فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

خطرناک‌ ترین شکل بخشش‌ یک اعدامی

26 فروردین ماه، جوان مازندرانی تا مرز قصاص رفت و درست چند لحظه قبل از آنکه طناب دور گردنش محکم شود، با بخشش اولیای دم از مرگ نجات پیدا کرد. موج رسانه ای این بخشش که به خبرگزاری های خارجی هم رسید، با واکنش های همدلانه ای در جامعه همراه بود که «نه به اعدام» اولیای دم را تحسین می کرد...

خبرآنلاین: 26 فروردین ماه، جوان مازندرانی تا مرز قصاص رفت و درست چند لحظه قبل از آنکه طناب دور گردنش محکم شود، با بخشش اولیای دم از مرگ نجات پیدا کرد. موج رسانه ای این بخشش که به خبرگزاری های خارجی هم رسید، با واکنش های همدلانه ای در جامعه همراه بود که «نه به اعدام» اولیای دم را تحسین می کرد.

بخشش هایی که 6بار دیگر در گوشه و کنار ایران تکرار شد و البته دو مورد مشابه و قابل تامل در آنها شانس بیشتری برای رسانه ای شدن پیدا کردند: بخشش مجرم چند دقیقه بعد از اجرای حکم.

در آخرین روزهای فروردین ماه اولیای دم جوانی که 14سال قبل در بندرعباس به دست پدر دختر مورد علاقه اش کشته شده بود، 2دقیقه بعد از اجرای حکم از تصمیم شان منصرف شدند و پیکر نیمه جان مرد 67ساله را از دار پایین کشیدند. چند دقیقه بعد قاتل به بهداری منتقل شد تا بعد از درمان از جنبه عمومی جرم محاکمه شود.

اولیای دم پیش از اجرای حکم از خانواده متهم درخواست دیه 4میلیارد تومانی کرده بودند که با موافقت خانواده متهم قرار بود در ازای بخشش، این مبلغ به آنها پرداخت شود اما در نهایت نظر اولیای دم تغییر کرد و قصاص را به دیه توافق شده ترجیح دادند. این تصمیم دو دقیقه بعد از اجرای حکم باز هم عوض شد تا متهم زنده بماند و پرونده با بخشش و توافق های مالی سابق بسته شود.

کمتر از یک هفته بعد اما همین خبر با کمی تفاوت روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت. بخشش قاتل، 3دقیقه بعد از اجرای حکم. این بار ولی دم مقتول تبریزی، 3دقیقه بعد از آنکه پیکر نیمه جان قاتل روی طناب دار تاب خورد، از حق قصاص خود گذشت تا سرنوشتی مشابه متهم بندرعباسی برای قاتل فرزندشان رقم بخورد: پیکر نیمه جان، بهداری و ادامه محکومیت...

در پرونده های جنایی ایران قصاص قاتل پای چوبه دار اتفاق تازه ای نیست؛ آنقدر که وکیل مدافعان متهمان به تجربه دریافته اند که نه قطعی شدن حکم به معنی امید آخر است و نه مشخص شدن تاریخ اجرای حکم. در خاطرات حرفه ای آنها گاهی برگ آخر ولی دم تا لحظه قصاص رو نشده باقی می ماند. درست مثل 7بخششی که از ابتدای امسال شامل حال مجرمانی از شهرهای نور و نیشابور و بندرعباس و بیجار و داراب و ساری و تبریز شد. با این حال بخشش بعد از اجرای حکم اتفاق تازه ای است که دوبار تکرار شدنش، احتمال سومین و چهارمین و دهمین تکرار آن را قوی تر می کند. احتمال باب شدن بخشش در وقت اضافه و شانس تماشای همزمان لبخند جامعه و آرامش انتقام.

حکم الهی قصاص، حق شرعی و قانونی هر مسلمانی است که عزیزش را به ناحق از دست داده؛ رنج کشیده، داغ دیده و کمرش را به سختی راست کرده است. اما بخشش بعد از اعدام، تصمیمی است که اگرچه سخت گرفته شده اما دیر گرفته شدنش توالی خطرناکی را از جریحه دار شدن احساسات جامعه تا آسیب های جسمی و روحی متهمی که یک بار مرگ را به چشم دیده و ناباورانه از آن گریخته رقم می زند.

این بخشش خطرناک است. وجدان اجتماعی که برای قضاوت به قهرمان های مطلق احتیاج دارد، با این بخشش دیرهنگام در دوگانگی مبهمی گرفتار می شود که نمی داند وضعیت را چطور تفسیر کند. نمی داند سناریویی را که هم انتقام دارد، هم بخشش، هم مرگ، هم زندگی، هم منفعت مالی و هم شهرت و محبوبیت چه بنامد.

چنین بخششی شاید برای جماعتی که در چند قدمی چوبه دار موبایل به دست جان دادن متهم را ثبت می کنند روایت هیجان انگیزی با پایان مبهم و دراماتیک در پی داشته باشد، اما برای عموم مردم قضاوت سردرگمی را به بار خواهد آورد که ارزش های اخلاقی را از تعریف های اصیل خود دور می کند و جا می اندازد که قرار گرفتن در جایگاه ولی دم به معنای فرصتی است که می توان همه جوره در آن برنده بود. می شود انتقام گرفت، متهمی را ادب کرد، بخشید و تحسین اجتماعی را جلب کرد، و در نهایت از معامله ای (عموما مادی) در ازای این گذشت بهره برد.

جدید ترین مطالب سایت