فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

تروریسم سایبری چیست و چگونه شکل گرفت؟

امروزه استفاده از شبکه های رایانه ای گوناگون در سراسر جهان و قرار گرفتن حجم زیادی از اطلاعات ارزشمند در این شبکه ها، جذابیت رایانه ها و شبکه های رایانه ای را برای همگان افزایش داده است.

ویژگی های فضای سایبر ازجمله بی حد و مرزبودن، سرعت خیره کننده ارتباطات ، تجهیزات قابل دسترس، ارزان بودن، دسترسی فوری و عدم نظارت کافی دراین فضا، باعث شده که بزهکاران نیز به فضای سایبر کشیده شوند و با ارتکاب اعمال مجرمانه صدمه های زیانباری بر جوامع وارد کنند . یکی از مواردی که در این فضا در سال های اخیر بوجود آمده است، تروریسم سایبری است که اکنون در جهان گسترش یافته است.

تروریسم در لغت به معنای ترساندن، تهدید و ایجاد ترس و وحشت درمیان مردم است. واژه ترور (‏terror‏) ازریشه لاتینی (‏terrere‏) به معنای ترس و ترساندن است. این واژه نخستین بار در سال 1976 و در متمم فرهنگ لغات "فرهنگستان علوم فرانسه" ظاهر شد و آن را این گونه معنا کرد: "نظام یا رژیم وحشت". فرهنگ اصطلاحی دالوز (‏Dalloz‏) نیز تروریسم را اقدام سیاسی خشونت آمیز افراد یا اقلیت‏های سازمان یافته علیه اشخاص، دارایی‏ها و نهاد‏هایی می‏داند که برای نیل به اهدافی نظیر کسب استقلال از یک دولت، سرنگونی رژیم حاکم و مبارزه علیه برخی جنبه‏ های سیاسی یک دولت صورت می ‏گیرد.‏

تروریسم سایبری نیز چنین هدفی را در فضای مجازی دنبال می کند و به عبارت دیگر تروریسم سایبری حاصل تلاقی تروریسم و فضای مجازی است. این واژه نخستین بار از سوی "کالین باری" (‏Collin Barry‏) و در دهه 1980 مطرح شد. اما جامع ترین تعریف از این پدیده از سوی خانم "دوروتی دنینگ" استاد علوم رایانه‏ای دانشگاه جرج تاون ارائه شده است.

وی می گوید: سایبر تروریسم، بیشتر به معنای حمله یا تهدید علیه رایانه‏ ها، شبکه‏ های رایانه‏ ای و اطلاعات ذخیره شده در آنهاست، هنگامی که به منظور ترساندن یا مجبور کردن دولت یا اتباع آن برای پیشبرد اهداف سیاسی یا اجتماعی خاص اعمال می ‏شود.‏یک حمله، برای اینکه به عنوان تروریسم سایبری شناخته شود باید به خشونت علیه اشخاص یا دارایی ها منجر شود یا دست کم آسیب کافی برای ایجاد ترس را باعث شود. حملاتی که منجر به مرگ یا صدمات بدنی، انفجار، سقوط هواپیما، آلودگی آب یا خسارات متعدد اقتصادی می شود را می توان به عنوان مصادیق تروریسم نام برد.

حملات جدی علیه زیرساخت های حیاتی نیز بسته به نوع شدت و تاثیر آنها نیز می تواند اقدامی سایبر تروریستی باشد. از آنجا که در دنیای امروز ساختار اقتصادی و خدمات رسانی بسیاری از کشورها مبتنی بر فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی است، می توان گفت که تروریسم سایبری امروز خطرناک تر از تروریسم سنتی است.

اشخاص یا گروه های تروریستی سایبری با استفاده از امکانات نامحدود و در برخی موارد حتی رایگان، قادرند در سراسر جهان و با فشار دادن یک کلید، فضای سایبر را به مخاطره بکشانند. آنها می توانند با استخدام نیروهای متخصص در زمینه فناوری اطلاعات و با انتشار بد افزارهای مخرب رایانه ای در عرض چند ثانیه هزاران سیستم  رایانه ای و مخابراتی در جهان را آلوده کنند.

والتر لاکور (Walter Laqueur) متخصص تروریسم در مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی امریکا، چندی پیش در مصاحبه ای گفت که یک مقام رسمی CIA ادعا کرده است که می تواند "با یک میلیارد دلار و ۲۰ هکر حرفه ای، ایالات متحده را فلج کند".

لاکور همچنین درباره آسیب های حملات سایبری گفت: اگرچه هدف تروریست ها معمولاً قتل سران سیاسی، گروگان گیری یا بعضاً حمله به تاسیسات دولتی یا عمومی است، اما صدمه ای که ممکن است به وسیله حمله الکترونیکی به شبکه های رایانه ای وارد آید، می تواند بسیار غم انگیزتر باشد و اثرات آن تا مدت ها باقی بماند.لاکور معتقد است که ترورسیم رایانه ای ممکن است برای تعداد کثیری از مردم بسیار ویران کننده تر از جنگ های بیولوژیک یا شیمیایی باشد.

در تروریسم کلاسیک مواد منفجره و سلاح ‏های گرم اصلی ترین ابزار تروریسم هستند، ولی مهم ترین ابزار تروریست ‏های سایبری، رایانه است. رایج ترین روش‏ های این نوع تروریسم عبارتند از هک کردن، شیوع ویروس‏ های رایانه‏ ای، جاسوسی الکترونیک، دزدی هویت و تخریب یا دستکاری اطلاعات.‏ نرم افزارهای مخرب رایانه ای که تروریست های ساببری برای پیشبرد اهداف خود استفاده می کنند، متنوع هستند که از جمله آنها می توان به ویروس ها، کرم ها، تروجان ها، اسپم ها اشاره کرد.

هک و نفوذ رایانه ای و خرابکاری اینترنتی و شبکه ای نیز بخشی دیگر از ابزارهای تروریست های سایبری به شمار می روند. تروریست های سایبری به طور معمول، نقاط حساس و حیاتی جوامع را هدف قرار می دهند تا اساسی ترین ضربات را به اهداف مورد نظر خود وارد کنند و با توجه به ماهیت شبکه های اینترنتی که در دسترس همگان قرار دارد، اهداف و نتایج فعالیت های آنها در عرض کوتاه ترین زمان در سطح جهان اطلاع رسانی می شود.

دغدغه اصلی تمامی مخاطبان این تئاتر وحشتناک، خسارات سنگین و بعضاً جبران ناپذیر مالی و جانی است. هم اکنون حضور بسیاری گروه های تروریستی همچون القاعده و داعش در فضای سایبری به اندازه حضورشان در دنیای واقعی مشکل زا شده است. آنها با ایجاد دهها وب سایت، مسائلی چون لزوم به قتل رساندن به زعم آنها کفار (به ویژه شیعیان) و مزایای اُخروی آن، شیوه های ساخت مواد منفجره و بمب های کوچک، اطلاعات لازم برای انجام بمب گذاری در اماکن محل تجمع به زعم آنها کفار، عملیات انتحاری، و از این قبیل را آموزش می دهند و از این راه، با تهییج برخی از مسلمانان ناآگاه، آنان را به سوی ارتکاب اقدامات تروریستی و عملیات انتحاری سوق می دهند. این گروه های شناخته شده تروریستی، ضمن انتشار عقاید انحرافی خود از طریق بهره گیری از قابلیت های فناوری اطلاعات و ارتباطات، با افزایش تعداد حملات تروریستی خود در کشورهای مختلف، ترس و نا امنی را در جامعه هدف خود گسترش می دهند، بی آنکه برای دستیابی به این مهم هزینه زیادی پرداخت کرده باشند.

از سوی دیگر امروزه بسیاری از فعالیت های تروریستی به شکل حملات هکری و در قالب دزدی اطلاعات صورت می گیرد .نخستین بار در سال 1982 هکرهای طرفدار دولت پاکستان با نام "باشگاه هکرهای پاکستانی" به کامپیوتر‏های هند حمله کردند. در سال 1999 به هنگام حمله ناتو به کوزوو سایت این سازمان مورد حمله قرار گرفت.در همان زمان، وب سایت ارتش امریکا و سایت‏های تجاری امریکا به وسیله هکرهای چینی، روسی و صرب مورد حمله قرار گرفت. این حمله‏ ها، ناتو را از بمباران و رهبری عملیات باز نداشت اما تبلیغاتی را که برای مبارزه با رژیم صربستان از طریق اینترنت به راه انداخته بود، مختل کرد.

مهمترین مشکل که ترور مجازی را بسیار خطرناک کرده، شناسایی نشدن دقیق عوامل آن است. نه تنها مراکز قانون گذاری بلکه تروریست ها نیز هنوز تمامی جنبه های اقدامات خود را نمی شناسند. از همین روست آمریکا که خود بیشترین حملات اینترنتی را انجام می دهد، در مقابل برخی از هکرها که نهادهای آمریکایی را هدف خویش قرار داده اند، همچنان ناتوان است.

به گزارش اسوشیتدپرس، طبق گفته رابرت میلر رئیس اداره تحقیق و تفحص دولت آمریکا در دنیای امروز پدیده تروریسم سایبری به یکی از بزرگترین تهدیدات بین المللی مبدل شده و چنانچه اقدامات لازم برای رویارویی و مبارزه با این تهدید رو به رشد صورت نگیرد بسیاری کشورها از جمله ایالات متحده آمریکا با مشکلات امنیتی بسیار گسترده روبرو خواهند شد.

به طور یقین حضور فناوری اطلاعات در زیر ساخت های حیاتی کشور ها نظیر زیرساخت های آبرسانی، برق، گاز و غیره سبب کاهش هزینه ها و راحتی کار در این بخش ها شده است، اما با اقداماتی که توسط تروریست های سایبری انجام می شود، هر لحظه ممکن است امنیت این زیرساخت ها به مخاطره بیفتد.

به عنوان نمونه در جریان جنگ سرد بین آمریکا و شوروی، نرم افزار کنترل گاز در یکی از قسمت های روسیه دست کاری شد، مهاجم سایبری توانست برای مدتی جلوی انتشار گاز در لوله های مادر را بگیرد اما پس از مدتی فیلترها را آزاد کرده و گاز پرفشار در لوله ها حرکت کرد، نقاط اتصال لوله ها به یکدیگر که توان مقاومت نداشتند، شکستند و موجب انفجار لوله های گاز در بسیاری از نقاط روسیه شدند.

به همین دلیل امروزه اینکه کدام کشور جهان پرسرعت ترین رایانه ها ی دنیا را در اختیار دارد به همان اندازه برای سیاست گذاران اهمیت دارد که کشوری دارای سریعترین و دوربردترین جنگنده در دوران جنگ باشد. بنابراین بی تردید می توان از فناوری سایبری همانند ابزارهای جنگ متعارف، برای حمله به تشکیلات دولتی، نهادهای مالی، زیرساخت های انرژی و حمل و نقل ملی استفاده و روحیه عمومی را تضعیف کرد.

منبع خبر: خبرگزاری فارس 

 

جدید ترین مطالب سایت