خود فاصله گرفته است، بار دیگر قیمت ها جهت بازگشت به میانگین تاریخی تعدیل شده اند. در حال حاضر، این نسبت در کمترین مقدار خود طی 5 سال گذشته قرار گرفته است و انتظار می رود روند کاهشی خود را تغییر دهد. بنابراین، در دو سناریوی خوش بینانه و منطقی فرض شده است که نسبت مزبور از 3/1 مرتبه به ترتیب به 2 و 6/1 می رسد. به این ترتیب، در سناریوی نخست 64درصد و در سناریوی دوم 31 درصد افزایش متوسط قیمت ها را تا پایان سال شاهد هستیم. همچنین، با توجه به رابطه نزدیک نرخ تورم و میزان سودآوری کل شرکت ها، نسبت قیمت به درآمد (P/E) مورد انتظار برای دو سناریوی یادشده به ترتیب 8 و 4/6 مرتبه خواهند بود. 

تغییر مسیر قیمت ها در 2 سناریو

نسبت ارزش بازار به ارزش بازار اسمی، یکی از نسبت های مهمی است که بورس اوراق بهادار تهران به طور ماهانه آن را منتشر می کند. صورت این کسر، ارزش بازار در پایان هر ماه است که از ضرب مجموع تعداد سهام در قیمت بازار آنها به دست می آید؛ حال آنکه مخرج آن حاصلضرب مجموع تعداد سهام در قیمت اسمی آنها (1000 ریال) است. این نسبت نشان می دهد قیمت سهام در بازار سرمایه، به طور متوسط چند برابر قیمت اسمی آنها هنگام عرضه اولیه است. به عنوان مثال، در پایان اردیبهشت سال 90، این نسبت برابر 6/3 مرتبه بوده که به معنای آن است که قیمت متوسط هر سهم در بورس تهران 360 تومان است. 

با توجه به آنکه مخرج این کسر مقدار ثابتی را برای هر سهم نشان می دهد، به منظور دریافت ارزش واقعی سهام که به ریال گزارش می شود باید آن را با نرخ تورم (یا همان تغییرات شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی) تعدیل کرد. به این ترتیب، مشخص می شود قیمت سهام در بازار سرمایه به طور متوسط چقدر باید باشد. نسبت ارزش بازار به ارزش بازار اسمی دارای ضریب همبستگی 76/0 با نسبت قیمت به درآمد (P/E) متوسط بازار است که تاکیدی بر اهمیت نسبت مزبور به عنوان یکی از پارامترهای نشان دهنده اوضاع کلی بازار سرمایه است (هرچه ضریب همبستگی به یک نزدیک تر باشد، نشان دهنده ارتباط بیشتر دو متغیر مورد بررسی است).

به این ترتیب، بررسی «دنیای اقتصاد» نشان می دهد مقدار متوسط نسبت ارزش بازار به ارزش بازار اسمی تعدیل شده با تورم از سال 88 تا کنون برابر 2 است و در حال حاضر در کمترین مقدار خود، یعنی 3/1 قرار گرفته است. مقایسه این نسبت با تغییرات شاخص کل بورس تهران نشان می دهد هر زمان که فاصله آن از مقدار متوسط (2مرتبه) افزایش می یابد، شاخص کل تغییر مسیر می دهد. به عنوان مثال، در فروردین سال 90 و همچنین آذر سال 92، این نسبت به میزان قابل توجهی از مقدار متوسط 2 مرتبه فاصله گرفته است و پس از آن، شاخص کل شروع به کاهش کرده است. در مقابل نیز، در شهریور سال 91، نسبت مزبور، به میزان قابل توجهی به کمتر از 2مرتبه رسیده است که پس از آن شاخص کل نیز مسیر خود را تغییر داده و با افزایش مواجه شده است.

دو مقصد احتمالی بورس تهران

بر این اساس، با رسیدن نسبت ارزش بازار به ارزش بازار اسمی به کمترین مقدار خود در پایان مهر ماه، انتظار می رود بازار سهام نیز مسیر خود را تغییر داده و زیان خود از ابتدای امسال را جبران کند. در یک سناریو، فرض می شود نسبت مزبور تا پایان سال به مقدار متوسط 5 سال اخیر خود، یعنی 2 مرتبه، برسد.

به این ترتیب، با فرض آنکه نرخ رشد تورم نیز مشابه ماه های گذشته 4/1 درصد در ماه باشد، نسبت ارزش بازار به ارزش بازار اسمی (تعدیل نشده با تورم) به 3/6 مرتبه خواهد رسید که رشد قیمتی 64 درصدی را به همراه دارد. با این حال، سناریوی مزبور خوش بینانه به نظر می رسد؛ زیرا بالا بودن نرخ سود سپرده های بانکی منجر به کاهش ریسک پذیری سرمایه گذاران شده است و همچنین دوره های نزول و صعود نسبت یادشده طی سال های اخیر حدود یک سال زمان برده است که امکان این جهش در پنج ماه باقی مانده تا انتهای سال پایین است.

بنابراین، در یک سناریوی منطقی (سناریوی دوم) فرض می شود این نسبت به مقدار متوسط خود در سال 91، یعنی 6/1 مرتبه برسد. سال 91 تنها سالی است که نسبت مزبور در تمام ماه ها کمتر از 2 مرتبه بوده است که فرض سناریوی دوم را منطقی نشان می دهد. به این ترتیب، محاسباتی ساده مشابه سناریوی قبلی نشان می دهد افزایش 31 درصدی قیمت ها را شاهد خواهیم بود و نسبت ارزش بازار به ارزش بازار اسمی به حدود 5 مرتبه می رسد (لازم به یادآوری است که این نسبت در ابتدای سال جاری، 3/5 مرتبه بوده است که نشان می دهد فرض فعلی صرفا بازگشت قیمت ها به سطوح ابتدای سال را نشان می دهد). در سناریوهای مطرح شده تغییرات قیمت مورد ارزیابی قرار گرفته اند که اثر خود را به طور مستقیم بر ارزش بازار خواهند گذاشت.

حال اگر بخواهیم، نسبت قیمت به درآمد (P/E) متوسط بازار انتظاری برای هر دو سناریو را به دست آوریم به سودآوری کل شرکت ها نیازمندیم (P/E کل بازار از تقسیم ارزش بازار به سودآوری کل شرکت ها محاسبه می شود). بررسی «دنیای اقتصاد» نشان می دهد ضریب همبستگی میان شاخص بهای کالاهای مصرفی و سودآوری شرکت های بورسی 98/0 است که بیانگر ارتباط بسیار نزدیک افزایش سودآوری این شرکت ها با نرخ تورم است. بنابراین، با توجه به تورم انتظاری در پایان سال، مجموع سود شرکت ها نیز تعدیل می شود. بر این اساس، نسبت P/E متوسط بازار برای سناریوهای خوش بینانه و بدبینانه به ترتیب 8 و 4/6 مرتبه برآورد می شوند که در مقایسه با مقادیر تاریخی آنها چندان دور از ذهن نیست

مذاکرات هسته ای؛ مانع یا پتانسیل؟

گرچه در بررسی سناریوهای یادشده، سعی بر آن بوده است که فرض هایی منطقی مد نظر قرار گیرند، اما در بسیاری از مواقع، عوامل روانی نقش پررنگ تری نسبت به شواهد حقیقی داشتند. در وضعیت کنونی کشور نیز، مذاکرات هسته ای با گروه 1+5 مهم ترین عاملی است که می تواند از منظر روانی بر وضعیت بازار سرمایه اثرگذار باشد. در این میان، امیدواری های زیادی در خصوص رسیدن به توافق هسته ای تا پایان مهلت فعلی (آذر ماه) وجود دارد. در این رابطه، الیاسون، قائم مقام دبیر کل سازمان ملل متحد، می گوید: برداشت من از تماس هایی که با همه طرف ها داشتم این است که فرصت خوبی فراهم شده است و طرفین نباید آن را از دست بدهند. رسیدن به توافق هسته ای نه تنها برای سازمان ملل متحد، بلکه برای کل جامعه جهانی و بین المللی مهم است و می تواند نقش عمده ای را در کاهش تنش ها در خاورمیانه ایفا کند. 

این در حالی است که عده ای دیگر از کارشناسان مسائل سیاست خارجه، تمدید مجدد مذاکرات هسته ای را سناریوی محتمل تری می دانند. این گروه معتقدند، گرچه پیشرفت هایی انجام شده و وضعیت مناسبی به وجود آمده است، اما رسیدن به توافق نهایی در مهلت باقیمانده (اوایل آذر)، دشوار به نظر می رسد. با این حال، تقریبا هر دو گروه از توافقات به عنوان یک بازی برد-برد برای ایران و 1+5 نام می برند که نشان دهنده پیشرفت دیپلمات های کشور در دولت جدید است.

در این رابطه، هفته نامه اکونومیست که عکس روی جلد خود را به موضوع هسته ای ایران اختصاص داده است، به تغییر وضعیت در ایران اشاره می کند. بر اساس گزارش این هفته نامه، فضای تندروی با روی کار آمدن دولت دکتر روحانی از بین رفته است و غربی ها باید از این فرصت استفاده کنند و برای رسیدن به توافقات هسته ای از زیاده خواهی دست بردارند.

 به عقیده اکونومیست، موقعیت استراتژیک ایران در منطقه می تواند باعث کاهش ناآرامی ها در خاورمیانه شود. بنابراین، حتی اگر در مهلت فعلی توافق نهایی انجام نشود مذاکرات روند مناسبی دارند و باید به نتیجه آن امیدوار بود. هر کدام از این رویدادها قادر است اثر روانی مهمی بر بازار سرمایه کشور داشته باشد؛ به طوری که توافقات هسته ای می تواند باعث ایجاد شوک مثبت در بورس شود، اما تمدید مذاکرات ممکن است بار دیگر پویایی را از این بازار خارج کند.

دو مقصد احتمالی بورس تهران

سکه بازنده بازارهای سه گانه

در پایان معاملات هفته گذشته، شاخص کل بورس رشد اندک 02/0 درصدی را تجربه کرد و پس از نوسان حول کانال 74 هزار واحدی، در نهایت در رقم 74 هزار و 151 واحد ایستاد. به این ترتیب، برای چهارمین هفته متوالی، بورس تهران سبزپوش شد و توانست در این مدت رشد 5/3 درصدی را به ثبت برساند. همچنین، هر دلار آمریکا رشد 5/0 درصدی را تجربه کرد و به قیمت 3 هزار و 245 تومان معامله شد.

انتظار در خصوص مذاکرات هسته ای مهم ترین عاملی است که وضعیت نسبتا باثباتی را در بازار ارز ایجاد کرده است. در این میان اما، بازار سکه ضعیف ترین عملکرد هفتگی را به نام خود ثبت کرد. به این ترتیب، هر سکه طرح جدید افت قابل توجه 3/1 درصدی را تجربه کرد و در نهایت به قیمت 925 هزار تومان معامله شد. علت این امر، خاتمه دادن فدرال رزرو به سیاست های تسهیل کمی (QE) در آمریکا بود که کاهش حدود 30 دلاری طلای جهانی را تا روز پنج شنبه سبب شد. افت قیمت مجدد طلای جهانی در روز گذشته نیز باعث کاهش بیشتر قیمت سکه در این هفته خواهد شد.

معاملات پویا با حضور سهامداران خرد

در بازار سهام، طی هفته گذشته، 3 هزار و 118 میلیون سهم به ارزش 8 هزار و 513 میلیارد ریال در 332 هزار و 77 دفعه معامله شد. گرچه این مقادیر، نسبت به هفته توفانی ماقبل اندکی کاهش یافته است، اما حجم و ارزش معاملات روزانه در هفته گذشته، نسبت به متوسط آن از ابتدای سال 93، جهش قابل توجهی را تجربه کرده است که نشان از وضعیت نسبتا پویای این بازار دارد. 

بررسی «دنیای اقتصاد» از عملکرد سهامداران نشان می دهد، گرچه طی هفته گذشته (از شنبه تا سه شنبه) تغییر مالکیت 286 میلیارد ریالی (معادل 3/4 درصد ارزش کل معاملات) از سوی سهامداران حقیقی به حقوقی انجام شد، اما میزان مشارکت سهامداران حقیقی به 70 درصد رسیده است. این امر بیانگر ورود مجدد بخشی از سهامداران حقیقی به بورس تهران است که بازگشت نسبی اعتماد و امیدواری به این بازار را نوید می دهد.

دو مقصد احتمالی بورس تهران

تساوی صنایع سبز و قرمز

طی معاملات هفته گذشته، توزیع یکسانی میان صنایع مثبت و منفی وجود داشت؛ به طوری که 18 صنعت با افزایش شاخص و 50 درصد باقی مانده با افت شاخص همراه شدند. این روند با تغییر اندک شاخص کل در هفته گذشته کاملا همخوانی دارد. در این میان، ساخت محصولات فلزی، انبوه سازی و استخراج نفت به ترتیب با 9/7، 4/6 و 6 درصد رشد توانستند بیشترین بازدهی هفتگی را در میان صنایع بورسی به ثبت برسانند. از سوی دیگر، محصولات چوبی، کشاورزی و خدمات فنی و مهندسی به ترتیب با 2/7، 7/4 و 3/3 درصد افت، منفی ترین گروه های هفته گذشته شدند. 

همچنین، طی هفته گذشته، گروه های خودرو، بانک ها و سرمایه گذاری ها به ترتیب بیشترین حجم معاملات را در اختیار داشتند. همان طور که مشاهده می شود در میان صنایع با بیشترین حجم معاملات نیز صنایع مثبت و منفی توزیع نسبتا یکسانی دارند؛ به طوری که 4 صنعت افت شاخص و 6 صنعت دیگر افزایش شاخص را تجربه کردند. در این میان، صنعت خودرو و سایر واسطه گری های مالی (لیزینگ ها) که از ابتدای سال پیشتازان بازار سرمایه بودند، به دنبال گزارش های نه چندان مطلوب 6 ماهه، روند خود را تغییر داده و منفی شده اند.

منبع خبر: دنیای اقتصاد

جدید ترین مطالب سایت