فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

زندگی 2 نفر را سیاه کردی مادر!

گرچه دو ماه بیشتر از پاییز 92 نمی گذشت ولی هوای تهران سرد و بارانی بود، اما داخل خودرو گرمایی دلچسب داشت و مانع می شد دخترک خودرو را ترک کند، اما چاره ای نبود. ساعت از 10 شب گذشته بود.

وقتی خودرو را کنار کوچه پارک کرد به آرامی پیاده شد. از 6 صبح که بیدار شده و به دانشگاه رفته بود پشت سر هم کلاس و درس داشت بعد از آن هم دوباره ترافیک و رانندگی در خیابان های شلوغ و اعصاب خردکن شهر توانش را گرفته بود و زانویش یارای ایستادن نداشت. کلید را به آرامی در قفل چرخاند و وارد خانه شد. مادرش در آشپزخانه کار می کرد، «نازنین» سلامی کرد و به طرف اتاقش رفت مادر می خواست با او حرف بزند، اما دخترک خستگی را بهانه کرد و داخل اتاق شد، مادر دلش گرفت، اما حرفی نزد. نازنین هم دلش برای مادر سوخت، می دانست مادرش خیلی تنها بود. او زنی مهربان و به قول خودش دختر یکی یک دانه و نازپرورده خانواده ای ثروتمند که دست روزگار او را به خانه مردی کشانده بود که خوشبختی را فقط در پول می دید.

بی مهری پدر

نازنین پدر و مادرش را دوست داشت. او هم تنها فرزند این خانواده بود، اما گاهی از بی مهری ها و بی توجهی های پدرش آزرده می شد. گهگاه این موضوع را به او گوشزد می کرد و از او می خواست با مادرش مهربان تر باشد، اما پدر فقط می خندید و می گفت: دیگه وقت این حرف ها گذشته است. نازنین چند وقتی بود که متوجه تغییراتی در رفتار پدر و مادرش شده بود، اما فکر می کرد به دلیل دعوا و اختلاف های همیشگی آنهاست. مادر دل نازک تر از همیشه با جمله ای بغضش می شکست و اشک بر گونه هایش سرازیر می شد و پدر نیز به قول خودش خسته از این رفتارهای همسرش دنبال راهی برای فرار از خانه بود.آن شب نازنین با وجود اصرارهای مادرش برای خوردن شام، به خاطر خستگی ترجیح داد بخوابد، نیمه های شب با شنیدن صدای عجیبی از خواب پرید، اما آن قدر خسته بود که نخواست رختخواب گرمش را ترک کند و با خود گفت: «فردا از مامان می پرسم صدای چی بود؟»

حدود ساعت 9 صبح بیدار شد. مادر باز هم در آشپزخانه بود؛ نگاهی به چهره مادرش انداخت و سلام کرد، خیلی عجیب بود رنگ و روی مادر پریده و زیر چشمانش را حلقه ای تیره احاطه کرده بود. نازنین جا خورد و در دل به خود ناسزا گفت که چرا آن قدر از حال و روز مادرش بی خبر مانده است. مادر را در آغوش گرفت و در حالی که می بوسید، گفت: مامان خوبی؟ می خوای ببرمت دکتر؟

مادر سعی داشت نگاهش را از نازنین بدزدد، با صدایی که می لرزید، گفت: «نه مادر خوبم شاید سرما خورده ام. الان یک قرص می خورم و می خوابم.»

ـ راستی مامان نیمه های شب سر و صدای عجیبی می آمد شما نشنیدین؟

مادر همچنان که سرگرم آماده کردن صبحانه بود، گفت: «نه من متوجه نشدم حتما گربه ها بودند.»

نازنین دیگر پیگیر نشد و گفت: بابا کجاست؟ نکند باز دیشب خونه نیامده؟ مادر با بی تفاوتی گفت: نه نیامده! تلفن هم نزده. منم تلفن نکردم.

جسدی داخل خودرو

نازنین می خواست حرفی بزند، اما فکر کرد که هر کلمه ای می تواند دوباره مادرش را از ناراحتی منفجر کند. صبحانه اش را خورد و به اتاقش رفت تا درس بخواند. دو روز گذشت، نازنین چند بار با تلفن پدرش تماس گرفت، اما کسی جواب نمی داد، پدر پیش از این هم بی خبر به سفر رفته بود، اما همیشه به دخترش اطلاع می داد تا نگران نشود. به همین دلیل این بار دلشوره عجیبی داشت، بارها از مادرش پرسید: مامان با هم دعوا کردین؟ آخه سابقه نداشت بابا دو روز به من زنگ نزنه؟ خیلی نگرانم، مغازه هم تعطیل است شاگردش هم خبری از او ندارد، اما مادر در ظاهر بی تفاوت بود و حرفی نمی زد. روز سوم نازنین بی خبر از مادر به کلانتری رفت و موضوع را با پلیس در میان گذاشت.

هنوز 24 ساعت از این شکایت نگذشته بود که از کلانتری تماس گرفته و از نازنین و مادرش خواستند به کلانتری بروند. افسر نگهبان رو به دختر جوان و مادرش گفت: خودروی پدرتان چند خیابان دورتر از خانه شما پیدا شده، در بازرسی خودرو داخل صندوق عقب با جسدی روبه رو شدیم که با 42 ضربه کارد به قتل رسیده است. باید برای شناسایی جسد همراه مادرتان به پزشکی قانونی بروید. نازنین کلمات آخر افسر نگهبان را نمی شنید. باورش نمی شد، در دل دعا می کرد جسد متعلق به پدرش نباشد، اما خیلی زود امیدش به یأس تبدیل شد. آخر چگونه ممکن بود پدرش به قتل رسیده باشد؟ فکر کرد شاید پدرش می خواسته طلاهای مغازه اش را جابه جا کند یا با خود به خانه بیاورد که سارقان او را غافلگیر کرده و به قتل رسانده اند، اما اگر این گونه بود، علی آقا همکار پدرش از ماجرا باخبر می شد. پس چرا پدرش را کشته اند؟

وقتی به کلانتری برگشتند، خود را مقابل مرد میانسالی دیدند که بازپرس ویژه قتل بود. وقتی سوال و جواب های بازپرس جنایی تهران از نازنین تمام شد، حالا نوبت مادرش بود که پشت میز بازجویی بنشیند. وقتی نسرین روی صندلی نشست، بازپرس بی مقدمه گفت: چرا شوهرت را کشتی؟ آن قدر از او متنفر بودی؟

همه چیز را از من گرفت

نسرین با شنیدن این جمله، تکانی خورد، لرزش دستانش یک لحظه متوقف نمی شد. بازپرس گفت آرام باش و ماجرا را از اول تعریف کن. پنهانکاری جز این که کار را سخت تر کند، فایده ای ندارد. زن ناخودآگاه شروع به اعتراف کرد: از او متنفر بودم، شاهین همه زندگی مرا گرفت، جوانی، پول، زیبایی، حتی پدر و مادرم را. یک جوان آس و پاس و بیکار بود که با پول پدر و مادر من برای خودش کار و سرمایه درست کرد، اما در مقابل چه کرد. جز توهین، تحقیر و سرزنش حرفی برای گفتن نداشت. وقتی فرزند دومم را باردار بودم، یک روز به بهانه این که بی اجازه او از خانه بیرون رفته ام، آن قدر کتکم زد که بچه ام سقط شد و خودم نیز بعد از دو هفته که در بیمارستان بستری شدم، دیگر نتوانستم باردار شوم. این شروع فصل دیگری از بدبختی در زندگی ام بود، حالا شاهین به بهانه این که دیگر نمی توانم برایش فرزندی بیاورم، شروع به آزار و اذیت های روحی کرد. مدام تهدید می کرد که زن دیگری می گیرد.

ردپای یک زن

بارها به رابطه او با زن های دیگر پی بردم. در این سال ها پدر و مادرم با آن که هنوز میانسال بودند، سکته کرده و از دنیا رفتند و سناریوی تنهایی و بدبختی ام کامل شد. چند بار خواستم طلاق بگیرم، اما ترسیدم آینده تنها دخترم تباه شود. می دانستم شاهین پدر دلسوزی نیست و نبود من، نازنین را نابود می کند. سال ها سوختم و ساختم. او هم سرش به کارهای خودش گرم بود. دیگر بی تفاوتی تمام وجودم را پر کرده بود، با دخترم خوش بودم و موفقیت های او تنها عامل خوشحالی و سعادتم بود تا این که چند هفته قبل یک شب شاهین به خانه آمد و گفت که می خواهد با زنی جوان و زیبا ازدواج کند. گفت که می خواهد او را به این خانه بیاورد و من باید در خانه ای اجاره ای که شاهین برایم گرفته زندگی کنم. از شنیدن این حرف ها در حال سکته بودم. گفتم از دخترت خجالت بکش!

گفت: قرار نیست او بفهمد، می گویم می خواهم خانه را بفروشم برای سرمایه گذاری در یک کار مهم!

نسرین با یادآوری این خاطرات، حالش بد شده بود، به دستور بازپرس برایش آب آوردند. وقتی کمی آرام تر شد گفت: از آن شب فکر انتقامجویی یک لحظه رهایم نمی کرد. دنبال فرصتی برای کشتن او بودم. شب حادثه دیر وقت به خانه آمد، گفت فردا باید وسایل مان را جمع کنیم و به خانه جدید برویم.

حالا دیگر وقتش بود؛ شب انتقام و آزادی، با ریختن چند قرص آرامبخش در آبمیوه اش هر طور بود آن را بخوردش دادم، یک ساعت بعد با کارد آشپزخانه سراغش رفتم و بی امان ضربه می زدم. با هر ضربه بخشی از عقده هایم را می گشودم. نفهمیدم چند ضربه زدم، اما وقتی مطمئن شدم مرده است جسد را در میان یک پتو گذاشتم و به سختی آن را داخل خودرو یش قرار دادم.

بعد هم چند خیابان دورتر خودرو را پارک کردم و با عجله به خانه برگشتم. پس از اعترافات نسرین، وی بازداشت شد و برای تحقیقات بیشتر در اختیار مأموران آگاهی قرار گرفت، نازنین اما هنوز هم باورش نمی شود. دخترک نمی داند باید چه کار کند. در یک شب تمام زندگی و آینده رنگارنگی که برای خود ساخته بود، نابود شد. وقتی به ملاقات مادرش رفت فقط یک جمله گفت: مامان اگر بابا زندگی یک نفر را سیاه کرد، شما زندگی و آینده دو نفر را نابود کردی!

منبع خبر: جام جم

جدید ترین مطالب سایت