فروش ویژه اسلایسر هندوانه

هم اکنون این محصول با 65 درصد تخفیف عرضه شده است

فقط 10000 تومان 

خرید اینترنتی

»

چر ا کارمان را دوست نداریم؟

جامعه شناسان تعريف هاي متعددي براي مفهوم رضايت شغلي ارائه داده اند؛ براساس اين تعاريف رضايت شغلي مفهومي پيچيده  و چندبعدي است که با عوامل اجتماعي، جسماني و رواني ارتباط تنگاتنگي دارد.

جامعه شناسان تعريف هاي متعددي براي مفهوم رضايت شغلي ارائه داده اند؛ براساس اين تعاريف رضايت شغلي مفهومي پيچيده  و چندبعدي است که با عوامل اجتماعي، جسماني و رواني ارتباط تنگاتنگي دارد، اما براي درک بهتر اين مفهوم کافي است به خودمان رجوع کنيم و اينکه نسبت به کاري که مشغول انجام آن هستيم چقدر حس مثبت، وابستگي و... داريم؟! اين گزارش نگاهي است به چيستي و چرايي مفهوم رضايت  شغلي و عواملي تاثيرگذار در آن به بهانه آمار غيررسمي اي که خبر از ميزان بالاي عدم  رضايت شغلي در جوامع ايراني مي دهند...

چر ا کارمان را دوست نداریم؟

متاسفانه غير از آمار غيررسمي که خبر از رشد ميزان نارضايتي ايراني ها از حرفه شان دارد آمار رسمي و دقيقي که بتوان در اين زمينه به آن استناد کرد در دسترس نيست؛ اغلب تحقيقات دانشگاهي  نيز که ظرف يک سال اخير در مورد رضايت شغلي انجام گرفته به صورت موردي و روي يک حرفه  خاص بوده است. جديدترين اين تحقيقات هم براي نمونه، خبر از عدم رضايت بيش از 65 درصد پرستاران از حرفه خود مي دهد. اينکه اين نارضايتي از کجا ناشي مي شود جاي بحث بسيار دارد اما آشکار است که تعميم نسبي اين آمار به ديگر مشاغل جامعه برابر است با کاهش بازدهي و رکود اقتصادي در سطوح کلان و عدم رضايت ارباب رجوع و مهم تر از همه روحيه کسل و چهره گرفته و درهم اعضاي جامعه در سطوح خرد. 

جامعه شناسان رضايت شغلي را در گرو عوامل متعددي مي دانند؛ از عوامل سازماني گرفته تا عوامل محيطي مثل شرايط محل کار، روابط با همکاران، شيوه مديريت و... عوامل محتوايي از جمله ميزان استقلال در کار، احساس مسئوليت و بالاخره عوامل فردي که به علاقه، شخصيت، اعتماد به نفس و عزم و اراده فرد برمي گردد. اين تعابير متناسب با شرايط جوامع مختلف دستخوش تغييراتي هر چند جزئي مي شود. در اين گزارش به بررسي اين تعابير در جامعه کنوني ايران مي پردازيم.

لازم است اما کافي نه

اولين عاملي که به ذهن خطور مي کند و اتفاقا مورد تاييد جامعه شناسان نيز هست ميزان علاقه به شغل است . بررسي اجمالي اين موضوع در جوامع ايراني نشان مي دهد علاقه به حرفه هر چند عاملي لازم براي ميزان رضايت شغلي است اما کافي نيست. ميزان علاقه به کار وقتي دستخوش ناملايمات محيط ، ساعات بالاي کار، فشار اقتصادي و... مي شود به سادگي مي تواند رنگ ببازد.

درآمد پا به پاي تورم!

عامل تاثير گذار دوم در ميزان رضايت شغلي سطح درآمد يا براساس تعاريف جامعه  شناسان پاداش عملکرد است. اين پاداش در يک جامعه مدني قانونمند برابر است با حاصل ضرب توان علمي در ميزان کار افراد. جامعه شناسان به استناد اين فرمول معتقدند تا زماني که اين هماهنگي به شکل منصفانه اي برقرار است جايي براي نارضايتي شغلي باقي نمي ماند اما اين فرمول در جوامع جهان سومي و به خصوص جامعه ما که تورم به بخش ثابت آن تبديل شده اغلب به جواب نمي رسد. 

چر ا کارمان را دوست نداریم؟

در جوامع اين چنيني افراد براي کنار آمدن با شيب  تند تورم از کارشان پاداشي بيش از توان علمي و حتي ميزان کاري که انجام مي دهند، طلب مي کنند در نتيجه اين فرمول براي ايجاد رضايت شغلي اين چنين تغيير مي کند. هرگاه پاداش عملکرد ما فارغ از توان علمي و ميزان کار با قدرت خريدمان همسو شد آن وقت است که احساس رضايت شغلي هم در پي آن مي آيد.

امنيت، مساله اين است

احساس امنيت عامل ديگري است که به رضايت شغلي منجر مي شود. اين احساس در جامعه ما گاهي از ميزان درآمد هم تاثيرگذارتر است چراکه حتي اگر پاداش عملکرد بالا هم هميشگي نباشد نمي تواند فرد را به ادامه کار و به تبع آن گذران امور زندگي اميدوار کند. کارگر، کارمند، سرپرست و حتي مديري که ذهنش مدام درگير احتمال حذف است نمي تواند به کارش احساس وابستگي چنداني داشته باشد. پرستيژ يا همان جايگاه اجتماعي نيز عامل ديگري است که هر چند محدود اما به نوبه خود در ميزان رضايت از کاري که انجام مي دهيم بي تاثير نيست. 

اين عامل براساس مقياس هاي جامعه ما زماني تاثيرگذارتر عمل مي کند که ميزان درآمد يا شرايط دشوار کار نمي توانند فرد را از حرفه اش راضي نگه  دارند. در چنين شرايطي هر چه جايگاه اجتماعي و اعتبار حرفه اي بالاتر باشد انگيزه براي ادامه کار با وجود شرايط سخت بيشتر مي شود.

محيط؛ از آرامش تا ارتقاي شغلي

محيط و فضايي که قرار است ما هر روز و به عبارتي نيمي از عمرمان را در آن سپري کنيم در جامعه ما پا به پاي جوامع ديگر در ميزان رضايت شغلي تاثيري چشمگير دارد. هر چه اين محيط آرام تر و از نظر بصري آراسته تر باشد احساس رضايت هم بيشتر است چراکه افراد آراستگي و آرامش اين فضا را در راستاي احترام به خودشان تعبير مي کنند. عامل محيطي تاثيرگذار ديگري که نبايد آن را دست کم گرفت امکان و شرايط مساعد براي پيشرفت در کار است. اين پيشرفت هم در راستاي جايگاه سازماني است هم ميزان درآمد. براي علاقه مند شدن به کار و محيط کار بايد اين اطمينان ميان اعضا ايجاد شود که با نشان دادن مهارت و توانايي خود قادرند به جايگاه  و متعاقب آن مزاياي بالاتر دست پيداکنند.

15 دقيقه کار مفيد!

و بالاخره اينکه کار هر چه باشد با هر ميزان سطح درآمد، جايگاه اجتماعي، آرامش محيطي و... زماني مي تواند ارزشمند تلقي شود که فرصتي هم براي رسيدن به علايق شخصي در آن لحاظ شده باشد. 

درست برخلاف جامعه ما که افراد براي گذران زندگي به شکل بيمارگونه اي به کار مشغول اند کاري که مي کنيم نبايد فرصت (و مهم تر از آن توان مالي) رسيدگي به امور خانواده، رفتن به تعطيلات و... را از ما دريغ کند چراکه در اين صورت حتي دوست داشتني ترين حرفه ها هم به کاري خسته کننده، تکراري و مهم تر از آن بي بازده تبديل مي شوند. آمار حداقل 15 و حداکثر 25 دقيقه اي کار مفيد در ايران هم هر چند به تنهايي جاي بحث و بررسي بسياري دارد اما مي تواند دليلي باشد بر همين مدعا.

جدید ترین مطالب سایت