فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

سوگولی ابراهیم حاتمی کیا در تلویزیون!

شب گذشته بهروز شعیبی مهمان برنامه "بعضیا" با مجری گری علی ضیا بود.

 سوگولی ابراهیم حاتمی کیا در تلویزیون!

هموطن:بهروز شعیبی - کارگردان سریال «پرده نشین» - با حضور در تاک شوی شبکه سه با این پرسش مواجه شد که آیا درست است که می گویند او سوگولی حاتمی کیاست که او در پاسخ به این پرسش گفت: این لطف آقای حاتمی کیاست؛ من با حاتمی کیا جز «آژانس شیشه ای»، در «گزارش یک جشن» هم کار کردم، اما هیچوقت دستیارش نبودم. با این حال از پشت صحنه کار او چیزهایی را برای خودم نگه داشته ام که در کارهایم استفاده می کنم.

بهروز شعیبی در پاسخ به اینکه آیا مسابقات جام ملت های آسیا را پیگیری می کند؟ گفت: پس از اینکه فوتبال ایران و استرالیا را کامل دیدم، بعد از آن بیشتر اخبار ورزشی را دنبال می کنم. خودم هم به ورزش علاقه دارم و از هفته دیگر ورزش را شروع می کنم.

وی که توسط علی ضیاء - مجری «بعضیا» - جوان نخبه در زمینه هنر معرفی شده بود، افزود: نخبه شمایید که با این توان و انرژی کار می کنید. من از خانه که بیرون می آمدم نگران بودم که به برنامه ای می آیم که علی ضیاء مجری آن است؛ مجری که مردم دوستش دارند و من باید سکوت کنم.

یا بازیگرم یا کارگردان

این هنرمند درباره ی بازیگری و کارگردانی اظهار کرد: این دو شخصیت از هم متفاوت هستند. من وقتی پشت دوربین می روم، نمی دانم بازیگری چطور است و اگر بلایی که دارم سر بازیگران می آوردم سر خودم می آوردم چه می شد. وقتی هم مقابل دوربین هستم نمی توانم به عنوان یک کارگردان به دکوپاژ و... فکر کنم.

شعیبی درباره فعالیت هایش در حیطه زندگی روحانیون تصریح کرد: شخصیت یک روحانی جذاب است. شما وارد هر صنف شوی، ابعادی را در زندگی افراد آن صنف جدا می کنی که جذاب است. کسی که در حیطه سینما و تلویزیون است اگرچه چند بعدی است اما شغل به خصوصی دارد اما روحانی در محیط اطراف و خیابان هم مراجعه کننده دارد. درسش شامل فعالیت های اجتماعی می شود و یک شخصیت فرهنگی، علمی  و مذهبی است که در سال های اخیر بعد سیاسی هم پیدا کرده است. در جامعه روحانیت، نزدیکی با مردم بیشتر است و چه بهتر که این دو به یکدیگر نزدیک تر هم باشد.

وی درباره ی تجربه «طلا و مس» یادآور شد: خوشبختانه این فیلم دیده شد و فروخت. «طلا و مس» جزو معدود فیلم هایی است که تمام اقشار حداقل یک بار این فیلم را دیده اند. این فیلم با حضور آقایان اسعدیان و محمدی شکل گرفت. زمانی که برنامه ریز و دستیار اسعدیان به من زنگ زد سر کار دیگری در شهر شما کاشان بودم، گفتند می آیی که برای بازی یک نقش تو را ببینند. گفتم خیلی دوست دارم اما می شود چند روز دیگر بیام.

از خدایم بود در «طلا و مس» بازی کنم

این بازیگر ادامه داد: جلسه اولمان خیلی بامزه بود. اسعدیان گفت «من با تو تعارف ندارم و ممکن است تو را انتخاب نکنم، فعلا این فیلمنامه دست نویس را بخوان تا من هم تصمیمم را بگیرم». من هم گفتم خیالتان راحت. آن زمان از خدایم بود که در این کار بازی کنم. وقتی قصه را خواندم خیلی بیشتر ترغیب شدم.

وی تأکید کرد: من در این سال ها اصولا اهل رایزنی نبودم و هیچوقت به قضیه اینچنین نگاه نکردم. خوشبختانه بعد از چند روز به من زنگ زدند و گفتند اسعدیان تو را انتخاب کرده است. «طلا و مس» اتفاق مهمی  برای من در زندگی کاری ام بود و همه چیز با آن برایم عوض شد. بعد از آن بیشتر به عنوان بازیگر شناخته شدم و رابطه ام با محیط حرفه ای فرق کرد. من به عنوان دستیار کارگردان وسعت ارتباطی زیادی داشتم و پس از این تجربه این ارتباطات دوطرفه شد.

شعیبی در پاسخ به اینکه آیا دستمزد خوبی برای این فیلم گرفته یا خیر، گفت: واقعیت این است که من برای آن کار دستمزد درستی گرفتم. بنده هیچوقت فکر نمی کنم ممکن است با یک کار پولدار شوم یا با یک کار همه چیز زندگی ام را از دست بدهم.

برای کارگردانی بیشتر از بازیگری دستمزد می گیرم

بازیگر سریال «مهرآباد» در پاسخ به اینکه دستمزد بازیگری برای او بیشتر است یا کارگردانی؟ افزود: برای من دستمزد کارگردانی بیشتر است. اما اینطور نیست که به عنوان بازیگر دستمزد خوبی نگرفته باشم. من زمانی که «طلا و مس» را کار می کردم متوجه شدم در دفتر آقای محمدی انصاف و سلامت مالی هست. صادقانه می گویم از آن به بعد یکی دو کار دیگر با هم داشتیم و من می دانستم کار او آنقدر بر پایه چارچوب هاست که با او صحبت مالی نداشتم.

وی ادامه داد: نفر دومی هم که همه از دوستی بین ما خبر دارند، محمود رضوی است. دوست عزیزم که به او سلام عرض می کنم و لطف کرد و امشب اینجاست، با او هم بحث مالی نداریم و سلامت مالی در دفتر او هم زیاد است.

دو تجربه همکاری با پرویز پرستویی

شعیبی درباره ی همکاری با پرویز پرستویی گفت: یک بار در سال 76 با فیلم «آژانس شیشه ای» و یک بار سال گذشته در فیلم «مهمان داریم»، با هم بازی داشتیم.

این کارگردان در پاسخ به این سوال ضیاء که آیا درست است او سوگولی ابراهیم حاتمی کیا است، بیان کرد: این لطف آقای حاتمی کیا است. اگر برنامه را می ببیند به او سلام عرض می کنم. به آقای پرستویی هم همینطور. من با حاتمی کیا جز «آژانس شیشه ای» در «گزارش یک جشن» هم کار کردم اما هیچوقت دستیارش نبودم. با این حال از پشت صحنه کار او چیزهایی را برای خودم نگه داشته ام که در کارهایم استفاده می کنم.

حاتمی کیا با زمان جلو می آید

وی درباره اعتراضی که در آثار حاتمی کیا وجود دارد و منجر به توقیف «گزارش یک جشن» نیز شده است، گفت: صادقانه بگویم شاید اینطور باشد که من از آقای حاتمی کیا برای برخی کارها راهنمایی بگیرم اما دوستان دیگری هستند که به او نزدیک ترند و می توانند در این باره حرف بزنند. او آنقدر محبوب و پرطرفدار است که دیگران باید درباره او حرف بزنند. ویژگی حاتمی کیا این است که با زمان جلو می آید و مسائل روز را می گوید. حجبی که در کار او هست، محترم است.

شعیبی «پرده نشین» را یک اتفاق خوب دانست و با بیان اینکه این نخستین سریالی بوده که ساخته، درباره ضبط میانگین روزی سه دقیقه اظهار کرد: البته از سه دقیقه بیشتر بود! من سعی می کردم در طول مدت تصویربرداری در چشم های رضوی نگاه نکنم. همیشه به او می گفتم آقا نگران نباش فردا همه چیز درست می شود و سرعتمان هم بالا می رود. اما رضوی یکی دو بار مرا کنار کشید و گفت این حرف ها را کنار بگذار. ما سر کاری هستیم که به آن معتقدیم و باید منتظر نتیجه خوبی باشیم. او سر برخی سکانس ها از من می خواست بیشتر وقت بگذارم.

قرار بود سکانس آخر در یک جلسه و نیم ضبط شود

وی تصریح کرد: برنامه ریزی ما برای سکانس پایانی یک جلسه و نیم بود. نتیجه کار هم 27 دقیقه سکانس شد که آن را خرد کردیم و لابه لای فضای بازار و تنهایی شخصیت میرزایی پخش می شد. اما ضبط این سکانس یک هفته طول کشید. نکته جالب اینکه تمام کسانی که تعطیلی شان هم بود سرکار بودند و می خواستند نتیجه خوب از آب دربیاید.

کارگردان «پرده نشین» اضافه کرد: آن زمان حسین تراب نژاد جمله ای به من گفت که وقتی این متن را می نوشته خودش هم نمی دانسته چطور قرار است سکانس اجرا شود. در این صحنه ما 100 عزادار و 25 بازیگر اصلی داشتیم و باید با میانگین روزی پنج دقیقه کار را جمع می کردیم. سکانس گردن کلفتی بود و در طول تمام مدت یک هفته تصویربرداری اش رضوی کنار من بود و حتی تعداد هنرورها را افزایش می داد.

شعیبی درباره دیگر لحظات ساخت این سریال توضیح داد: لوکیشن خانه شهیدی تا چند روز پیش از فیلمبرداری پیدا نشده بود و ما تمام گزینه ها را رد می کردیم. زمانی که به خانه نهایی رسیدیم، دیدم رضوی در ایوان راه می رود، روی پله نشسته و همه با این فضا اخت شده بودند و این نتیجه همدلی مان بود.

مردم از برق نورد و آئیش پیش زمینه دیگری داشتند اما ...

وی درباره حضور بازیگران متعدد در سریال هم گفت: کار ما نتیجه خردجمعی است. دوست من علی سرابی که سر «دهلیز» بازیگردان کار بود، با اینکه درگیر بود می آمد و در دفتر از نظراتش استفاده می کردم. حضور هومن برق نورد عزیز و آقای آئیش و پرسوناژهایی که مخاطب پیش زمینه های دیگری درباره آنها دارد نیز قابل توجه بود. این انتخاب ها حاصل نتیجه ای بود که از «دهلیز» و حضور عطاران و توسلی گرفتیم. به این نتیجه رسیدیم که توانایی بازیگران از پیش زمینه هایی که از آنها داریم پیشی می گیرد.

شعیبی درباره پرداخت به آقازاده ها نیز گفت: واقعیت را صادقانه بگویم، من خودم آدم سیاسی نیستم. در این سریال هم تنها چیزی که الزام قصه بود و فکر می کردیم چالشی به وجود می آورد و قصه را جذاب می کند انتخاب کردیم. روحانیون مابه ازا و شخصیت های شاخصی در کشور دارند، هر خصوصیتی که می گذاشتیم ممکن بود شبیه یکی از بزرگان باشد اما به چنین تفکیکی موقع نگارش فکر نشده بود.

شخصیت های «پرده نشین» مابه ازای واقعی نداشت

وی تصریح کرد: من از تفسیرهایی که شد دلخوری دارم. فکر می کنم کار فرهنگی ما بیش از منتقد و تحلیلگر، مفسر دارد و منتقدان مفسر هستند. صادقانه می گویم هر چه در سریال بوده به خاطر الزام قصه در کار قرار گرفته است؛ چرا ما باید جوابگوی تفسیر باشیم؟ به هیچ وجه اینگونه نبوده که بخواهیم کد بدهیم و بزرگی را نشان دهیم.

این کارگردان تأکید کرد: واقعیت این است که طرح سوال، کار فضای نمایشی است و یک اثر نمایشی باید در جامعه طرح سوال کند. اما با حفظ احترام و شئونات. ما به جامعه روحانیت اینگونه پرداختیم. ما می توانستیم خیلی راحت مثل برخی سریال ها که من هم بیننده شان هستم، قصه بحث برانگیزی انتخاب نکنیم و خیلی ساده یک درام خانوادگی بسازیم.

جز تلویزیون کسی حامی سریال نبود

وی درباره شایعه حمایت برخی چهره ها از سریال تصریح کرد: به هیچ عنوان چنین چیزی صحت ندارد. حتی این را می توانم بگویم که ما در سریالی با این پروداکشن گسترده، به حمایت هایی احتیاج داشتیم اما اتفاقی نیفتاد و فقط تلویزیون پشت کار بود. من می توانم راحت بگویم این بحث از این جا نشئت می گیرد که ما به روحانیت پرداختیم. حضور برخی افراد در پشت صحنه سریال ما هم فارغ از پست های مدیریتی شان شکل گرفت و آنها در اکران «دهلیز» هم آمده بودند، به ما لطف داشتند و دوست داشتند سر صحنه مان بیایند.

با احترام اعتراض کنیم

شعیبی در بخش پایانی سخنانش و پس از پخش آیتمی درباره محمد علی کشاورز، گفت: من همیشه به بزرگان رجوع می کنم؛ چه در زندگی شخصی و چه زندگی کاری. فکر می کنم ما که در برشی از یک برهه تاریخی به سر می بریم، باید آنچه را که گذشتگانمان برایمان به جای گذاشته اند به دیگران بدهیم و چه بهتر که تلاش کنیم این ودیعه را زیباتر هم بکنیم.

وی افزود: ویژگی نسل ما اعتراض است اما دوست دارم همه با هم تمرین کنیم و احترام هم داشته باشیم و با حفظ احترام حرف هایمان را بزنیم.

شکیبایی در 45 سالگی «هامون» شد

شعیبی در ذکر خاطره ای از استاد شکیبایی گفت: خدا او را رحمت کند. وی در 45 سالگی فیلم  «هامون» را بازی کرد و بعد از شهرت در تئاتر، تازه به خسرو شکیبایی معروف سینما تبدیل شد. او همیشه برای کسانی که نگران هستند که نکند دیر شده و به جایی نرسیده اند این مثال را می زد.

کارگردان فیلم سینمایی «دهلیز» یادآور شد: لطف خدا بوده که من سریال «پرده نشین» را حالا کار کنم، عزیز دیگری ممکن است 10 سال دیگر یک کار شاخص انجام دهد. البته من به عنوان تجربه به «پرده نشین» نگاه می کنم.

در کار جدیدم حرف همسن و سال هایم را می زنم

وی در پایان با بیان اینکه ما باید ودیعه خود را به نسل بعدی مان بدهیم، بیان کرد: خدا را شکر بازخوردهای خوبی برای سریالم داشتم اما امیدوارم بتوانم تجربه های جدیدی کار کنم و این تجربه برایم آنقدر بزرگ نشود که نتوانم کار دیگری انجام دهم. فکر می کنم اکنون حرف جامعه خودم و سن و سال خودم خیلی مهم است در کار بعدی که می خواهم کار کنم به این موضوع می پردازم

گردآوری:گروه فرهنگ و هنر سیمرغ

جدید ترین مطالب سایت