فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

مدل «شهر منطقه» برای تامین مسکن

نويسندگان طرح جامع مسكن در اتاق فكر وزارت راه  وشهرسازي اعلام كردند: اين دوره، براي جلوگيري از اشتباهات 4 دهه گذشته در حوزه تامين مسكن، زمين هاي دولتي با مدل «شهرمنطقه» براي اجراي برنامه هاي حمايتي واگذار مي شود. در اين مدل، شهر اصلي و نقاط سكونتي اطراف به صورت «مجموعه منطقه  شهري» طراحي و شهرك هاي جديد در نزديك ترين فاصله به محدوده اصلي، با تركيب دهك هاي مختلف، توسط بخش خصوصي احداث مي شود.

سياست هاي جديد بازار زمين در اتاق فكر وزارت راه وشهرسازي بررسي شد

برنامه تامين مسكن دهك هاي كم درآمد كه تحت عنوان «مسكن  اجتماعي» مراحل آخر تصويب در وزارت راه وشهرسازي را پشت  سر مي گذارد، براساس پيشنهاد نويسندگان طرح جامع مسكن قرار است با رويكرد «شهر منطقه» در سراسر كشور به اجرا گذاشته شود.

تاكنون هر آنچه از مسكن  اجتماعي توسط مسوولان وزارت راه وشهرسازي اعلام شده، صرفا يك روي اين سياست بوده و اطلاعاتي درباره جامعه مخاطبان مسكن  اجتماعي– حدود 4/2ميليون اجاره نشين عضو سه دهك اول- و همچنين انواع يارانه هايي را كه در اين قالب به اين افراد براي پوشش هزينه مسكن تعلق مي گيرد، تشريح كرده است.

اما روي ديگر سياست مسكن اجتماعي كه به نحوه مكان يابي و اختصاص زمين براي اجراي اين طرح برمي گردد، هفته گذشته توسط گروه نويسندگان نسخه جديد طرح جامع مسكن، در اتاق فكر معاونت مسكن وزارت راه وشهرسازي در قالب «چگونگي تنظيم جريان بازار زمين» مورد بحث و بررسي قرار گرفت.

فردين يزداني و مجيد غمامي– اعضاي تيم تهيه طرح جامع مسكن- در جلسه اي كه به ميزباني معاونت مسكن وزارت راه وشهرسازي با حضور استادان معماري و شهرسازي دانشگاه  تهران و دانشگاه علم وصنعت برگزار شد، درباره مكان و محل اجراي برنامه  هاي ساخت و تامين مسكن گروه هاي هدف دولت اعلام كردند: در دولت يازدهم با تصويب وزير راه وشهرسازي، شيوه تامين و واگذاري زمين به عنوان اولين و مهم ترين ابزار مورد نياز ساخت وسازهاي حمايتي تغيير مي كند و عرصه مورد نياز براي احداث مسكن در قالب مجموعه «شهر منطقه» تامين خواهد شد.

در سياست هاي جديد بازار زمين، قرار است محل اجراي طرح  هاي تامين مسكن، در محدوده «منطقه  شهري» مكان يابي شود و از تكرار رويه هاي گذشته دولت ها كه در يك دوره، تامين مسكن كم درآمدها صرفا در داخل شهرهاي اصلي دنبال مي شد و در دوره  اي، در فاصله اي دورتر از محدوده اصلي –شهرهاي جديد- به اجرا درمي آمد، پرهيز شود. در شكل جديد، با عبرت از تجربه نافرجام دوره هاي گذشته، شهراصلي و شهرهاي اطراف به صورت مجموعه واحد، در نظر گرفته مي شود.

چهار دهه اشتباه سياست گذاران

بررسي هاي نويسندگان طرح جامع مسكن نشان مي دهد: در دست كم چهار دهه اخير، چون هماهنگي و ارتباط معنادار بين طرح هاي جامع و تفصيلي شهرها–طرح هاي توسعه شهري- با طرح هاي تامين مسكن تدوين شده از سوي دولت ها وجود نداشته، محدوده  اصلي شهرها بدون ملاحظه اقتصادي گروه هاي كم درآمد شكل گرفته به اين معني كه هزينه سكونت در محدوده اصلي شهرها شامل قيمت زمين، تراكم فروشي و بهاي مسكن عملا از توان گروه هاي كم درآمد فراتر رفت. نتيجه اين تضاد بين «هزينه خريد يا اجاره مسكن در محدوده مصوب شهرها» و «توان مالي كم درآمدها» طي سال هاي اخير به شكل مهاجرت اين گروه از داخل محدوده و تمركز سكونت دهك هاي پايين جامعه در نقاط خاص بيرون از شهرهاي اصلي بروز كرده و باعث گسترش پديده «جدانشيني كم درآمدها» شده است كه ادامه آن، آثار اجتماعي زيادي از جمله چالش هاي فعلي در محله هاي مسكن مهر را مي تواند به همراه داشته باشد.

تا پيش از دهه70، تصور دولت ها اين بود كه كم درآمدها را مي تواند در داخل محدوده اصلي شهرها ساكن كند اما جمعيت كم درآمدها به اطراف محدوده شهرها خزيد. بعد از اين دهه، سياست تشكيل شهرهاي جديد اجرا شد اما چون در اين طرح ريزي شهري نيز، شرايط خاص كم درآمدها مورد لحاظ قرار نگرفت، نه تنها اقبالي براي سكونت در اين مناطق به وجود نيامد بلكه اين گروه، در بیرون محدوده  شهرها، اسكان غيررسمي براي خود مهيا كردند و پديده جدانشيني كم درآمدها را شكل دادند. نويسندگان طرح جامع مسكن براي مهار اين پديده، با ارائه راهكار در طرح جامع به وزارت راه وشهرسازي پيشنهاد كرده اند، طرح هاي جامع و تفصيلي شهرها را با طرح هاي تامين مسكن به صورت هماهنگ تدوين كند و روال گذشته دولت ها در «خط كشي  فيزيكي براي تعيين محدوده شهرها بدون توجه به شرايط بازار مسكن» را  پايان دهد.

طرح هاي جامع و تفصيلي شهرها در شوراي عالي شهرسازي و معماري كشور در وزارت راه وشهرسازي نوشته مي شود. طرح جامع و طرح تفصيلي يك شهر كه به طرح هاي شهري مشهور است، محدوده  گسترش فيزيكي شهر را تعيين مي كند و با ديواركشي مقرراتي به دور محدوده، مكاني كه مردم بايد سكونت كنند را در داخل محدوده تعيين مي كند. طرح هاي شهري وظيفه مكان يابي و تخصيص زمين براي اسكان جديد را برعهده دارد و براي زمين هاي داخل محدوده، مقررات ساخت وساز وضع مي كند. از طرفي، طرح   هاي ساخت و تامين مسكن براي گروه هاي خاص –كم درآمدها- نيز توسط همين وزارتخانه نوشته مي شود كه در قالب آن، محل و جانمايي براي واگذاري زمين هاي دولتي جهت ساخت وسازهاي حمايتي تعيين مي شود.

برنامه ريزي در داخل، اسكان در خارج

مجيد غمامي در كارگاه تشريح سياست هاي بهينه بازار زمين در طرح جامع مسكن، درباره نحوه اختصاص زمين هاي دولتي به تامين مسكن گروه هاي كم درآمد طي سال هاي اخير اعلام كرد: در طرح هاي جامع شهري، همواره تصور بر اين بوده كه جمعيت را در جايي كه دولت تصويب مي كند، مي توان ساكن كرد اما در طول اين سال ها تجربه نشان داده بعد  از تصويب طرح هاي شهري و تعيين محدوده براي شهرها، گروه هاي كم درآمد چون توان تامين مسكن در داخل شهر را نداشتند ناگزير به خارج از محدوده شهرها رو آورده اند و در واقعيت، جمعيت متقاضيان مسكن بدون رعايت محدوده، در نقاط مختلف اطراف و حريم شهر، سكونتگاه هايي غيررسمي براي خود دست و پا كردند.

غمامي با تاكيد براينكه، در طول چندين سال  گذشته، عملكرد كم درآمدها براي تامين مسكن خود به مراتب موفق تر از عملكرد دولت براي اين گروه بوده است، گفت: در 30 سال گذشته بيش از 400 ميليون مترمربع زمين دولتي براي تامين مسكن  گروه هاي كم درآمد در شهرهاي جديد و ديگر نقاط واگذار شده است اما بهره وري اين واگذاري ها چون با طرح  هاي شهري و شرايط اقشار هدف هماهنگي نداشته، پايين بوده است به طوري كه در فاصله سال هاي 57 تا 90، شهرهاي جديد، بدون در نظر گرفتن ضوابط مجموعه شهري، در فاصله زيادي از شهر اصلي تشكيل شدند و كلا 13درصد از جمعيت سرريز و افزايش يافته را جذب خود كردند.

جدانشيني چطور شكل گرفت؟

غمامي همچنين افزود: تا پيش از شكل گيري شهرهاي جديد، در تهران زماني كه محدوده اصلي شهر در دهه40 تعيين و تصويب شد، نقاطي در پيرامون اين محدوده همچون اسلامشهر، رباط كريم، پاكدشت، ورامين و ... وجود نداشت و اين مناطق در طرح جامع شهر تهران در آن زمان ديده نشده بود اما در عمل مشاهده شد افراد ناتوان و كم توان كه توان تامين مسكن در داخل محدوده را نداشتند به بيرون محدوده مهاجرت كردند و مناطق سكونتي به سمت بيرون محدوده اصلي گسترش يافت.

طوري كه در دهه70، در حالي كه مناطق غرب و شرق داخل محدوده اصلي تهران خالي از سكنه بود، چند ميليون نفر در بيرون محدوده، سكونتگاه هاي غيررسمي تشكيل دادند كه البته در دهه80، اين سكونتگاه ها تبديل به شهرستان شدند. غمامي با بيان اينكه اين سكونتگاه هاي غيررسمي باعث جدايي كم درآمدها از شهرها و بروز پديده جدانشيني در نقاطي خاص شد، در تشريح عوامل شكل دهنده پديده «جدانشيني كم درآمدها» تصريح كرد: در داخل شهرها صدها هزار خانه  خالي وجود دارد اما در مقابل، شاهد گريزان شدن كم درآمدها به اطراف تهران و تشكيل نقاط مسكوني خاص بوده ايم طوري كه در استان تهران، در حالي كه جمعيت شهر تهران به عنوان شهر اصلي طي سال هاي اخير بين 2 تا 3درصد افزايش پيدا كرده، جمعيت آبادي هاي اطراف آن 20 تا 30درصد رشد يافته است.

شهرك سازي توسط بخش خصوصي

عضو تيم نويسندگان طرح جامع مسكن گفت: در طرح جامع مسكن سعي شده براي رفع معضل جدانشيني كم درآمدها در اطراف شهرهاي اصلي، نحوه واگذاري زمين  هاي دولتي براي ساخت و تامين مسكن و همچنين نحوه توسعه محدوده عرصه شهرهاي فعلي به شكلي انجام شود كه مكان هاي مناسب براي ساماندهي اسكان جمعيت هدف به وجود بيايد.

همچنين فردين يزداني مسوول طرح جامع مسكن نيز در اين باره گفت: در قالب برنامه «شهرمنطقه»، شهر اصلي و نقاط جمعيتي اطراف آن به صورت يك مجموعه واحد منطقه شهري ديده مي شود و دو نياز اين مجموعه شامل توسعه ظرفيت هاي جديد سكونتي و تامين مسكن گروه هاي خاص  به صورت همزمان و منطبق با هم مورد توجه قرار مي گيرد.

در «شهر منطقه»، ملاك عمل در تخصيص زمين و مكان يابي جديد سكونتي، شاخص هزينه هاي تامين مسكن كم درآمدها خواهد بود. براي اين منظور بايد انحصار دولت در زمينه احداث مجموعه شهرك هاي مسكوني و شهرهاي جديد از بين برود و براي واگذاري زمين هاي دولتي جهت  شهرك سازي يا توسعه مناطقي كه بتواند در «نزديكي شهرهاي اصلي» به اسكان جمعيتي مركب از طبقات مختلف جامعه منجر شود، مقررات ويژه اي در نظر گرفته شود. براساس برنامه «شهرمنطقه»، شهرك هاي  جديد با حداقل فاصله ممكن تا شهر اصلي و رعايت جوانب سكونتي، ايجاد مي شود تا همچون شهرهاي جديد فعلي، بُعد مسافت اثر منفي وارد نكند و خود در نقش عامل بازدارنده براي جذب جمعيت در اين مناطق عمل نكند.

منبع خبر: دنیای اقتصاد

جدید ترین مطالب سایت