فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

روایت احمدرضا عابدزاده از حماسه 8 آذر

عابدزاده یکی از ستاره های ایران در بازی تاریخی ایران و استرالیا بود.

روایت احمدرضا عابدزاده از حماسه 8 آذر

اخبار ورزشی - روایت احمدرضا عابدزاده از حماسه 8 آذر

عابدزاده یکی از ستاره های ایران در بازی تاریخی ایران و استرالیا بود.

به گزارش خبرورزشی؛خداداد عزیزی با گلی که درون دروازه مارک بوسنیچ کاشت، حماسه ساز ملبورن شد... گل زیبای او با گزارش جواد خیابانی سالیان سال در تمامی برنامه های ورزشی تلویزیون پخش می شد... خداداد گل صعود ما به جام جهانی را زد اما بی انصافی است اگر یادمان برود صعودمان با درخشش عقاب آسیا رقم خورد. احمدرضا عابدزاده آن روز به معنی واقعی کلمه یک تیم بود... آنچه می خوانید روایت عقاب آسیاست از حماسه ملبورن...

جو وحشتناكي بود، استراليايي ها بازي را با حملات پي در پي شروع كردند و قبل از اينكه بچه ها به خودشان بيايند، گل هاي اول و دوم را خورديم. بين دو نيمه وقتي 2 بر صفر عقب بوديم، در رختكن هيچ كس توان حرف زدن نداشت. به بچه ها گفتم فكر كنيد همه چيز تمام شده است. ديگر چيزي براي از دست دادن نداريم. بازي را باختيم ولي بياييد در نيمه دوم براي خودمان بازي كنيم. بياييد به همه نشان بدهيم تسليم استراليا نمي شويم. براي چه بايد دفاع كنيم وقتي 2- صفر و 5- صفر هيچ فرقي ندارد. برويم داخل زمين حريف بازي كنيم. خاكپور هم چند دقيقه اي با بچه ها حرف زد و بقيه سكوت كرده بودند. با شروع نيمه دوم، فشار حريف كمتر شد اما هنوز جرأت حمله نداشتيم تا اينكه تماشاگر استراليايي آن كار خنده دار را انجام داد.

تور دروازه را پاره كرد و من هم كه از رفتار او خنده ام گرفته بود، چند حركت نمايشي انجام دادم. آن لحظات از زير فشار خارج شديم و بقيه بازي را هم كه همه مردم بهتر از من يادشان هست. دو گل زديم و بعد از نزديك 100 دقيقه بازي سنگين، به جام جهاني رسيديم. ساندرو پوهل مجاري وقتي سوت پايان را كشيد، سر از پا نمي شناختيم. شاد بوديم و خبر از اوضاع تهران نداشتيم. هيچ يك از بچه ها نمي دانستند تهران چه خبر است. قرار بود وقتي به هتل رسيديم، با تهران تماس بگيريم و با خانواده هاي مان صحبت كنيم. من با سيم كارت بين المللي كه متعلق به دبي بود، از همان ورزشگاه به همسرم زنگ زدم و تازه فهميدم مردم در سراسر ايران به خيابان ها ريخته اند و در حال جشن گرفتن هستند.

وقتي اين خبر را به بچه ها دادم، شادي همه چند برابر شد... خوب يادم هست موقع بازي وقتي به جمعيت نگاه مي كرديم، تصورمان اين بود كه ايراني هاي زيادي در ورزشگاه نيستند اما وقتي بازي تمام شد و استراليايي ها ناراحت و شاكي از ورزشگاه رفتند، تازه فهميديم بالاي 4 هزار نفر ايراني داخل ورزشگاه بوده اند اما استراليايي ها جايگاه مشخصي براي ايرانيان درنظر نگرفته بودند تا آنها كنار هم نباشند و نتوانند به شكل متحد تيم ملي را تشويق كنند. بازي تمام شد، استراليايي ها رفتند و ما مانديم و بيش از 4 هزار ايراني كه تشويق مان مي كردند. بعد از بازي، از استراليا به دبي رفتيم و دو روز هم در دبي بوديم كه ايرانيان مقيم اين كشور ما را هديه باران كردند.

از لوازم خانگي بگيريد تا جايزه نقدي... آن موقع 4 نفر از ملي پوشان همراه ما نبودند اما به داريوش مصطفوي گفتم اجازه نمي دهم حق اين 4 نفر پايمال شود چون آنها هم 5 ماه در اردو كنار ما بودند و بايد هر پاداشي كه در دبي يا تهران به ديگران مي دهند، به اين 4 ملي پوش هم تعلق بگيرد... بعد هم كه برگشتيم ايران و با هلي كوپتر ما را به ورزشگاه آزادي بردند. خيلي لذت بخش بود. در فرودگاه از هواپيما پياده شديم و سوار هلي كوپتر به ورزشگاه آزادي رفتيم و در جشن مردم شركت كرديم. آن جشن هنوز در ذهنم زنده است. 

اخبار ورزشی - خبرورزشی

جدید ترین مطالب سایت