فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

زوج موفق «آرش مجیدی و میلیشیا مهدی‌نژاد»

آرش مجیدی و ميلیشيا مهدي نژاد ازجمله زوج هاي موفق هنري در سينما و تلويزيون ايران  هستند كه بي شك با فعاليت هاي هنري آنها در مجموعه هاي تلويزيوني همچون «ارمغان تاريكي» و «جراحت» آشناييد. اين زوج سال گذشته بعد از 10 سال زندگي مشترك صاحب فرزندي شدند.

اخبار فرهنگی - سخت بود اما خوب بود

زوج موفق «آرش مجیدی و ميلیشيا مهدي نژاد»

آرش مجیدی و ميلیشيا مهدي نژاد ازجمله زوج هاي موفق هنري در سينما و تلويزيون ايران  هستند كه بي شك با فعاليت هاي هنري آنها در مجموعه هاي تلويزيوني همچون «ارمغان تاريكي» و «جراحت» آشناييد. اين زوج سال گذشته بعد از 10 سال زندگي مشترك صاحب فرزندي شدند.

 آنها از تولد«ميشا» يگانه دخترشان بسيار خوشحالند و حضور او را در خانه مايه بركت و عشق مي دانند.  آرش مجيدي و همسرش در اين گفت وگو از مشغله ها و دلبستگي هاي كاري به عنوان مهم ترين عامل تاخير تولد ميشا ياد و اعتراف مي كنند كه مراقبت كردن از بچه و دلواپسي هايي كه به دنبال دارد خيلي دشوار است اما به خاطر عشق و محبتي كه به ميشا دارند و حضورش که مایه آرامش آنهاست  حاضر نيستند پروژه هاي دور از پايتخت را قبول كنند چراكه طاقت دوري از ميشا را ندارند. 

زوج موفق «آرش مجیدی و میلیشیا مهدی‌نژاد»

من و همسرم سال 83 ازدواج کردیم و فكر مي كنم يكي از بزرگ ترين شانس هاي من ازدواج كردنم بود. چون همسرم همه جوره با من کنار آمد و شرایط رشد در هر فعالیت و علاقه مندی را به من داد. معمولا در زنان ايراني اين اتفاق كمتر مي افتد. واقعا شانس آوردم كه زنم اجازه هر فعاليت  و رشد شخصيت را به من مي دهد. اما بعد از 10 سال تصمیم گرفتیم بچه دار شویم.  این اتفاق خیلی از خود گذشتگی می خواهد.  دیگر خیلی برایم سخت است برای کار به شهرستان بروم  به ویژه که بچه در سنی است که با همه چیز آشنا می شود. ما خیلی سختی ها را برای راحتی میشا به جان می خریم اما خوب هر چیز شیرینی هم سختی های خودش را دارد  ولي اتفاق بسیار خوبی است.

گفت و گویبا خانواده ای کامل هنری که بعد از 10 سال زندگی مشترک حالا 3 نفره شده است

 میلیشیا مهدی نژاددر این باره می گوید : باید درباره دوران بارداری من که خیلی سخت بود، کتاب بنویسند. من و همسرم خیلی اذیت شدیم.  خیلی سخت بود اما شوق و ذوق خودش را داشت.  روزی که زایمان داشتم از خوشحالی نمی دانستم چه کار کنم.  همه می گفتند صبر کن تا به دنیا بیاید آن وقت می گویی کاش توی شکمم بود و. . .  اما از روزی که به دنیا آمده خيلي خوشحالم که دیگر باردار نیستم!من خیلی از نظر جسمی اذیت شدم.  اما بعد زايمان كه آدم مي تواند راحت تحرک داشته باشد حس و حال بهتری دارد.

دخترم تمام زندگی من است

آرش مجیدی با اشاره به این مطلب که تحمل دوری از میشا دخترش را ندارد به سیب سبز می گوید:« سر کار مولانا بودم.  میشا تازه یک هفته اش بود و من باید برای کار به اصفهان حوالی نطنز می رفتم.  آن موقع حالم بد بود.  بچه را هم برای زردی و. . .  باید مي برديم دکتر. بچه را با خودم به پارکینگ بردم، کالسکه اش را کنار ماشین گذاشته بودم و داشتم به این فکر می کردم که باید بروم و احتمالا 51-01 روزی نمی بینمش.  موبایلم را درآوردم که یک عکس از او بگیرم و بروم.  به محض اینکه تلفنم را درآوردم بچه 7 روزه چنان لبخندی زد. . . دیگر واقعا دلم می لرزد بخواهم برای کار به شهرستان بروم.  دلم برای دخترم می رود.

اگر کار پرتنشی هم باشد، مدام دنبال خانه و خانواده ات هستی تا آرام شوی ولی دائم دلتنگی ات بیشتر می شود، ولي با بچه که نمی شود تلفنی صحبت کرد؛ آن هم بچه ای که تمام زندگی ات است.  ما که درباره بچه ندید بدید هستیم اما بزرگ ترهایی که بچه های زیادی دیده اند، می گویند میشا خیلی آرام است.  آن هم در مقایسه با بچه هایی که شیطنت زیادی می کنند. در فامیل ما سال های سال بود که بچه کوچکی نداشتیم؛ 51 سالی می شود.  در خانواده همسرم هم همین طور تا 3 سال پیش که بچه خواهرش به دنیا آمد. او را هم چون شهرستان بود خیلی دیر به دیر می دیدم.

  وقتی هم که او را می دیدم مثل توریست ها بودم و درگیر این نبودم که او شب ها می خوابد یا اوضاعش چطور است و. . .  .  بنابراین از مشکلاتش خبر نداشتم.  ما به محض اینکه او 04 روزه شد، 21 شب که گذشت او را برداشتیم و به شمال رفتیم.  هوای تهران هم خیلی کثیف بود. سه ماه هم آنجا ماندیم.  چقدر آدم های روستایی باتجربه اند.  آنها زیادتر از ما بچه داری می کردند.  پشت چشم میشا باد کرده بود به نحوی که ما متوجه این موضوع نشده بودیم، یک خانم روستایی به ما گفت شکم او کار نکرده، باید این را بخورد و این کار را انجام بدهید و. . .  آنها خیلی راحت برخورد می کردند؛ مثلا راحت بچه را حمام می کردند. 

اما ما برای این کار روند سنگینی داشتیم. دور و بر آنها بچه های زیادی هست و آنها از کودکی بچه داری را یاد گرفته اند اما ما بین بچه دار شدن های مان فاصله می افتد و گاهی می بینیم 51-01 سال بچه ای نمی آید و حتی مادرهای مان هم همه چیز یادشان می رود.»

زوج موفق «آرش مجیدی و میلیشیا مهدی‌نژاد»

بعد از تولد دخترم جهانم عوض شد

آرش مجیدی معتقد است تولد فرزند در یک خانواده دنیای مرد و زن را عوض می کند و تاثیر زیادی بر جهان بینی آنها دارد.او می گوید:«  با بچه دار شدن اتفاق عجیبی میافتد.  بچه جهان بینی انسان را عوض می کند.  او با خودش که می آید دنیایی را به دنیای ما اضافه می کند که مدام بزرگ تر و کامل تر می شود.  این بهترین تعریفی است که می توانم از بچه داشته باشم. 

هیچ وقت هم نمی توان این حس تغییر جهان بینی را برای کسی توضیح داد و فقط آنهایی که بچه دار می شوند می فهمند. این حس جدی است.  من گاهی شوکه می شوم.  عکس هایش را نگاه می کنم و با خودم می گویم وای من یک بچه دارم.  این به معنای فراموش کردن نیست.  یک جور بهت زدگی!  گاهی نگاهش می کنم که روی تختش در حال بازی است و یک دفعه به فکر فرو می روم و می گویم خدایا چقدر گذشت. . .  حس خیلی جذابی است.»

 میلیشیا مهدی نژاد هم اضافه می کند:« من از ابتدا احساسات مادرانه زیاد داشتم اما از وقتی حس کردم میشا بچه من است مدت زیادی نمی گذرد.  گاهی وقتی دوتایی از در اتاق او رد می شویم، یک لحظه برمی گردیم و دوباره نگاهش می کنیم. اسم میشا را آرش انتخاب کرد. جالبی اش این بود که ما دو گزینه داشتیم.  گزینه ای که من انتخاب کرده بودم شبیه اسم آرش بود و گزینه  او شبیه اسم من بود آشا و میشا. میشا به معنای همیشه بهار و یک واژه از فارسی اصیل است.  نوعی گل که همیشه هست، تابستان و زمستان فرقی نمی کند؛ این گل همیشه سبز است.  معنای اول آدم را هم در زرتشتی می دهد و از مشی می آید. »

زوج موفق «آرش مجیدی و میلیشیا مهدی‌نژاد»

میشا را فدای توقعات مان نمی کنیم

من و همسرم در مورد دخترمان به این نتیجه رسیده ایم که اذیتش نکنیم.میلیشا مهدی  نژاد با اشاره به این مطلب می گوید: «  او در آینده هرکاری دوست دارد، می تواند انجام دهد، دوست دارد دکتر شود، دوست دارد چوپان شود، دوست دارد درس بخواند یا هر کار دیگر. . .  مهم ترین چیزی که باید داشته باشد این است که انسانی سالم باشد.  این مهم است.  تمام تلاش مان این است که ما محیط را برایش فراهم کنیم بعد خودش هرچیز خواست بشود.  از الان همه کار برایش می کنیم ولی اصراری نداریم به اینکه کاری را که ما می خواهیم، انجام دهد.. ما تنها بسترش را فراهم می کنیم. همین که بچه ما درست و خوب تربیت شود از همه چیز برای مان مهم تر است. فقط برای ما این مهم است که از نظر روحی و روانی سالم باشد. همه ما یک جورهایی فدایی شدیم. از ما توقع داشتند یا دکتر شویم یا مهندس یا با ارفاق فراوان خانم معلم اما باید اتفاق دیگری برای فرزندان ما بیفتد.  البته حالا هم اتفاقات شرايط خاص خودش را دارد. 

مثلا وقتی دست یک بچه آی پد می بینم از خودم می پرسم مادر و پدر او به چه عقلی دست یک کودک اول دبستانی چنین چیزی داده اند.  اما شاید اگر خودمان هم در اين شرایط قرار گیریم، مجبور شویم همين كار را بكنيم. یادم است من در بچگی به عنوان بازی چاله می کندم.  یک بار چاله  به تعبیر پدرم شبیه قبر شده بود.  اینها خیلی خوب است اما حالا بچگی کردن ها هم عوض شده است. ما «آتاری» نداشتیم اما یادم است پدر یکی از دوستانم برایش از دوبی آتاری آورده بود و ما مدام برای بازی کردن با آن وسیله به خانه همدیگر می رفتیم. این به خاطر تغییر نسل  است و يك اتفاق بین المللی هم هست و جنس کارتونی که آن زمان تولید و پخش می شد ازجمله «مهاجران»، «سرندپیتی»، «آنت»، «نل» و «پسر شجاع» بود.»

منبع خبر: مجله سیب سبز

جدید ترین مطالب سایت